Rząd · Rzym
Massimiliano Cencelli, twórca włoskiego systemu podziału władzy, nie żyje
Massimiliano Cencelli, działacz Chrześcijańskiej Demokracji, którego nazwisko stało się synonimem proporcjonalnego podziału władzy politycznej we Włoszech, zmarł 8 sierpnia 2026 roku w Rzymie w wieku 90 lat.
Tekst AI na podstawie relacji Il Messaggero, Il Sole 24 ORE, lastampa.it i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje
Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).
W skrócie
Cencelli zmarł w Rzymie 8 sierpnia 2026 roku w wieku 90 lat. Dołączył do DC w 1954 roku i pełnił funkcję sekretarza Adolfo Sartiego.
Podczas kongresu w Mediolanie w 1967 roku frakcja pontieri Sartiego, Cossigi i Tavianiego zdobyła 12% głosów, co skłoniło Cencellego do zaproponowania proporcjonalnego podziału stanowisk, na wzór udziałów w zarządzie spółki.
Podręcznik nigdy nie był formalnym dokumentem. Wydano go w dwóch edycjach (Editori Riuniti 1981, Aliberti 2016) z tekstem dziennikarza Renato Vendittiego i pozostaje cytowany w podręcznikach akademickich.
Giulio Andreotti w połowie lat 70. nazwał go „książką, o której należy zapomnieć”. Giuliano Amato porównał Cencellego do myśliciela liberalnego Rawlsa. Gianfranco Rotondi, obecnie poseł FdI, stwierdził, że Cencelli „nadał lottizzazione charakter naukowy”.
La Stampa zastosowała algorytm oparty na metodzie Cencellego do 65 stanowisk wykonawczych: Forza Italia posiada 18% mandatów centroprawicy, ale kontroluje 25% władzy rządowej, podczas gdy Bracia Włosi z 59,4% głosów kontrolują mniej niż połowę władzy.
- 2003Ujawnia genezę podręcznika w wywiadzie dla Avvenire
- 2016Drugie wydanie opublikowane przez Aliberti
- 8.08Umiera w Rzymie w wieku 90 lat
Śmierć działacza DC
Massimiliano Cencelli, były działacz Chrześcijańskiej Demokracji (DC), którego nazwisko stało się synonimem proporcjonalnego podziału władzy politycznej we Włoszech, zmarł w Rzymie w sobotnie popołudnie, 8 sierpnia 2026 roku, w wieku 90 lat. Urodzony w Rzymie w 1936 roku Cencelli dołączył do DC jako nastolatek, wchodząc w struktury partyjne i awansując na stanowisko sekretarza Adolfo Sartiego, wpływowego chadeka i wielokrotnego ministra. Później współpracował z Nicolą Mancino, który został wiceprzewodniczącym Najwyższej Rady Sądownictwa. Choć sam nigdy nie sprawował wysokich urzędów, nazwisko Cencellego weszło do włoskiego słownika politycznego i dekady później wciąż jest cytowane w podręcznikach akademickich.
Geneza podręcznika
„Manuale Cencelli” nigdy nie było oficjalnie opublikowanym dokumentem w swojej pierwotnej formie. Była to metoda, którą Cencelli opisał w wywiadzie dla dziennika Avvenire w 2003 roku. W 1967 roku, podczas kongresu DC w Mediolanie, Adolfo Sarti wraz z Cossigą i Tavianim założyli frakcję „pontieri”, mającą stanowić pomost między większością a lewicą. Frakcja zdobyła 12% głosów, a Cencelli zaproponował zastosowanie logiki korporacyjnej w polityce.
„Jeśli mamy 12%, to tak jak w zarządzie spółki stanowiska dzieli się według posiadanych udziałów, tak samo powinno dziać się w przypadku stanowisk partyjnych i rządowych zgodnie z liczbą członków. Sarti kazał mi nad tym popracować.”
Zgodnie z tym schematem Taviani zachował resort spraw wewnętrznych, Gaspari został podsekretarzem w resorcie poczty, Cossiga otrzymał resort obrony, a Sarti objął turystykę i rozrywkę. Metoda stała się powszechnie znana, ponieważ podczas kryzysów rządowych Sarti żartobliwie odsyłał dziennikarzy szukających przecieków do Cencellego.
Metoda i jej dziedzictwo
Podręcznik przypisywał każdemu stanowisku – ministra, podsekretarza czy przewodniczącego komisji – „wynik siły”, co pozwalało tworzyć rządy z podziałem ról odpowiadającym wadze partii koalicyjnych i ich wewnętrznych frakcji. Nie wszystkie stanowiska miały taką samą wartość: resort z teką przeważał nad tym bez teki, a podsekretarz liczył się mniej niż minister. W czasach Pierwszej Republiki resort poczty i telekomunikacji był uważany za najbardziej wartościowy, ponieważ pozwalał na zatrudnienie do 150 tys. pracowników poczty, co czyniło go nagrodą dla budowniczych konsensusu, takich jak Remo Gaspari i Antonio Gava. Podręcznik wydano w dwóch edycjach: przez Editori Riuniti w 1981 roku oraz przez Aliberti w 2016 roku, z tekstem dziennikarza Renato Vendittiego.
Giulio Andreotti w połowie lat 70. zbył go jako „książkę, o której należy zapomnieć”, podczas gdy socjalista Giuliano Amato później wydał inny werdykt.
„Należy robić to, czego nauczyli nas myśliciele liberalni, jak Rawls, i inteligentni praktycy, jak Cencelli.”
Reakcje i współczesne znaczenie
Gianfranco Rotondi, były lider DC, obecnie poseł partii Bracia Włosi, skomentował odejście Cencellego.
„Cencelli zawsze pozostawał w centrum uwagi, nigdy z niej nie zniknął i nigdy nie zniknie. Jego arcydziełem był podręcznik tak słynny, jak paradoksalnie nigdy nieopublikowany: Manuale Cencelli.”
Rotondi dodał, że podręcznik przypisywał każdemu stanowisku władzy „wynik siły”, umożliwiając tworzenie rządów z poprawnym podziałem stanowisk między partie koalicyjne i ich frakcje. Zauważył, że praktyka „lottizzazione” nadal istnieje, a Cencelli nadał jej charakter naukowy. Dziennik La Stampa zastosował algorytm oparty na logice Cencellego do obecnego rządu Giorgii Meloni, analizując 65 stanowisk wykonawczych. Według tej analizy Forza Italia posiada 18% mandatów centroprawicy z wyborów w 2022 roku, ale kontroluje 25% władzy rządowej, co oznacza nadreprezentację o 7 punktów. Bracia Włosi, z 59,4% głosów, kontrolują mniej niż połowę władzy, podczas gdy Lega i Forza Italia razem, z mniej niż 39% głosów, dzielą między siebie 51% władzy.
- Udział w mandatach (2022)
- 18 %
- Udział we władzy rządowej
- 25 %
Dane z tekstu artykułu
Zapytaj o ten tekst
Źródła i kontekst
- Il MessaggeroL'ultimo saluto a Cencelli il Dc che inventò il manuale per spargere gli incarichi
- Il Sole 24 OREPrima Repubblica, addio a Cencelli: così invento il manuale del potere Dc
- lastampa.itCencelli, l'uomo diventato Manuale
- lastampa.itÈ morto Cencelli, il suo Manuale no: ma nel governo Meloni Forza Italia stravince sugli alleati
- Adolfo Sarti
- Polityk DC i wielokrotny minister; Cencelli był jego sekretarzem, a Sarti współzałożycielem frakcji pontieri w 1967 roku
- Cossiga
- Współzałożyciel frakcji pontieri na kongresie w Mediolanie w 1967 roku; otrzymał resort obrony zgodnie z metodą Cencellego
- Taviani
- Współzałożyciel frakcji pontieri; zachował resort spraw wewnętrznych zgodnie z metodą Cencellego
- Remo Gaspari
- Został podsekretarzem w resorcie poczty zgodnie z metodą Cencellego; później cytowany jako budowniczy konsensusu, który kierował resortem poczty
- Antonio Gava
- Wymieniany obok Remo Gaspari jako budowniczy konsensusu, który kierował resortem poczty w czasach Pierwszej Republiki
- Giulio Andreotti
- W połowie lat 70. zbył Manuale Cencelli jako „książkę, o której należy zapomnieć”
- Giuliano Amato
- Cytowany jako osoba twierdząca, że należy postępować zgodnie z naukami myślicieli liberalnych, jak Rawls, i praktyków, jak Cencelli
- Gianfranco Rotondi
- Były lider DC, obecnie poseł FdI, który skomentował śmierć i dziedzictwo Cencellego
- Nicola Mancino
- Postać instytucjonalna, z którą współpracował Cencelli; później wiceprzewodniczący Najwyższej Rady Sądownictwa
- Antonio Tajani
- Lider Forza Italia; analiza La Stampa wykazała, że jego partia jest nadreprezentowana w rządzie Meloni o 7 punktów
- Miejsca
- Mediolan
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj Pollar