
Ángel Arroyo, zdobywca drugiego miejsca w Tour de France 1983, zmarł w Ávili w wieku 70 lat
Hiszpański pionier kolarstwa Ángel Arroyo, który zajął drugie miejsce w Tour de France w 1983 roku i wygrał etap na Puy de Dôme, zmarł w wieku 70 lat w Ávili po sześciomiesięcznej chorobie.
Śmierć w Ávili
Były hiszpański kolarz szosowy Ángel Arroyo zmarł w niedzielę wieczorem w szpitalu Complejo Asistencial de Ávila w wieku 70 lat. Arroyo, który 2 sierpnia 2026 roku obchodził swoje 70. urodziny, sześć miesięcy wcześniej usłyszał diagnozę guza mózgu. Ostatnie dwa tygodnie spędził w szpitalu, a w ostatnich dniach życia rozwinęło się u niego zapalenie płuc. Burmistrz Ávili, Jesús Manuel Sánchez Cabrera, ogłosił dwudniową żałobę w gminie i zarządził opuszczenie flag miejskich do połowy masztu. Wystawienie zwłok sportowca rozpoczęło się w poniedziałek w południe w Palacio de Superunda, w tym samym miejscu, w którym w czerwcu 2022 roku odbyły się uroczystości żałobne kolarza Julio Jiméneza. Władze prowincji przekazały kondolencje rodzinie Arroyo oraz społeczności jego rodzinnego miasta, El Barraco.
Przełom w Tour de France 1983
Arroyo osiągnął swój najbardziej rozpoznawalny międzynarodowy sukces podczas Tour de France w 1983 roku, zajmując drugie miejsce w klasyfikacji generalnej za francuskim mistrzem Laurentem Fignonem. Ścigając się dla ekipy Reynolds pod wodzą dyrektora José Miguela Echávarriego, Arroyo przewodził składowi, w którym znaleźli się m.in. José Luis Laguía, Pedro Delgado i Julián Gorospe. Arroyo zapewnił sobie zwycięstwo na 15. etapie, górskiej jeździe indywidualnej na czas na Puy de Dôme, podczas gdy jego młody kolega z drużyny, Delgado, uzyskał drugi czas. Występ ten przywrócił hiszpańskich kolarzy do grona pretendentów do podium w klasyfikacji generalnej Grande Boucle po latach nieobecności. Rok później Arroyo odniósł kolejne etapowe zwycięstwo w Tour de France w Morzine.
Jak możemy być kolarzami i nie wiedzieć, czym jest Tour, bez względu na to, jak groźnie go malują?
Przebieg kariery i sankcja z Vuelta 1982
Arroyo rozpoczął zawodową karierę w 1979 roku w zespole Moliner Vereco, następnie ścigał się dla Zor, a w 1982 roku dołączył do Reynolds. Przez dekadę w elitarnym peletonie odniósł blisko 30 zwycięstw w wyścigach krajowych i międzynarodowych, w tym dwa zwycięstwa etapowe w Vuelta a España. Jego kariera naznaczona była kontrowersjami podczas Vuelta a España w 1982 roku, który początkowo wygrał w klasyfikacji generalnej. Po 17. etapie badania wykryły w jego próbce metylofenidat, co skłoniło organizatorów do nałożenia 10-minutowej kary, która zepchnęła go na 13. miejsce w klasyfikacji generalnej. Arroyo konsekwentnie utrzymywał, że jest niewinny i odrzucał zasadność sankcji dopingowej.
W ostatnich trzech wyścigach miałem jeden wynik pozytywny i dwa negatywne. To niemożliwe. Nie masz pozytywnego wyniku jednego dnia, a następnego już nie.
Korzenie w El Barraco i dziedzictwo szkoleniowe
Urodzony w 1956 roku w El Barraco, Arroyo dorastał na wiejskiej posiadłości w Valonguilla i nauczył się jeździć, pedałując pod ramą roweru dla dorosłych. W pierwszych zawodach wystartował w dniu swoich 16. urodzin po otrzymaniu licencji federacji. Po zakończeniu zawodowej kariery w 1989 roku założył w El Barraco szkołę kolarską Peña Ciclista Ángel Arroyo, która wyszkoliła takich zawodników jak zwycięzca Tour de France z 2008 roku Carlos Sastre, Francisco Mancebo czy José María Jiménez. Poza sportem wyczynowym Arroyo prowadził myjnie samochodowe w Ávili, Segowii i Collado Villalba. W 2025 roku wziął udział w hołdzie podczas Clásica Otero w Villanueva del Pardillo, jadąc wraz z uczestnikami na zabytkowych rowerach.
- Debiut jako zawodowy kolarz w zespole Moliner Vereco
- Dołączenie do Reynolds i otrzymanie 10-minutowej kary w Vuelta a España
- Drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Tour de France i zwycięstwo w jeździe na czas na Puy de Dôme
- Zwycięstwo na górskim etapie Tour de France w Morzine
- Zakończenie kariery zawodowej i założenie szkoły młodzieżowej w El Barraco


