Friedrich Merz w obliczu kryzysu przywództwa przed wyborami w Berlinie i Meklemburgii

Kryzys przywództwa w urzędzie kanclerskim

Szesnaście miesięcy po objęciu urzędu kanclerza Niemiec, Friedrich Merz mierzy się z szeroką opozycją wewnętrzną, a jego osobiste notowania spadły do poziomu jednocyfrowego. Sygnały ostrzegawcze towarzyszyły już jego dojściu do władzy, w tym trzykrotne próby zdobycia przywództwa w CDU oraz wybór na kanclerza, który wymagał drugiej tury głosowania w Bundestagu. Koalicja rządowa ma trudności z uzgodnieniem bieżących decyzji politycznych, a CDU odnotowuje ciągłe niepowodzenia w tegorocznych wyborach regionalnych. Merz przypisuje te trudności uwarunkowaniom międzynarodowym, dziedzictwu rządów byłej kanclerz Angeli Merkel oraz ankieterom, których publicznie nazwał niepoważnymi. Na szczeblu federalnym sondaże cytowane przez Politico wskazują, że sojusz CDU/CSU cieszy się poparciem od 18% do 20%, ustępując Alternatywie dla Niemiec (AfD), która notuje od 27% do 29%.

Kluczowe wybory w Berlinie i na północnym wschodzie

Bezpośredni sprawdzian dla kanclerza przypada na niedzielę, 20 września 2026 r., kiedy wyborcy udadzą się do urn w Berlinie oraz Meklemburgii-Pomorzu Przednim. W Meklemburgii-Pomorzu Przednim ostatnie sondaże wskazują, że CDU znajduje się blisko 5-procentowego progu wyborczego wymaganego do uzyskania reprezentacji parlamentarnej, podczas gdy AfD prowadzi w zestawieniach. Napięcie polityczne jest pokłosiem wcześniejszych wyborów w Saksonii-Anhalt, gdzie AfD zdobyła prawie 44% głosów, a CDU spadła do 17,2%. W odpowiedzi na pogarszającą się sytuację wewnętrzną, Merz odwołał zaplanowany udział w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ w Nowym Jorku, aby zająć się sprawami partyjnymi w Berlinie. Zwołał posiedzenie komitetu wykonawczego CDU na niedzielę na godzinę 17:00, około godzinę przed ogłoszeniem sondaży exit poll.

Siła gospodarcza i skala rolnictwa w Meklemburgii

Przed wyborami Meklemburgia-Pomorze Przednie prezentuje złożony obraz gospodarczy, łączący trwałe dysproporcje strukturalne z zauważalnym wzrostem regionalnym. Choć stan utrzymuje stopę bezrobocia powyżej średniej krajowej i niższe mediany płac, regionalny wzrost gospodarczy osiągnął 5% w latach 2020–2026, według wiceministra gospodarki Niemiec Jochena Schulte. Wskaźnik ten stanowi najwyższy poziom ekspansji wśród wschodnich krajów związkowych, przewyższając średnią krajową w tym okresie. Około 600 000 osób w kraju związkowym pracuje na stanowiskach objętych pełnym ubezpieczeniem społecznym, przy całkowitej populacji poniżej 1,5 mln. Krajobraz rolniczy zachowuje struktury dawnych enerdowskich spółdzielni produkcyjnych (LPG), co pozwala gospodarstwom komercyjnym na średnią wielkość 2800 stremmów ziemi ornej w porównaniu do średniej krajowej wynoszącej 650 stremmów.

Przeorientowanie przemysłowe i sukcesja partyjna

Obok rolnictwa, kluczowymi filarami lokalnej gospodarki wzdłuż wybrzeża Bałtyku są przemysł morski i stoczniowy. Inwestycje z zachodnich Niemiec zwiększyły lokalne moce produkcyjne, a stocznie Meyer z Dolnej Saksonii oraz Meyer Neptun GmbH budują wycieczkowce rzeczne i jednostki specjalistyczne. Nadmorskie stocznie w miastach takich jak Wismar również skorzystały na zwiększonych wydatkach na obronność po ogłoszeniu przez rząd federalny polityki Zeitenwende. Wewnątrz CDU niedzielne spotkanie liderów ma ustalić, czy sojusznicy partyjni nadal popierają Merza i jego program reform. W przypadku utraty poparcia partyjnego, dyskusje o potencjalnych następcach koncentrują się na premierze Nadrenii Północnej-Westfalii Hendriku Wüście, mimo zbliżających się wyborów w jego landzie, oraz premierze Bawarii Markusie Söderze.