Wirus Zachodniego Nilu w 12 krajach Europy. Włochy i Grecja notują najwięcej zakażeń

Ekspansja geograficzna w 12 krajach Europy

Organy zdrowia publicznego w Europie monitorują rozprzestrzenianie się wirusa Zachodniego Nilu po wykryciu zakażeń w 12 krajach w sezonie transmisyjnym 2026. Dane zgromadzone przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) wskazują na obecność wirusa w 99 regionach, co oznacza szerszy zasięg niż w analogicznym okresie 2025 roku, gdy przypadki zgłoszono w 67 regionach dziewięciu krajów. Do państw z potwierdzoną transmisją należą Albania, Austria, Francja, Niemcy, Grecja, Włochy, Kosowo, Holandia, Macedonia Północna, Rumunia, Serbia i Hiszpania. W 21 z 99 dotkniętych regionów lokalne władze sanitarne zidentyfikowały wirusa po raz pierwszy. Włochy odnotowały najwyższą liczbę zakażeń w Europie (311 przypadków), a Grecja drugą co do wielkości (157 infekcji).

Liczba zakażeń i sytuacja w Rumunii

Rumunia odnotowała trzecią co do wielkości liczbę dotkniętych stref administracyjnych wśród 12 krajów europejskich, ustępując jedynie Włochom i Grecji. Dane opublikowane przez Narodowe Centrum Nadzoru i Kontroli Chorób Zakaźnych przy Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego (INSP) wskazują na 34 przypadki zgłoszone między 3 czerwca a 20 sierpnia 2026 roku. Spośród nich 26 potwierdzono laboratoryjnie, a osiem sklasyfikowano jako prawdopodobne. Dwaj zakażeni pacjenci zmarli; oboje byli osobami starszymi z chorobami współistniejącymi. Bukareszt odnotował najwyższe stężenie infekcji, za nim uplasowały się okręgi Călărași i Giurgiu. Prawdopodobne miejsca ekspozycji obejmują Bukareszt oraz 14 okręgów: Ardżesz, Bihor, Botoszany, Călărași, Kluż, Giurgiu, Harghita, Jałomica, Jassy, Ilfov, Marusza, Satu Mare, Suczawa i Vaslui.

Demografia i charakterystyka kliniczna

Dane z Rumunii wskazują, że większość przypadków dotyczy osób starszych. Pacjenci w wieku 50–59 lat oraz 70–79 lat stanowią po siedem przypadków, a grupa osób w wieku 80 lat i starszych – sześć przypadków. Po cztery infekcje odnotowano w grupach wiekowych 40–49 oraz 60–69 lat. Wirus Zachodniego Nilu przenosi się na ludzi głównie poprzez ukąszenia zakażonych komarów. Choć wiele infekcji przebiega łagodnie, przypominając grypę, ciężkie postacie prowadzą do powikłań neurologicznych, takich jak zapalenie opon mózgowych lub śpiączka. Agencje zdrowia publicznego podkreślają brak swoistej terapii przeciwwirusowej, co ogranicza interwencje kliniczne do opieki wspomagającej.

Kontrola wektorów i wzorce sezonowe

W Europie cykl transmisji wirusa trwa od lata do jesieni, a szczyt zachorowań przypada zazwyczaj na sierpień i początek września. ECDC zaznaczyło, że przed końcem sezonu 2026 mogą pojawić się kolejne przypadki. Europejska agencja wiąże ekspansję geograficzną z rozprzestrzenianiem się inwazyjnych gatunków komarów na kontynencie. Céline Gossner, ekspertka ECDC ds. chorób przenoszonych przez żywność, wodę i wektory oraz zoonoz, wezwała do wdrożenia skoordynowanej strategii europejskiej. Zalecane działania obejmują regularny nadzór populacji komarów, zaangażowanie społeczności oraz ukierunkowane programy kontroli wektorów zintegrowane z oceną wpływu na środowisko.