Wim Wenders wycofuje film z 1975 r. z powodu sceny z nagą 13-letnią Nastassją Kinski i przeprasza bez zastrzeżeń

Wim Wenders ogłosił w środę, że jego fundacja wycofuje „Fałszywy ruch” (niem. „Falsche Bewegung”) z obiegu, odpowiadając na długoletni spór z aktorką Nastassją Kinski dotyczący sceny z nagą, nakręconej, gdy miała 13 lat. Fundacja Wima Wendersa, która jest właścicielem praw, poleciła partnerom streamingowym, nadawcom telewizyjnym i dystrybutorom zaprzestanie publicznego udostępniania filmu.

Scena i zastrzeżenia Kinski

W krótkiej sekwencji postać Kinski, niema nastoletnia akrobatka, leży na łóżku w samej bieliźnie. Jej partner na ekranie Rüdiger Vogler, mający wówczas ponad trzydzieści lat, wchodzi do pokoju, rozbiera się do bokserków, kładzie się na niej, klepie ją, a następnie głaszcze po twarzy. Kinski od lat próbowała nakłonić Wendersa do zmontowania filmu.

Choć w wieku 13 lat niewiele wiedziałam, już potrafiłam stwierdzić, że to nie było w porządku.

W niedawnym wywiadzie dla „Süddeutsche Zeitung” powiedziała: „To był mój pierwszy film, on był moim pierwszym reżyserem, a on mnie nie ochraniał”. Prawnik Kinski, Christian Schertz, określił wcześniejsze wypowiedzi Wendersa jako próbę uniknięcia indywidualnej odpowiedzialności i stwierdził, że reżyser przez lata odmawiał rozmowy z aktorką na temat tej sceny, rozważając możliwość podjęcia kroków prawnych przed środowym oświadczeniem.

Przeprosiny i wycofanie filmu przez Wendersa

Wenders złożył bezwarunkowe publiczne przeprosiny. „Jako jedyna osoba odpowiedzialna w tamtym czasie za »Fałszywy ruch«, która wciąż żyje, uznaję, że Nastassja Kinski powinna być wówczas lepiej chroniona” – powiedział. „Za to przepraszam cię, Nastassjo, bez zastrzeżeń, bez żadnego »ale«”.

Film pozostanie niedostępny do czasu znalezienia obustronnie uzgodnionego rozwiązania. Wenders zapowiedział, że będzie dążyć do „szerokiego dialogu” z udziałem Kinski, Niemieckiej Akademii Filmowej i innych grup filmowych. „Konieczne jest, aby nasze społeczeństwo znalazło odpowiednie sposoby radzenia sobie z kontrowersyjnymi dziełami filmowymi z XX wieku i podjęło nowe procesy uczenia się oraz inkluzywne perspektywy dotyczące kina” – oświadczył.

Dylemat edycyjny

Podczas ceremonii Niemieckich Nagród Filmowych 29 maja, gdzie odebrał nagrodę za całokształt twórczości, Wenders odniósł się do tego dylematu. Wyraził wahanie co do retrospektywnego montażu filmu, ostrzegając, że zmiana ukończonych dzieł może stworzyć trudne precedensy dla archiwów, restauracji i historii kultury.

Nie mogę winić 29-letniego młodego człowieka, którym byłem wtedy, 50 lat temu, który nakręcił film swoich czasów; chcąc w pewien sposób uchwycić ducha czasu.

Przywołał przykład żalu Stevena Spielberga z powodu cyfrowego zastąpienia broni krótkofalówkami w „E.T.” przy okazji wznowienia z okazji 20-lecia – zmiany, którą Spielberg później cofnął. Wenders wezwał Niemiecką Akademię Filmową, zwłaszcza młodszych filmowców, do debaty na ten temat. Rzecznik prasowy Akademii powiedział DW, że Akademia nie ma jeszcze oficjalnego stanowiska.

Szersze doświadczenia Kinski

„Fałszywy ruch” był debiutem filmowym Kinski. Później zagrała w nagrodzonym Złotą Palmą filmie Wendersa „Paryż, Teksas” (1984) i „Tak daleko, tak blisko!” (1993). W wieku 14 i 17 lat pojawiła się także nago w filmach „To the Devil a Daughter” i „Stay As You Are”. W wywiadzie dla „W Magazine” z 1997 r. opowiadała o byciu nadmiernie seksualizowaną jako nieletnia aktorka.

Gdybym miała kogoś, kto by mnie chronił, lub gdybym czuła się bardziej pewna siebie, nie zgodziłabym się na pewne rzeczy. Na rzeczy z nagością. A w środku to mnie po prostu rozrywało.

Na Instagramie, odpowiadając na post fundacji Wendersa, Kinski napisała: „Wim, po tych wszystkich latach dopiero teraz publiczność skomentowała to w tylu gazetach, tak jak koledzy, a teraz, bo tysiące, choć prosiłam tak dawno temu”.