W skrócie
Hiszpania ma największą w UE lukę w polityce VAT z powodu szerokiego stosowania obniżonych stawek i zwolnień, przy czym gastronomia i zakwaterowanie są najdroższymi kategoriami.
Stosowanie 10% obniżonej stawki VAT dla hoteli i restauracji zamiast standardowej 21% kosztuje hiszpański budżet około 7 mld euro rocznie, według organu fiskalnego AIReF.
Komisja argumentuje, że obniżony VAT na gastronomię w nieproporcjonalny sposób przynosi korzyści gospodarstwom domowym o wyższych dochodach, które wydają więcej na te usługi.
Bruksela wezwała do zwiększenia wydatków publicznych na dzieci i młodzież, zauważając, że w 2024 r. ponad 25% hiszpańskich dzieci było zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym.
Rosnące dochody z podatków od pracy stanowiły 90% wzrostu obciążeń podatkowych Hiszpanii w ciągu ostatniej dekady, co jest uzależnieniem, które Komisja chce zmniejszyć.
Zalecenie dotyczące VAT
Komisja Europejska w swoim wiosennym pakiecie zaleceń dla poszczególnych krajów, opublikowanym w środę, wezwała Hiszpanię do ograniczenia stosowania obniżonych stawek VAT, wskazując szczególnie na usługi gastronomiczne i zakwaterowanie. Komisja zauważyła, że Hiszpania wykazuje największą w UE lukę w polityce VAT, spowodowaną jedną z największych rozpiętości stawek VAT oraz największą rozbieżnością w krajowych zwolnieniach z VAT. Źródła cytowane przez LaVanguardia i EL PAÍS szacują roczne straty dochodów z tytułu 10% stawki obniżonej (w porównaniu do standardowej 21%) na około 7 mld euro, czyli 0,4% PKB.
„Wśród kategorii, do których stosuje się preferencyjne stawki VAT, usługi restauracyjne i zakwaterowanie wyróżniają się dużym wpływem budżetowym, przy bardzo ograniczonym efekcie redystrybucyjnym.”
Obawy dotyczące struktury dochodów
Bruksela podkreśliła, że dochody z podatków konsumpcyjnych i środowiskowych w Hiszpanii pozostają poniżej średniej UE, zarówno jako udział w PKB, jak i jako udział w całkowitych dochodach podatkowych. Dochody z podatków środowiskowych osiągnęły w Hiszpanii 1,6% PKB, w porównaniu do 2,1% w całej UE. Tymczasem Komisja wskazała, że zwiększone dochody z podatków od pracy stanowiły 90% wzrostu obciążeń podatkowych Hiszpanii w ciągu ostatniej dekady, co odzwierciedla rosnące uzależnienie od opodatkowania zatrudnienia. Bardziej ograniczone stosowanie preferencyjnych stawek VAT pomogłoby uprościć system podatkowy – dodała Komisja.
Nierównowaga wydatków międzypokoleniowych
W równoległym zaleceniu Komisja wezwała Hiszpanię do zrównoważenia wydatków socjalnych między pokoleniami. Zauważyła, że w 2024 r. więcej niż jedno na czworo dzieci było zagrożone ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, co plasuje Hiszpanię wśród najgorzej radzących sobie państw członkowskich UE pod tym względem. Komisja poprosiła rząd o skierowanie większej części wydatków publicznych na polityki przynoszące korzyści dzieciom i młodzieży, szczególnie w obszarach edukacji, dostępu do mieszkań i zatrudnienia.
„Hiszpania wydaje dużo na takie pozycje jak emerytury, które nie przynoszą szczególnych korzyści nowym pokoleniom. Musimy myśleć o wydatkach bardziej zorientowanych na nowe pokolenia.”
Grupy wrażliwe i różnice regionalne
Komisja wskazała rodziny samotnie wychowujące dzieci, rodziny wielodzietne, społeczność romską oraz dzieci z doświadczeniem migracji jako szczególnie narażone. Ostrzegła również przed utrzymującymi się różnicami regionalnymi w stopach ubóstwa i wpływie transferów socjalnych, wskazując na nierówny zasięg i dostęp do pomocy i usług na różnych terytoriach, szczególnie na obszarach wiejskich. Koordynacja między służbami socjalnymi, zdrowotnymi i zatrudnienia pozostaje ograniczona z powodu rozdrobnionych kompetencji i nakładających się instrumentów.
Kontekst polityczny i pominięcia
ABC zauważyło, że tegoroczny raport był postrzegany jako częściowo uwarunkowany politycznie. Dokument nie wspomina o tym, że Hiszpania działa bez zatwierdzonych budżetów przez trzy kolejne lata, zbliżając się do czwartego. Temat podatków środowiskowych, podobno obecny we wcześniejszych wersjach roboczych, został zredukowany do pobieżnej wzmianki. ABC powiązało to z wpływem wiceprzewodniczącej Komisji Teresy Ribery, która jako hiszpańska minister środowiska opierała się wezwaniom do podniesienia tych opłat. Klauzula wyjścia fiskalnego, pozwalająca na wyłączenie niektórych wydatków obronnych z obliczeń reguł fiskalnych, utrzymała skumulowane odchylenie Hiszpanii w wydatkach publicznych na poziomie 0,4% PKB zamiast 0,7%, czyli w dopuszczalnych granicach.