Bezpieczeństwo · Strasburg i Ankara

Europejski Trybunał Praw Człowieka nakazuje Turcji uwolnienie uwięzionego posła Cana Atalayi i wypłatę 32 500 euro

Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł we wtorek, 17 listopada, że przetrzymywanie Cana Atalayi przez Turcję naruszyło Europejską Konwencję Praw Człowieka w czterech punktach. Wyrok nakazuje jego natychmiastowe zwolnienie, powrót do parlamentu oraz wypłatę 32 500 euro zadośćuczynienia.

Tekst AI na podstawie relacji Deutsche Welle, BBC, stern.de i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Strasburg, Ankara · Francja, Turcja
Jak do tego doszło
  1. 16.04Atalay składa wniosek do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
  2. 2024Status poselski cofnięty, decyzja później uchylona przez Trybunał Konstytucyjny
  3. 17.11Trybunał Europejski publikuje wyrok nakazujący jego zwolnienie

Orzeczenie

Europejski Trybunał Praw Człowieka opublikował we wtorek, 17 listopada, wyrok, w którym stwierdził, że przetrzymywanie prawnika i wybranego posła Cana Atalayi przez Turcję naruszyło Europejską Konwencję Praw Człowieka w czterech aspektach. Trybunał nakazał jego natychmiastowe zwolnienie, powrót do mandatu w tureckim parlamencie oraz wypłatę 32 500 euro zadośćuczynienia (około 35 700 dolarów). Sędziowie uznali, że jego uwięzienie po wyborach było bezprawne, a jego celem było uciszenie go i podważenie pluralizmu politycznego. Naruszone przepisy to artykuł 5 ust. 1 dotyczący wolności i bezpieczeństwa, artykuł 5 ust. 4 dotyczący sądowej kontroli zatrzymania, artykuł 3 Protokołu nr 1 dotyczący wolnych wyborów oraz artykuł 18 dotyczący ograniczeń stosowanych w niewłaściwym celu. Sędziowie zaapelowali również o rozpatrywanie tej sprawy w kontekście zatrzymań przeciwników politycznych, obrońców praw człowieka i dziennikarzy w Turcji. Decyzja większości spotkała się z jednym zdaniem odrębnym: Saadet Yüksel, sędzia z Turcji, głosowała przeciwko trzem z czterech naruszeń oraz przeciwko nakazowi natychmiastowego zwolnienia, zgadzając się jedynie w kwestii artykułu 5 ust. 4.

Tło zatrzymania

Atalay, prawnik reprezentujący ofiary w sprawach społecznych i politycznych, był jednym z głównych głosów protestów w parku Gezi w 2013 roku. W kwietniu 2022 roku został skazany wraz z siedmioma innymi osobami na 18 lat więzienia za pomocnictwo w próbie zamachu stanu, co rząd określił mianem protestów. Był przetrzymywany w więzieniu Silivri, a w wyborach parlamentarnych 14 maja 2023 roku kandydował z ramienia Robotniczej Partii Turcji (TIP) w prowincji Hatay i zdobył mandat. Mimo korzystnych dla niego orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego nie został zwolniony, a jego status poselski został cofnięty w 2024 roku, co później uchylił Trybunał Konstytucyjny. Wniosek do Trybunału Europejskiego złożył 16 kwietnia 2024 roku.

Turcja już wcześniej odmawiała stosowania się do decyzji trybunału w sprawach Osmana Kavali i Selahattina Demirtaşa, jak podaje Deutsche Welle. Stern poinformował, że trybunał w sierpniu zwrócił się do Turcji o uwolnienie Kavali, czego Turcja nie uczyniła. Amnesty International, cytowana przez Stern, doliczyła się 5500 osób ściganych po protestach w parku Gezi.

Reakcje w Ankarze

Erkan Baş, lider TIP, wezwał przewodniczącego parlamentu Numana Kurtulmuşa oraz wszystkie partie polityczne do działania po ogłoszeniu wyroku. Stwierdził, że Atalay powinien zostać wpisany na listę posłów i zwolniony, a także złożyć przysięgę i wykonywać swoje obowiązki.

„Can Atalay musi zostać natychmiast wpisany na listę posłów, zwolniony, a następnie zobowiązany do złożenia przysięgi i wykonywania swoich obowiązków.”

Erkan Baş, lider Robotniczej Partii Turcji

Baş dodał również, że z powodu niezastosowania się do orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego Atalay został pozbawiony ochrony sądowej w zakresie wolności, a głosowanie w pozostałych punktach ocenił na sześć do jednego. W poniedziałek, 16 listopada, Petra Bayr, przewodnicząca Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, powiedziała, że Turcja jest zobowiązana do wykonania wyroków trybunału, które określiła jako obowiązki, a nie zalecenia.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar