Ridley Scott prezentuje dramat o przetrwaniu „The Dog Stars” za 110 mln dolarów

Premiera i odbiór krytyków

Trzydziesty film pełnometrażowy Ridleya Scotta, „The Dog Stars”, trafił do kin 26 sierpnia 2026 r. po przesunięciu daty premiery przez dystrybutora, firmę Disney, z pierwotnie planowanego końca marca. Produkcja o budżecie 110 mln dolarów i czasie trwania 100 minut weszła na ekrany przy ograniczonej kampanii promocyjnej i bez uroczystej premiery w Stanach Zjednoczonych. Recenzje w międzynarodowych publikacjach są skrajnie różne. Krytycy „The Guardian” oraz „The Independent” określili produkcję jako powolną i wtórną wobec znanych dzieł o przetrwaniu, takich jak „28 dni później” czy „Mad Max”. Z kolei „The Hollywood Reporter” i „Evening Standard” chwalą obraz jako pełen emocji, skupiony na postaciach dystopijny western, nazywając go najbardziej przekonującym dziełem 88-letniego reżysera od czasu filmu science-fiction „Marsjanin” z 2015 r.

Adaptacja postpandemicznej powieści

Scenarzysta Mark L. Smith, znany z pracy przy filmach „Zjawa” i „Twisters”, zaadaptował scenariusz na podstawie powieści Petera Hellera z 2012 r. Akcja toczy się w 2035 r., dziewięć lat po pandemii grypy, która zdziesiątkowała populację świata. Historia skupia się na Higu, introspektywnym mechaniku i pilocie, w którego wcielił się Jacob Elordi, zastępując Paula Mescala. Hig mieszka w opuszczonym hangarze lotniczym w Erie w stanie Kolorado wraz z Bangleyem, silnie uzbrojonym byłym żołnierzem piechoty morskiej, granym przez Josha Brolina. Podczas gdy Bangley skupia się na obronie obwodu i fortyfikacjach, Hig opłakuje zmarłą żonę Melissę, graną przez Sai Bennett, dzieląc życie ze swoim wiernym psem Jasperem. Mężczyźni kierują się odmiennymi filozofiami przetrwania, balansując między cynicznym izolacjonizmem Bangleya a nieustającą nadzieją Higa na odnalezienie ocalałych społeczności.

Oprawa wizualna i obsada

Operator Erik Messerschmidt sfilmował produkcję we Włoszech, wykorzystując alpejskie przedgórza oraz surowy teren regionów Abruzja i Lacjum jako tło dla krajobrazów Kolorado. Kompozytor Harry Gregson-Williams stworzył ścieżkę dźwiękową, wprowadzając ludowe instrumentarium do obrazu zarośniętych osad. W fabule Hig regularnie serwisuje żółty samolot Cessna z 1956 r., aby wypatrywać zagrożeń i zbierać zapasy z tego, co pozostało z Denver. W obsadzie drugoplanowej znaleźli się m.in. Benedict Wong jako Aaron, lider pobliskiej grupy mennonitów, której pomaga Hig. Pozostałe role grają Allison Janney, Guy Pearce, Alara-Star Khan oraz Sebastian Rokison-Woodall.

Podróż i konflikt o przetrwanie

Fabuła zmienia się, gdy Hig przechwytuje transmisję radiową sugerującą istnienie ocalałych w pobliżu Grand Junction. Wbrew ostrzeżeniom Bangleya, Hig leci na zachód przez góry i odkrywa odległe gospodarstwo zamieszkane przez Cimę, graną przez Margaret Qualley, oraz jej ojca Popsa, w którego wcielił się Guy Pearce. Ich krucha egzystencja jest nieustannie zagrożona przez wrogie frakcje, w tym zamaskowanych bojowników znanych jako Reapers, którzy przemierzają góry Zachodu, a także przez niedobory zasobów i groźbę kanibalizmu.