Susan Sarandon kończy 80 lat po aresztowaniu podczas protestu w Nowym Jorku i premierze w Wenecji

Niedawny protest i aresztowanie w Nowym Jorku

Susan Sarandon 4 października 2026 r. skończyła 80 lat, dziesięć dni po tym, jak policja założyła jej kajdanki podczas demonstracji w Nowym Jorku. 24 września 2026 r. Sarandon dołączyła do żydowskich aktywistów amerykańskich przed siedzibą Zgromadzenia Ogólnego ONZ, aby zaprotestować przeciwko wojnie w Gazie oraz przemówieniu premiera Izraela Benjamina Netanjahu. Ubrana w koszulkę z napisem "Fund People, Not Bombs" (Finansujcie ludzi, nie bomby), stała obok aktorek Cynthii Nixon i Hannah Einbinder, zanim policja zatrzymała dziesiątki protestujących. Aresztowanie to było co najmniej piątym przypadkiem zatrzymania Sarandon podczas akcji politycznych, po aresztowaniu w 2018 r. na demonstracji przeciwko polityce imigracyjnej administracji Trumpa.

Premiera w Wenecji i konsekwencje zawodowe

Aresztowanie na Manhattanie miało miejsce kilka tygodni po tym, jak Sarandon zaprezentowała swój nowy film "The Echo Chamber" na Festiwalu Filmowym w Wenecji na początku września 2026 r. Produkcja w reżyserii włoskiego twórcy Andrei Pallaoro, oparta na scenariuszu Bernardo Bertolucciego, przedstawia Sarandon u boku Alicii Vikander i Luki Marinellego. Podczas konferencji prasowej na festiwalu Sarandon odniosła się do zawodowych konsekwencji swojego publicznego stanowiska w sprawie konfliktu w Gazie i Palestynie. Stwierdziła, że agencje hollywoodzkie odradzały producentom obsadzanie jej w rolach, publicznie dziękując Pallaoro za zignorowanie tych ostrzeżeń branżowych. W najbliższym czasie Sarandon weźmie udział w Festiwalu Filmowym w Rzymie, gdzie odbierze nagrodę Womenland Award 2026 i zaprezentuje film Zacha Woodsa "The Accompanist".

Pięć dekad na ekranie

Urodzona jako Susan Abigail Tomalin 4 października 1946 r. w rodzinie producenta telewizyjnego Phillipa Lesliego Tomalina i Lenory Marie Criscione, Sarandon trafiła do kina dzięki przypadkowemu przesłuchaniu w 1968 r. wraz ze swoim ówczesnym mężem Chrisem Sarandonem. Zadebiutowała na ekranie w filmie "Joe" z 1970 r., a później wystąpiła w komedii Mario Monicellego "La mortadella" z 1971 r. Przełom nastąpił w 1975 r., gdy reżyser Jim Sharman obsadził ją w roli Janet Weiss w "The Rocky Horror Picture Show" u boku Tima Curry'ego, po tym jak wpadła na przesłuchania, by odwiedzić znajomego. Sarandon wspominała później swoje początkowe wahanie przed śpiewaniem na głos podczas procesu castingowego.

Nie, nie potrafię śpiewać, nawet się boję.

Jej późniejsza kariera obejmowała kluczowe role w kinie lat 80. i 90., w tym w "Byku z Durham" (1988) u boku Kevina Costnera i Tima Robbinsa, a także w filmie "Thelma i Louise" (1991) w reżyserii Ridleya Scotta.

Uznanie Akademii i trwała aktywność

W trakcie swojej kariery Sarandon otrzymała pięć nominacji do Oscara dla najlepszej aktorki. Pierwsza nominacja przypadła za dramat kryminalny Louisa Malle'a "Atlantic City" (1980), po czym nastąpiły nominacje za "Thelmę i Louise" (1991), "Olej Lorenza" (1992) oraz "Klienta" (1994). W 1996 r. zdobyła Oscara dla najlepszej aktorki za rolę siostry Helen Prejean w dramacie przeciwko karze śmierci "Przed egzekucją" (1995) w reżyserii Tima Robbinsa. W lutym 2026 r. otrzymała międzynarodową nagrodę Goya w Barcelonie podczas 40. edycji tego wydarzenia. W mediach społecznościowych, gdzie kontaktuje się z ponad dwoma milionami obserwujących, Sarandon wymienia swoje tożsamości w ścisłej kolejności: matka, aktywistka, aktorka.