Steinmeier nazywa reformy koalicji przejściem do 'ofensywy', broni remontu pałacu za miliard euro

Piłkarska metafora rządu

Prezydent Niemiec Frank-Walter Steinmeier pozytywnie ocenił niedawno przyjęty pakiet reform koalicji czarno-czerwonej podczas letniego wywiadu dla ZDF wyemitowanego 12 lipca 2026. Mówiąc z willi Hammerschmidt w Bonn, gdzie tymczasowo mieszka podczas remontu pałacu Bellevue, Steinmeier sięgnął po porównanie piłkarskie nawiązujące do trwających mistrzostw świata. „Endlich ist etwas passiert. Es ist aus meiner Sicht auch was Wichtiges passiert” – powiedział, po czym dodał, że koalicja zostawiła czystą obronę za sobą.

Koalicja właśnie opuściła czystą obronę i przeszła do ofensywy.

Steinmeier zasugerował, że rząd mógł przezwyciężyć wewnętrzne tarcia. „Może być tak, że obecnie doświadczamy nowej fazy w polityce koalicji. To znaczy, że autoblokada w koalicji została zniesiona, rozwiązana” – stwierdził. Prezydent, którego członkostwo w SPD zawieszone na czas kadencji, nazwał działania „przyzwoitym pakietem” i wezwał partnerów społecznych, aby „wskoczyli do tego pociągu reform”.

Istota reform, a nie ulgi podatkowe

Gdy zapytano, czy reformy dają obywatelom wystarczającą bezpośrednią ulgę finansową, Steinmeier sprzeciwił się. Przedstawił pakiet przede wszystkim jako stabilizację strukturalną, a nie bodziec dla budżetów domowych.

Reformy strukturalne nie mają na celu przede wszystkim wkładania większej ilości pieniędzy do kieszeni ludzi, ale przede wszystkim stabilizację systemów wydajności.

Nalegał, że potrzebna będzie cierpliwość i wytrwałość, aby przełożyć decyzje na ustawodawstwo, i że bez odnowionego wzrostu gospodarczego polityka „nie zyska szacunku ani nowego zaufania”. Steinmeier powiedział, że jest ostrożnym optymistą i zalecił wejście w lato „z nieco większą pewnością siebie, niż nam wolno było w ostatnich latach”.

Prezydent jako „reasekuracja demokracji”

Steinmeier poświęcił znaczną część wywiadu obronie aktywistycznej interpretacji swojego urzędu w obliczu rosnących sił populistycznych. Powiedział, że rola prezydenta federalnego uległa zmianie: dwie dekady temu urząd mógł unosić się ponad polityką partyjną, ale to już nie wystarcza.

Dziś istnieje znaczna część, która głosuje przeciwko systemowi demokracji. I tam pytanie o bezpartyjność już nie wystarcza. Trzeba zająć stanowisko.

Opisał swój urząd jako „reasekurację demokracji” i nie chciał odżegnać się od wcześniejszych wypowiedzi, w tym stwierdzenia po protestach koronawirusowych, że „spacer stracił swoją niewinność”. Odnosząc się do nadchodzących wyborów krajowych w Saksonii-Anhalt we wrześniu 2026, Steinmeier przestrzegł przed zakładaniem zwycięstwa AfD, argumentując, że kampania wyborcza jeszcze się właściwie nie rozpoczęła.

Pytanie o pałac za miliard euro

Prowadząca wywiad Diana Zimmermann naciskała na Steinmeiera w sprawie kosztów remontu pałacu Bellevue, które ZDF oszacowało na około miliard euro. Strona internetowa Urzędu Prezydenta podaje łączne koszty budowy i planowania na około 600 milionów euro, z czego 146 milionów euro przypada na sam pałac, a reszta obejmuje nowe centrum techniczne, instalacje bezpieczeństwa oraz prace przy sąsiednim budynku Urzędu Prezydenta wzniesionym od 1995 roku. Steinmeier przyznał, że 250-letni budynek ma usterki, zauważając, że nośność stropów jest już zagrożona.

Co mam powiedzieć? Pałac Bellevue ma 250 lat i wymaga remontu.

Argumentował, że bez prac budynek „nie mógłby być dłużej używany jako reprezentacyjna siedziba w tej formie”. Wywiad przeprowadzono w willi Hammerschmidt, rezydencji prezydenta w Bonn, do której się przeniósł podczas remontu w Berlinie.

Kolejne kroki i kalendarz polityczny

Prezydent wezwał koalicję do utrzymania dynamiki poprzez wdrażanie ustawodawstwa i wykazanie, że reformy przekładają się na wymierny wzrost gospodarczy. Jego uwagi padają przed politycznie gorącą jesienią z wyborami krajowymi w Saksonii-Anhalt we wrześniu. Ramowanie przez Steinmeira własnej roli jako zabezpieczenia demokracji sygnalizuje prezydenturę gotową bezpośrednio kwestionować partie antysystemowe, co spotyka się zarówno z poparciem, jak i zarzutami stronniczości z różnych stron niemieckiej debaty publicznej.