Kanadyjski 'sprzedawca trucizny' Kenneth Law przyznaje się do winy w sprawie pomocnictwa w 14 samobójstwach w Ontario, powiązany z ponad 100 zgonami na całym świecie

Kenneth Law, 60-letni Kanadyjczyk, przyznał się w piątek do winy w sądzie w Ontario wobec 14 zarzutów pomocnictwa w samobójstwie, kończąc główne międzynarodowe śledztwo w sprawie internetowej sprzedaży śmiertelnych substancji. Przyznanie się do winy, złożone przed sędzią Michelle Fuerst w Newmarket w Ontario, skutkowało wycofaniem przez prokuratorów 14 zarzutów morderstwa pierwszego stopnia. Law przyznał się do roli w śmierci 14 mieszkańców Ontario w wieku od 16 do 36 lat oraz potwierdził wysyłkę śmiertelnych substancji, które spowodowały dziesiątki kolejnych zgonów, głównie w Wielkiej Brytanii.

Globalny zasięg toksycznego biznesu

Law, z wykształcenia inżynier, który wcześniej pracował jako kucharz w luksusowym hotelu w Toronto, od około 2020 roku prowadził sieć stron internetowych. Strony te oferowały i sprzedawały azotyn sodu oraz inne przedmioty mogące być użyte do samobójstwa. Aby uniknąć wykrycia, maskował działalność jako hurtownia artykułów spożywczych, umieszczając w ofercie nawet ostry sos. Kanadyjska policja twierdzi, że Law wysłał co najmniej 1200 paczek na adresy w ponad 40 krajach, w tym około 160 w Kanadzie. Rejestry finansowe prześledzone przez Shopify i PayPal wykazały przychody w wysokości prawie 297 000 dolarów kanadyjskich z 1209 paczek wysłanych do 41 krajów.

Biorąc pod uwagę ohydny charakter tego przestępstwa, byłbym zaskoczony, gdyby Kenneth Law nie otrzymał dość wysokiego wyroku.

Szlak tragedii przez granice

Międzynarodowy zasięg sprawy jest oszałamiający. Brytyjska Narodowa Agencja ds. Przestępczości powiązała działania Lawa ze 112 zgonami w Wielkiej Brytanii, a co najmniej 272 osoby zamówiły produkty z jego stron internetowych. W sądzie stwierdzono, że Law wysłał 330 paczek do 286 odbiorców w Wielkiej Brytanii, co spowodowało 79 zgonów w Anglii i Walii, pięć w Szkocji i jeden w Irlandii Północnej. Władze we Włoszech zidentyfikowały dziewięciu nabywców, w tym co najmniej jeden zgon. Śledztwa wszczęto także w Stanach Zjednoczonych, Australii, Nowej Zelandii, Francji i Belgii.

Warunkiem naszej umowy z kanadyjskim prokuratorem było to, że wyrok Kennetha Lawa musi odzwierciedlać fakt, że ludzie w Anglii i Walii zmarli w bezpośrednim wyniku użycia dostarczonych przez niego produktów.

Ofiary i pogrążone w żałobie rodziny

Wśród ofiar był 19-letni Ashtyn Prosser-Blake z Ontario, opisany przez swoją matkę Kim jako „super szczęśliwa dusza, bardzo życzliwa, zawsze gotowa bronić słabszych”. W Wielkiej Brytanii 22-letni Thomas Parfett zmarł w 2021 roku po zapłaceniu 50 funtów za substancję. Jego ojciec David powiedział BBC: „Tom był osobą, która naprawdę cieszyła się życiem. Znajdował humor w najdziwniejszych miejscach. Często pamiętam jego śmiech”. Rodziny w Wielkiej Brytanii wyraziły oburzenie, że brytyjscy prokuratorzy nie wniosą odrębnych zarzutów, chociaż Koronna Służba Prokuratorska oświadczyła, że uwzględnienie brytyjskich ofiar w kanadyjskim postępowaniu było „najszybszym i najskuteczniejszym sposobem” zapewnienia sprawiedliwości.

Postępowanie sądowe i wyrok

Law przebywa w areszcie od czasu aresztowania w jego domu na zachód od Toronto w maju 2023 roku. Obniżenie zarzutów z morderstwa na pomocnictwo w samobójstwie wynika z niedawnego orzecznictwa kanadyjskiego, że prokuratorzy musieliby udowodnić aktywną rolę przyczynową, która unieważniłaby wolną wolę ofiar. Skazanie za doradztwo lub pomocnictwo w samobójstwie grozi karą pozbawienia wolności do 14 lat za każdy zarzut zgodnie z kanadyjskim kodeksem karnym. Eksperci prawni sugerują, że Law może spodziewać się wyroku od 10 do 20 lat więzienia. Wyrok spodziewany jest we wrześniu, kiedy sąd wysłucha również oświadczeń ofiar.

Wezwania do śledztwa i debata o bezpieczeństwie cyfrowym

Sprawa ponownie rozpaliła debatę na temat bezpieczeństwa cyfrowego i braku nadzoru nad forum promującymi samobójstwa. Rodziny brytyjskich ofiar domagają się publicznego śledztwa w sprawie tego, jak Law mógł działać przez lata. Sprawa uwypukliła także wyzwania związane z jurysdykcją międzynarodową, ponieważ władze brytyjskie argumentowały, że ekstradycja była „daleka od gwarancji i zajęłaby lata”, z ryzykiem, że postępowanie mogłoby zostać zablokowane ze względu na zasadę ne bis in idem.