Gabriel Attal i inni kandydaci spierają się o plan reformy emerytalnej Édouarda Philippe'a

Philippe proponuje próg 65 lat

Édouard Philippe, lider partii Horizons i kandydat w wyborach prezydenckich w 2027 roku, ogłosił 29 września 2026 roku zrewidowany program emerytalny. Jego platforma ma na celu rozwiązanie problemu prognozowanych deficytów budżetowych i zmian demograficznych poprzez wznowienie oraz rozszerzenie poprzednich reform legislacyjnych. Philippe zaproponował najpierw przywrócenie ustawowych zapisów reformy z 2023 roku, która ustaliła wiek emerytalny na 64 lata, a wymagany staż składkowy na 43 lata (obecnie jest to 62 lata i dziewięć miesięcy przy 42,5 roku składek). W kolejnej fazie jego harmonogram podnosi wiek ustawowy do 65 lat i nakłada wymóg 45 lat opłacania składek w ciągu niespełna dziesięciu lat.

Édouard Philippe65

Cel reformy z 2023 r.64

Marine Le Pen62

Raphaël Glucksmann (podstawa)62

Édouard Philippe

65 lata

Cel reformy z 2023 r.

64 lata

Marine Le Pen

62 lata

Raphaël Glucksmann (podstawa)

62 lata

Dane z tekstu artykułu

Attal odrzuca korekty obecnych ram

Gabriel Attal, sekretarz generalny partii Renaissance i były premier, odrzucił propozycję Philippe'a podczas wspólnego wywiadu w Europe 1 i CNews 30 września 2026 roku. Attal argumentował, że Philippe powtarza obietnice wyborcze Emmanuela Macrona z 2022 roku, zamiast oferować strukturalne rozwiązanie dla niestabilnego systemu finansowania.

„Nie jesteśmy już na etapie przesuwania parametrów czy suwaków, nie jesteśmy już na etapie stosowania środków paliatywnych, aby pozwolić przetrwać systemowi, który obiektywnie już nie funkcjonuje.”

Attal opowiedział się za całkowitym odejściem od uniwersalnego ustawowego wieku emerytalnego, stwierdzając, że progi wiekowe nie sprawdzają się w zarządzaniu wypłacalnością systemu. Zaproponował przejście na model zakotwiczony wyłącznie w całkowitym stażu pracy, uwzględniający zachęty finansowe i kary. Zgodnie z jego propozycją, osoby przechodzące na emeryturę wcześniej otrzymałyby znaczną obniżkę świadczenia, natomiast pracujący dłużej uzyskaliby premię. Aby uzupełnić państwowy system repartycyjny, Attal wezwał również do stworzenia hybrydowego mechanizmu integrującego indywidualne i zbiorowe formy oszczędzania na emeryturę, w tym plany oszczędnościowe i polisy ubezpieczeniowe.

Sprzeciw lewicy i prawicy

Raphaël Glucksmann, eurodeputowany reprezentujący Place publique i uczestnik prawyborów między Partią Socjalistyczną a Place publique, wyraził ostry sprzeciw w BFMTV-RMC 30 września 2026 roku. Glucksmann określił plan emerytalny Philippe'a zakładający 65 lat jako głęboko nieakceptowalny i wezwał do uchylenia lub zawieszenia ustawy z 2023 roku.

„Stawką reformy emerytalnej jest to, że musi ona być sprawiedliwa, a zatem musimy brać pod uwagę nierówności w obliczu pracy i nierówności w obliczu emerytury.”

Glucksmann argumentował za ustaleniem bazowego wieku emerytalnego na 62 lata przy jednoczesnym wprowadzeniu skorygowanego systemu zniżek, który uwzględnia obciążenie fizyczne i uciążliwość pracy. Zgodnie z programem jego partii, pracownicy wykonujący wymagające zawody fizyczne mogliby kończyć pracę w wieku 60 lat, podczas gdy inni składkowaliby przez dłuższy okres. Po stronie prawicy liderka Rassemblement National, Marine Le Pen, nadal popiera platformę, której jej partia broni od 2022 roku. Jej program proponuje powrót do standardowego wieku emerytalnego 62 lat, z opcją przejścia na emeryturę w wieku 60 lat dla obywateli, którzy rozpoczęli pracę przed ukończeniem 20. roku życia, przy wymogu 40–42 lat składek w zależności od indywidualnej sytuacji zawodowej.

Zmiana stanowisk przed 2027 rokiem

Emerytury ponownie stały się główną linią podziału we francuskiej polityce przed wyścigiem prezydenckim w 2027 roku, trzy lata po uchwaleniu i częściowym zawieszeniu kontrowersyjnej reformy z 2023 roku. Prognozy demograficzne i nadchodzące deficyty budżetowe zmusiły zadeklarowanych i potencjalnych kandydatów z całego spektrum politycznego do przedstawienia kontrastujących planów strukturalnych. Philippe, wcześniej kojarzony z celem 67 lat w 2021 roku, ustalił swoje stanowisko na 65 lat i 45 lat składek. Różniące się propozycje przedstawione przez Attala, Glucksmanna i Le Pen nakreślają konkurencyjne modele gospodarcze i społeczne dla przyszłości francuskiego systemu emerytalnego.