Ceny ropy spadają w obliczu wzrostu ruchu tankowców w cieśninie Ormuz i zwiększenia wydobycia w Kuwejcie

Ruchy cenowe i przepływy dostaw z Zatoki Perskiej

Ceny ropy naftowej spadły we wtorek, 6 października, drugi dzień z rzędu, w miarę jak producenci z regionu Zatoki Perskiej zwiększali transporty surowca przez cieśninę Ormuz. Ropa West Texas Intermediate z dostawą na listopad potaniała na giełdzie NYMEX do 88,76 dolara za baryłkę, co oznacza spadek między 0,75% a 0,8% podczas wtorkowych notowań porannych. Ropa Brent na giełdzie ICE spadła do 99,78 dolara za baryłkę, tracąc między 0,5% a 0,54% po tym, jak wcześniejsze poranne kwotowania osiągnęły poziom 100,88 dolara za baryłkę. Straty te nastąpiły po poniedziałkowym spadku o 2%, który miał miejsce po tym, jak Arabia Saudyjska obniżyła oficjalne ceny sprzedaży ropy dla nabywców z Azji, aby dostosować się do rosnącej produkcji w regionie Zatoki Perskiej. Mimo dwudniowych spadków, benchmarki ropy pozostają znacznie wyższe niż na początku roku, przy czym WTI wzrosła o 54,4%, a Brent o 63,8% od stycznia 2026 r.

Ruch tankowców i odbudowa produkcji w Kuwejcie

Transport morski przez cieśninę Ormuz rośnie, ponieważ statki handlowe wznawiają operacje mimo utrzymujących się zagrożeń bezpieczeństwa ze strony Teheranu. Kuwejt wydobywa obecnie około 2 mln baryłek ropy dziennie, co stanowi 75% jego zdolności produkcyjnych sprzed konfliktu, wynoszących 2,6 mln baryłek dziennie, odnotowanych przed końcem lutego 2026 r. Produkcja w Kuwejcie spadła poniżej 1 mln baryłek dziennie w pierwszych tygodniach konfliktu, gdy siły irańskie zablokowały żeglugę przez ten punkt krytyczny. Kuwejckie rafinerie krajowe pozostają sprawne, jednak ograniczenia transportowe przez cieśninę ograniczyły wysyłki produktów ropopochodnych i obniżyły strategiczne rezerwy paliw do krytycznego poziomu. Szejk Nawaf Al-Sabah, dyrektor generalny Kuwait Petroleum Corp., zauważył, że operatorzy żeglugowi akceptują ryzyko tranzytu, ponieważ globalne łańcuchy dostaw są całkowicie zależne od tego przejścia.

Mimo że Teheran nadal grozi żegludze w Ormuz, coraz większa liczba tankowców podejmuje ryzyko tranzytu tą trasą.

Ograniczenia infrastrukturalne i zakupy floty w Iraku

Kierownictwo Kuwait Petroleum Corp. wskazało, że budowa infrastruktury obejściowej nie zastąpiła przejścia. Szejk Nawaf Al-Sabah stwierdził, że alternatywne rurociągi i magazyny paliw nie są w stanie odtworzyć wolumenu obsługiwanego przez szlak morski.

Wszystkie działania ludzi, każdy zbudowany rurociąg, każdy magazyn paliw, to wszystko nadal nie zastąpi kluczowego znaczenia cieśniny Ormuz dla handlu międzynarodowego.

W Bagdadzie irackie Ministerstwo Ropy Naftowej oraz państwowa spółka Iraqi Oil Tankers Co. podejmują kroki w celu zwiększenia krajowych zdolności przewozowych przez cieśninę. Przedsiębiorstwo państwowe spodziewa się wyczarterować co najmniej jeden tankowiec w najbliższych dniach i przygotowuje przetarg komercyjny na czarter kolejnych jednostek. Jednocześnie iraccy urzędnicy ds. ropy pracują nad zabezpieczeniem funduszy państwowych na bezpośredni zakup tankowców, dążąc do wsparcia krajowych kwot eksportowych i zatrzymania zysków z transportu, które obecnie trafiają do zagranicznych czarterujących.

Przybycie floty i eskalacja militarna w pobliżu Bab al-Mandab

Co najmniej dwa tankowce mają przybyć do Iraku w najbliższych dniach w celu załadunku ropy eksportowej. Choć rosnące przepływy w Zatoce Perskiej wywarły presję spadkową na międzynarodowe ceny ropy, rozwój sytuacji geopolitycznej w pobliżu Morza Czerwonego grozi zahamowaniem dalszych spadków cen. Wspierane przez Arabię Saudyjską siły rządowe Jemenu przejęły w poniedziałek strategiczne pozycje w pobliżu cieśniny Bab al-Mandab, po formalnym ogłoszeniu w niedzielę ofensywy rządowej przeciwko siłom rebeliantów. Wznowienie działań wojennych w pobliżu Bab al-Mandab stwarza zagrożenia operacyjne dla transportu morskiego wzdłuż południowego korytarza Morza Czerwonego. Rynki energii nadal śledzą zarówno wolumeny żeglugi w Zatoce Perskiej, jak i ruchy wojskowe na południu Morza Czerwonego pod kątem potencjalnych zakłóceń w fizycznych dostawach ropy.