Kongres Hiszpanii w bezprecedensowym głosowaniu żąda dymisji Sáncheza, ale premier odmawia i rzuca Junts wyzwanie wniosku o wotum nieufności

Głosowanie

W czwartek Kongres Deputowanych przyjął trzy punkty wniosku zgłoszonego przez konserwatywną Partię Ludową (PP). Tekst wzywa premiera Pedra Sáncheza do rezygnacji z powodu „nagromadzenia postępowań w sprawie korupcji” dotyczących nominatów politycznych i jego osobistego otoczenia oraz nakłania go do poddania się głosowaniu nad wotum zaufania. Wniosek przeszedł 178 głosami za i 171 przeciw, po tym jak katalońska separatystyczna partia Junts – której siedmiu posłów było decydujących w inwestyturze Sáncheza w 2023 r. – opowiedziała się po stronie PP, Vox i regionalnej UPN.

Dwa wcześniejsze punkty domagające się natychmiastowych wyborów i dymisji całego rządu zostały zablokowane przez prezydium Kongresu, kontrolowane przez socjalistów Sáncheza i ich lewicowego sojusznika Sumar.

Ta sama izba, która udzieliła mu zaufania do rządzenia, właśnie formalnie poprosiła go o rezygnację ze stanowiska premiera. Każdy demokrata, każdy europejski premier musi przestrzegać woli i decyzji izby.

Reakcja Sáncheza

Rząd twierdzi, że wniosek nie ma mocy prawnej. Minister sprawiedliwości Félix Bolaños nazwał go „zerowym efektem politycznym” i podkreślił, że tylko premier może zdecydować o rezygnacji lub głosowaniu nad wotum zaufania. Sam Sánchez, według źródeł rządowych, powiedział dzień wcześniej rzeczniczce Junts Míriam Nogueras: „Jeśli chcecie przedstawić wniosek o wotum nieufności z PP i Vox, śmiało, ale przestańcie robić teatrzyk.”

To głosowanie ma zerowy efekt polityczny.

Kierownictwo rządu uważa, że Junts nigdy nie poprze formalnego wniosku o wotum nieufności, który wyniósłby Feijóo przy wsparciu Vox, ze względu na koszty polityczne w Katalonii. Zamiast tego Junts zaproponował tzw. „ścieżkę Starmera” – zastąpienie Sáncheza innym kandydatem z większości inwestytury – ale rząd odrzuca to jako próbę zwrócenia na siebie uwagi.

Zmieniająca się strategia Junts

Nieprzewidywalność Junts stała się problemem zarówno dla rządu, jak i PP. W ciągu 48 godzin partia przeszła od żądania dymisji Sáncheza, by zrobić miejsce dla nowego kandydata, do głosowania z prawicą w czwartek, podczas gdy dzień wcześniej wstrzymała się od głosu nad podobnym wnioskiem w Senacie. Liderzy PP przyznają, że „nigdy nie wiedzą, w którą stronę skoczą.”

Nie sposób ich zrozumieć. Pewnego dnia wstrzymują się od głosu w Senacie nad niemal identycznym wnioskiem, następnego głosują z PP i Vox w Kongresie. Potem blokują inwestycje korzystne dla Katalonii, ale popierają inne ustawy w tej samej sesji. Nie wiadomo, z kim rozmawiać, co negocjować – to wszystko niezrozumiałe.

Junts zapewnia, że nie przyłączy się do wniosku o wotum nieufności obejmującego Vox, a Baskijska Partia Nacjonalistyczna (PNV) również wykluczyła taki sojusz. Feijóo jednak utrzymuje tę opcję jako narzędzie nacisku, przyznając jednocześnie, że obecnie brakuje mu liczby głosów.

Historyczne parlamentarne upomnienie

Czwartkowe głosowanie jest pierwszym od czasu powrotu Hiszpanii do demokracji, w którym obie izby przyjęły wnioski wzywające do dymisji premiera. Senat wcześniej zatwierdził podobny tekst. Choć niewiążący, symbolika polityczna jest ciężka: ta sama arytmetyka parlamentarna, która uczyniła Sáncheza premierem w 2023 r., teraz zwróciła się przeciwko niemu.

Feijóo powiedział, że jego partia „bardzo uważnie odnotuje tę dyscyplinę egzekutywy wobec legislatury” i zbada dalsze kroki, nie angażując się we wniosek o wotum nieufności. PP liczy też na możliwe przyszłe oskarżenie samej Partii Socjalistycznej, aby zwiększyć presję.

Sparaliżowana kadencja

Głosowanie nastąpiło dzień po tym, jak Sánchez stanął przed Kongresem, by odnieść się do zarzutów korupcyjnych dotyczących jego administracji. Rząd nie jest w stanie uchwalić budżetu od trzech lat, a PP twierdzi, że po prostu „stacza się” zamiast rządzić. Gdy Junts głosuje teraz z opozycją w kluczowych kwestiach, blok inwestytury jest podzielony, ale liczby do alternatywnej większości pozostają nieuchwytne.