Sekcja zwłok ujawnia śmiertelną dawkę rycyny w sprawie śmierci matki i córki w Pietracatella
Badania toksykologiczne w sprawie śmierci Antonelli Di Ielsi i Sary Di Vita wykazały stężenie rycyny 140 razy przekraczające minimalną dawkę śmiertelną, co kieruje uwagę włoskich śledczych na hipotezę zabójstwa.
Wyniki badań medycyny sądowej wykluczają przypadkowe zatrucie
Sekcja zwłok oraz badania toksykologiczne przeprowadzone u Antonelli Di Ielsi i jej 15-letniej córki Sary Di Vita wykazały stężenie trucizny 140 razy wyższe od minimalnej dawki śmiertelnej. Wyniki, opublikowane w ramach trwającego śledztwa dotyczącego grudniowych zgonów z 2025 roku w Pietracatella, znacząco osłabiły hipotezę o przypadkowym spożyciu rycyny. Prokurator generalna Larino, Elvira Antonelli, oświadczyła, że choć śledczy analizują wszystkie wątki, przypadkowe spożycie pozostaje najmniej prawdopodobnym wyjaśnieniem.
Gromadzimy wszystkie istotne elementy dotyczące wszystkich możliwych tropów. Hipoteza o nieszczęśliwym wypadku jest, szczerze mówiąc, najbardziej nieprawdopodobna.
Lekarz sądowy Benedetta Pia De Luca, która przeprowadziła sekcje zwłok, oraz Carlo Locatelli, dyrektor Centrum Kontroli Zatruć Maugeri w Pawii, wyjaśnili, że badania medyczne potwierdzają toksyczność rycyny, ale nie mogą ustalić, czy do spożycia doszło przypadkowo, czy w wyniku celowego działania osób trzecich.
- Antonella Di Ielsi i Sara Di Vita umierają w wyniku zatrucia rycyną w Pietracatella.
- Policja przeszukuje dom i biura Gianniego Di Vity w Pietracatella i Campobasso.
- Gianni Di Vita podpisuje protokoły przeszukania w siedzibie policji i wychodzi.
- Gianni Di Vita wraca na komisariat, aby przekazać pamięć USB.
- Gianni Di Vita przekazuje śledczym dwa komputery podczas trzeciej wizyty na policji.
- Raporty toksykologiczne ujawniają poziom trucizny 140 razy przekraczający minimalną dawkę śmiertelną.
Przeszukania policji i dobrowolne przekazanie dowodów przez Gianniego Di Vitę
Pod koniec września funkcjonariusze Squadra Mobile oraz Centralnego Serwisu Operacyjnego przeprowadzili skoordynowane przeszukania wymierzone w Gianniego Di Vitę, męża Antonelli i ojca Sary. Władze przeszukały jego obecne miejsce zamieszkania w Pietracatella, lokalne studio przy via Risorgimento oraz główne biuro księgowe przy via D'Amato w Campobasso, gdzie pracował wraz ze zmarłą żoną. Di Vita nie usłyszał zarzutów, a śledczy potwierdzili, że nie jest formalnie zarejestrowany jako podejrzany.
Po przeszukaniu w Campobasso Di Vita udał się z policją do siedziby prowincjonalnej przy via Tiberio, aby podpisać oficjalne protokoły przeszukania, po czym wyszedł około południa. Tego samego dnia były burmistrz powrócił dobrowolnie, aby przekazać śledczym pamięć USB, mówiąc dziennikarzom przed budynkiem, że zachowuje spokój. Krótko po godzinie 18:00 tego samego wieczoru Di Vita po raz trzeci pojawił się na komisariacie, aby przekazać dwa komputery osobiste do cyfrowej analizy śledczej.
Reakcja rodziny i komentarze prawników
Wydarzenia te wywołały publiczne reakcje członków rodziny, w tym Salvatore Di Ielsi, ojca Antonelli i dziadka Sary. W wywiadach telewizyjnych dla Rai Uno i Canale 5 Di Ielsi wspomniał o dawnych napięciach małżeńskich między parą i pytał, czy Di Vita był w to zamieszany lub czy był manipulowany.
Dlaczego to się stało? Może przez coś wstydliwego. Czy kobieta musi tak kończyć?
Były prokurator Mani Pulite, Antonio Di Pietro, który mieszka na farmie w Montenero di Bisaccia w pobliżu miejsca zdarzenia, ostrzegł przed wyciąganiem przedwczesnych wniosków dotyczących celowego zabójstwa. Di Pietro wskazał, że policja przesłuchała około 200 osób jako świadków posiadających wiedzę o faktach, nie ustalając przy tym celowego zamiaru.
Wysuwanie przypuszczeń w braku dowodów i wyników procesu jest bezużyteczne; jest za wcześnie, by mówić o zabójstwie z premedytacją.
Di Pietro zauważył, że udowodnienie winy pozostaje trudne i zasugerował, że śledczy muszą jeszcze zbadać, czy trucizna nie została wprowadzona w wyniku nieumyślnego spowodowania śmierci lub poprzez zatruty prezent dostarczony bez wiedzy o jego charakterze.
