Sinner ujarzmia przemienionego Zvereva 6-7, 7-6, 6-3, 6-4, broniąc Wimbledonu i zdobywając piąty tytuł wielkoszlemowy

Jannik Sinner wszedł na Centre Court z zamiarem udowodnienia swojej wartości. Po szokującym odpadnięciu w drugiej rundzie Roland Garros i porażce w półfinale Australian Open, Włoch przeszedł od poczucia niezwyciężoności między marcem a czerwcem do poszukiwania odpowiedzi. W niedzielny wieczór w Londynie znalazł je, pokonując odrodzonego Alexandra Zvereva 6-7(7), 7-6(2), 6-3, 6-4, zdobywając piąty tytuł wielkoszlemowy.

Finał cierpliwości i siły

Przez dwa sety żaden z graczy nie mrugnął. Pierwszy akt trwał godzinę bez ani jednego przełamania serwisu, obaj zawodnicy posyłali uderzenia z prędkością ponad 210 km/h, co jeden z hiszpańskich dzienników nazwał bombardowaniem. Zverev wygrał pierwszego tie-breaka oszałamiającym forhendem po linii. Sinner zachował spokój, a gdy drugi set doszedł do kolejnego tie-breaka, Włoch zmienił bieg, przeszedł do agresywnej gry i wygrał go 7-2, wyrównując stan meczu.

Ewolucja Sinnera w świetle reflektorów

Wytrzymałość była słabością Sinnera. Załamanie w Roland Garros, gdzie prowadził 6-3, 6-2, 5-1, zanim przegrał, zmusiło go do zmierzenia się z własnymi ograniczeniami fizycznymi. Niedzielny finał pokazał wykonaną pracę. Po podziale pierwszych dwóch setów podniósł swój poziom w trzecim, wykorzystując pierwszą piłkę breakową meczu w siódmym gemie i zamykając seta 6-3 z autorytetem. Kolejne przełamanie w siódmym gemie czwartego seta postawiło go na krawędzi, a on serwował po mistrzostwo przy drugiej piłce meczowej po wymianie 22 uderzeń.

Nowa wiara w siebie Niemca

Zverev przyjechał do Londynu jako inny gracz. Jego pierwszy triumf wielkoszlemowy w Roland Garros półtora miesiąca wcześniej zdjął z niego etykietkę najlepszego gracza, który nigdy nie wygrał wielkiego szlema, a jego mowa ciała na trawie odzwierciedlała ulgę. Grał z mniejszą arogancją i większą pokorą, naciskając na Sinnera najlepszym forhendem w karierze. Przy stanie 3-4 w czwartym secie obronił dwie piłki breakowe kluczowymi serwisami, ale presja Sinnera ostatecznie złamała opór Niemca w następnym gemie serwisowym.

Jest za dobry.

Ta porażka była dziesiątą z rzędu przegraną Zvereva z Włochem, passą ciągnącą się przez sześć poprzednich meczów bez straty seta przed tym finałem.

Liczby: starcie gigantów

Statystyki opowiadają historię walki sił, w której kluczowa okazała się konsekwencja Sinnera.

Włoch posłał 114 asów i 266 winnerów przy 183 niewymuszonych błędach. Zverev ze swojej strony zaserwował 87 asów i 237 winnerów, ale 20 podwójnych błędów zaszkodziło jego sprawie. Żaden z graczy nie oddał ani jednej piłki breakowej aż do trzeciego seta, po czym Sinner wykorzystał obie stworzone szanse, broniąc wszystkich trzech, które napotkał.

Mistrz potwierdzony

Przy nieobecności Carlosa Alcaraza z powodu kontuzji, sezon na kortach twardych należał do Sinnera (wygrał wszystkie pięć turniejów Masters 1000 w tym roku), ale do niedzieli wielkie szlemy go unikały. Powtórka Wimbledonu przywraca mu aurę. Ma teraz pięć tytułów wielkoszlemowych, 30 trofeów w karierze (sześć tylko w 2026 roku) i setne zwycięstwo w meczu wielkoszlemowym, które – jak zauważyła hiszpańska prasa – nie będzie jego ostatnim. Numer jeden stanął mocno na nogi.