Sardyńska wioska Bolotana światowym centrum długowieczności, 13,8% kobiet dożywa setki

Dane demograficzne w Bolotanie

Badanie demograficzne opublikowane w Frontiers in Aging wskazuje sardyńską wioskę Bolotana jako obszar wyjątkowej długowieczności kobiet. Zespół pod kierunkiem Giovanniego Mario Pesa z Uniwersytetu w Sassari, przy współpracy naukowców z Alabamy, Kalifornii oraz Uniwersytetu Illinois w Chicago, przeanalizował archiwa miejskie i parafialne z ponad stu lat. Wioska, położona u podnóża gór Marghine w prowincji Nuoro, liczy około 2300–2500 mieszkańców. Demografowie zbadali dane 3060 osób urodzonych w gminie w latach 1900–1925, odkrywając, że 38 z nich osiągnęło wiek 100 lat. Ustanowiło to wskaźnik ekstremalnej długowieczności o niemal 57% wyższy od średniej krajowej dla Włoch w tej samej kohorcie urodzeniowej.

Wskaźniki długowieczności kobiet

Badanie wykazało wyraźne różnice demograficzne między płciami, przy czym to kobiety odpowiadają za podwyższone wskaźniki przeżywalności. W ciągu ostatnich pięciu lat kobiety w Bolotanie, które ukończyły 70 lat, miały 13,83% szans na dożycie setki. Dla porównania, prawdopodobieństwo to wynosi 4,92% dla lokalnych mężczyzn, 8,76% w tradycyjnej sardyńskiej Niebieskiej Strefie obejmującej Barbagię i Ogliastrę oraz 3,54% w całych Włoszech. Kobiety w Bolotanie, które osiągnęły wiek 70 lat, mogą spodziewać się średnio niemal 21 dodatkowych lat życia, co jest wynikiem o ponad dwa lata wyższym od średniej krajowej dla Włoch.

Zmierzyliśmy dwa parametry: oczekiwaną długość życia w wieku 70 lat oraz odsetek osób dożywających 100 lat. W przypadku kobiet wyższe wartości odnotowano jedynie w Hongkongu.

Stulatkowie w społeczności

Bolotana ma obecnie sześcioro stulatków, z których wszyscy to kobiety. Na początku prac terenowych naukowców było ich dwanaścioro. Dwie mieszkanki urodziły się w 1924 roku (Antonia Giglio i Maddalena Falchi), dwie w 1925 roku (Giovannina Marras i Pietrina Serra), a dwie w 1926 roku (Filomena Scarpa i Giuseppa Piras). Podczas wizyty u 101-letniej Marras naukowcy zapytali, kto przygotowuje jej posiłki.

Burmistrz Francesco Manconi poinformował, że przed końcem roku setne urodziny może obchodzić dwoje kolejnych mieszkańców, a w kolejnych latach spodziewane są następne jubileusze osób urodzonych w 1927 roku. Manconi wyraził nadzieję, że to wyróżnienie przyciągnie turystów i nowych mieszkańców, co pomoże przeciwdziałać lokalnemu wyludnianiu.

Dieta, genetyka i codzienne nawyki

Naukowcy badają czynniki genetyczne oraz nawyki życiowe, aby ustalić przyczyny długowieczności w Bolotanie. Lokalny styl życia historycznie łączył pracę rolniczą z tkactwem, co wymagało od mieszkańców codziennego pokonywania pieszo nawet 20 kilometrów do górskich pól. Lokalna dieta składa się z warzyw, zbóż oraz mięsa zwierząt wypasanych na pastwiskach, a nie z ferm przemysłowych. Obejmuje tradycyjne produkty, takie jak seadas czy mało słodkie ciasteczka mustazzolus. Współautor badania S. Jay Olshansky podkreślił skalę odkrycia, zaznaczając jednocześnie, że naukowcy weryfikują, czy dane nie odzwierciedlają jedynie tymczasowej fluktuacji statystycznej.

Uważamy, że jest to populacja kobiet o najdłuższej oczekiwanej długości życia na świecie, lub prawie najdłuższej.