Sandro Mazzola, legenda włoskiego futbolu i kapitan Interu Mediolan, zmarł w wieku 83 lat

Odejście ikony włoskiego futbolu

Były kapitan Interu Mediolan i reprezentant Włoch, Sandro Mazzola, zmarł w nocy z 18 na 19 września 2026 roku w wieku 83 lat. Mediolański klub ogłosił jego śmierć w sobotę rano, wspominając go jako centralną postać w historii piłki nożnej. Włoski Komitet Olimpijski oraz Włoski Związek Piłki Nożnej zarządziły minutę ciszy przed wszystkimi zawodami sportowymi w kraju w ten weekend. Flagi na siedzibie związku w Rzymie oraz w centrum treningowym w Coverciano opuszczono do połowy masztu. Burmistrz Mediolanu, Giuseppe Sala, złożył kondolencje w mediach społecznościowych.

„Mediolan żegna Sandro Mazzolę. Ikona Nerazzurrich, mistrz Europy z 1968 roku, symbol talentu i lojalności wobec jednej koszulki.”

Kariera w jednym klubie

Mazzola spędził całą swoją 17-letnią karierę zawodową w Interze Mediolan, grając jako ofensywny pomocnik i cofnięty napastnik. W tym czasie wystąpił w 565 meczach i strzelił 158 goli, będąc kluczowym członkiem drużyny znanej jako Grande Inter. Jego dorobek trofeów z Interem obejmuje cztery tytuły mistrza Serie A, dwa Puchary Europy oraz dwa Puchary Interkontynentalne. W archiwalnym wywiadzie udostępnionym przez klub, Mazzola wspominał swoje początki w drużynach młodzieżowych oraz triumf w Pucharze Europy przeciwko Realowi Madryt, po którym węgierski napastnik Ferenc Puskas wyraził dla niego uznanie.

„Pierwszy Puchar Europy to trofeum, do którego jestem najbardziej przywiązany: w końcu udało nam się je zdobyć. Tak ciężko o nie walczyliśmy, za każdym razem wchodziliśmy na boisko z zapartym tchem, jakbyśmy mówili: „chodźcie chłopaki, ruszamy, jesteśmy tutaj!””

Dziedzictwo w kadrze i rywalizacja z Riverą

Na arenie międzynarodowej Mazzola zadebiutował w reprezentacji Włoch w 1963 roku na San Siro w meczu przeciwko Brazylii, zdobywając bramkę w swoim pierwszym występie. Pomógł Włochom zdobyć tytuł mistrza Europy w 1968 roku i dotarł do finału Mistrzostw Świata w 1970 roku w Meksyku, gdzie Włosi zajęli drugie miejsce. Turniej z 1970 roku zapamiętano z systemu rotacji zawodników, znanego jako staffetta, który dzielił czas gry między Mazzolę a rozgrywającego AC Milan, Gianniego Riverę. W rozmowie z Radio1 Rai, Rivera wspominał ich wspólne występy w kadrze oraz długoletnią przyjaźń poza boiskiem.

„Graliśmy razem w reprezentacji, był okres, w którym woleli, abyśmy grali naprzemiennie i żaden z nas tego nie rozumiał.”

Tytuły mistrza Serie A4

Puchary Europy2

Puchary Interkontynentalne2

Tytuły mistrza Serie A

4 trofea

Puchary Europy

2 trofea

Puchary Interkontynentalne

2 trofea

Dane z tekstu artykułu

Kariera działacza i hołd w całym kraju

Po zakończeniu kariery zawodniczej Mazzola pracował jako dyrektor sportowy w Interze Mediolan, gdzie przyczynił się do sprowadzenia brazylijskiego napastnika Ronaldo oraz argentyńskiego obrońcy Javiera Zanettiego. W latach 2000–2003 pełnił funkcję dyrektora w Torino, klubie, w którym jego ojciec Valentino był kapitanem Grande Torino przed śmiercią w katastrofie lotniczej na wzgórzu Superga w 1949 roku. Instytucje kulturalne również upamiętniły jego dziedzictwo, a Museo della Figurina w Modenie zaprezentowało jego karty kolekcjonerskie z Mistrzostw Świata w 1970 roku. Kondolencje napłynęły od prezesa Torino Urbano Cairo, AC Milan oraz Gianfelice Facchettiego, podczas gdy Inter rozegrał mecz przeciwko Romie o godzinie 18:00 na Stadio Olimpico po ogólnokrajowym hołdzie.