Sąd w Madrycie odrzuca wniosek władz regionu o eksmisję obozowiska protestujących w sprawie mieszkalnictwa na Puerta del Sol

Orzeczenie sądu w sprawie bezczynności administracyjnej

Szósta Sekcja Izby ds. Sporów Administracyjnych Najwyższego Trybunału Sprawiedliwości Madrytu oddaliła środek zapobiegawczy, o który wnioskowały władze regionalne w celu rozwiązania obozowiska na Puerta del Sol. Sąd uznał, że administracja regionalna nie wykazała bezprawnej bezczynności delegatury rządu centralnego w Madrycie w świetle hiszpańskiej ustawy o sądownictwie administracyjnym. Sędziowie oparli swoją decyzję na artykułach 29 i 136 ustawy, które stanowią, że administracja musi otrzymać trzymiesięczny termin ustawowy na ustosunkowanie się do formalnego żądania, zanim będzie można dochodzić roszczeń sądowych z tytułu bezczynności. Ponieważ trzymiesięczny okres ustawowy od momentu złożenia żądania przez władze regionalne nie upłynął, wymóg prawny wykazania bezczynności administracyjnej nie został spełniony. Sędziowie podkreślili, że odrzucenie wniosku o środek zapobiegawczy nie rozstrzyga o istocie sporu, pozostawiając sprawę otwartą dla dalszego postępowania.

Żądania regionalne i pilne apele

Spór prawny rozpoczął się po tym, jak prezydent regionu Madrytu Isabel Díaz Ayuso zażądała od władz centralnych natychmiastowej likwidacji obozowiska, które powstało 11 dni wcześniej w proteście przeciwko kryzysowi mieszkaniowemu oraz eksmisji lokalnej mieszkanki o nazwisku Maricarmen. Władze regionalne dały delegaturze rządu centralnego 48-godzinne ultimatum przed złożeniem skargi administracyjnej, argumentując, że przestrzeń publiczna jest zajmowana nielegalnie. Ayuso ogłosiła podjęcie kroków prawnych przez rząd regionalny podczas wystąpienia publicznego w poprzednim tygodniu.

Ogłaszam, że jeszcze dziś rano Wspólnota Madrytu złoży skargę administracyjną na bezczynność delegata rządu, który odmawia eksmisji nielegalnego obozowiska na Puerta del Sol, obozowiska, które nigdy nie powinno było zostać dopuszczone.

5 października 2026 r. sąd odrzucił wstępny wniosek administracji regionalnej o pilne środki tymczasowe bez przeprowadzenia rozprawy. Trybunał zauważył, że natychmiastowa przymusowa eksmisja mogłaby naruszyć prawa podstawowe i przynieść nieodwracalne skutki, wyznaczając krótki termin na wysłuchanie argumentów delegatury rządu centralnego.

Argumenty przedstawione przez państwo

Prokuratura Generalna, reprezentująca delegaturę rządu centralnego, przedstawiła swoją odpowiedź rano 7 października 2026 r. W piśmie argumentowano, że pozew regionalny był przedwczesny, ponieważ administracja nie zachowała standardowego miesięcznego terminu na odpowiedź po otrzymaniu formalnego zawiadomienia 1 października 2026 r. Przedstawiciele rządu stwierdzili, że przymusowa eksmisja wyrządziłaby więcej szkód niż pozostawienie obozowiska, ostrzegając przed zagrożeniem fizycznym dla osób oraz potencjalnymi zniszczeniami infrastruktury miejskiej. Państwo argumentowało również, że interwencja policji podczas zgromadzeń musi pozostać stopniowa i proporcjonalna, rezerwując całkowite rozwiązanie zgromadzenia jako środek ostateczny. Urzędnicy utrzymywali, że władze nie były bierne, wskazując na wyznaczenie na placu specjalnych korytarzy zapewniających ruch pieszy i dostęp do transportu publicznego.

Rozprawa sądowa i dalsze kroki

Po przedstawieniu argumentów skład sędziowski obradował przez około cztery godziny, wydając orzeczenie w środowe popołudnie. Sędziowie potwierdzili, że bezczynności administracyjnej nie można utożsamiać z ogólnym brakiem wykonywania uprawnień administracyjnych, odwołując się do orzecznictwa Sądu Najwyższego wymagającego konkretnego obowiązku publicznego ustanowionego ustawą lub umową. Decyzja pozwala na pozostanie obozowiska protestacyjnego na Puerta del Sol w czasie, gdy główna sprawa sądowa toczy się dalej. Rząd regionalny nie wskazał, czy planuje kolejne apelacje lub dodatkowe pisma procesowe dotyczące porządku publicznego na placu.