„Euphoria” kończy się śmiertelnym przedawkowaniem: kulisy wstrząsającego finału serialu i „uczciwe” pożegnanie Sama Levinsona z Rue

Szalona, często kontrowersyjna podróż „Euphorii” HBO dobiegła definitywnego końca w niedzielny wieczór finałem serialu, który uśmiercił główną bohaterkę, Rue Bennett (Zendaya). Odcinek zatytułowany „In God We Trust” pokazał nawrót Rue i śmiertelne przedawkowanie środków przeciwbólowych z domieszką fentanylu, które podał jej handlarz narkotyków Alamo Brown (Adewale Akinnuoye-Agbaje). Twórca Sam Levinson potwierdził zakończenie serialu po emisji odcinka, wyjaśniając, że tragiczny los był jedynym prawdziwym sposobem na zakończenie historii o realiach uzależnienia w erze fentanylu.

„Uczciwe zakończenie”

Centralna tragedia finału rozgrywa się po cichu. Po przetrwaniu sezonu eskalacji niebezpieczeństw jako kurier narkotykowy, pracownik klubu ze striptizem i informator DEA, Rue umiera na kanapie swojego sponsora, Alego (Colman Domingo). Levinson stwierdził w filmie zza kulis, że „uczciwe zakończenie jest takie, że ludzie tacy jak Rue nie dają rady”. Nawiązał bezpośrednio do śmierci w realnym świecie byłego członka obsady, Angusa Clouda, który grał Fezco i zmarł w 2023 roku w wieku 25 lat w wyniku przedawkowania fentanylu. „Chciałem opowiedzieć tę historię dla Angusa i dla ludzi, którzy nie dostają drugiej szansy” – powiedział Levinson, dodając, że gdyby sam przechodził przez swoje młodzieńcze zmagania dziś, „też by mnie tu nie było”.

Uczciwe zakończenie jest takie, że ludzie tacy jak Rue nie dają rady. Chciałem opowiedzieć tę historię dla Angusa i dla ludzi, którzy nie dostają drugiej szansy.

Zemsta w stylu westernu i kryzys duchowy

Odcinek nie kończy się śmiercią Rue. Zamiast tego skupia się na żałobie Alego i jego przemianie w mściciela. Postać Colmana Domingo znajduje ciało Rue i pigułki z fentanylem, po czym wyrusza na misję zemsty przeciwko Alamo. Levinson wyjaśnił, że chciał, aby widzowie doświadczyli śmierci Rue przez bezradność i późniejszą wściekłość Alego. Po miesiącach prób żałoby na spotkaniach AA i w wierze, stwardniały Ali mówi swojej grupie wsparcia, że nie będzie już nadstawiał drugiego policzka. Finał łączy tę operową historię zemsty z nachalnymi motywami religijnymi, gdy postacie takie jak Lexi (Maude Apatow) wygłaszają monologi o znajdowaniu oświecenia w Biblii.

Byłam naprawdę zaskoczona, że to Ali znalazł Rue martwą. Wydawało mi się, że w końcu Rue w pewnym sensie żyła dalej przez Alego, gdy próbował pomścić jej śmierć.

Rozbite narracje i nierozwiązane wątki

Krytycy zauważyli, że finał służył przede wszystkim historii Rue, pozostawiając inne główne postacie z niezadowalającymi zakończeniami. Jules (Hunter Schafer) była w tym sezonie w dużej mierze odizolowana, zamknięta w mieszkaniu sponsora i ledwo wchodząc w interakcje z główną fabułą; jej ostatnie pojawienie się pokazuje ją malującą obraz ku pamięci Rue. Nate Jacobs (Jacob Elordi) i Cassie Howard (Sydney Sweeney) pobrali się, ale postać Nate'a została opisana jako bierna figura, która „po prostu pozwala, żeby rzeczy mu się przytrafiały”. Reakcja szerszej obsady na śmierć Rue była minimalna – Cassie lekceważąco nazywa ją „narkomanką” z „ładnym uśmiechem”, a na ekranie nie pokazano ani pogrzebu, ani żałoby rodziny.

Ogrom śmierci Rue nie jest odczuwalny, a to prawdopodobnie dlatego, że nie pokazano nam, jak jej rodzina lub Jules radzą sobie ze stratą.

Zamknięcie fabryki kultury

Przez siedem lat, trzy sezony i 26 odcinków „Euphoria” ewoluowała z dramatu szkolnego w fenomen tworzący gwiazdy. Serial wyniósł swoją młodą obsadę – Zendayę, Sydney Sweeney, Jacoba Elordiego i Hunter Schafer – do karier z pierwszej ligi, a Zendaya zdobyła dwa Emmy za swoją rolę. Dla pokolenia Z wpływ serialu porównywano do „Beverly Hills, 90210” w latach 90. Levinson, który napisał i wyreżyserował każdy odcinek, powiedział, że był gotowy, aby serial dorósł po czteroletniej przerwie produkcyjnej, przenosząc postacie na „Dziki Zachód dorosłości”. Sezon otworzyła brawurowa sekwencja, w której Rue przejeżdża samochodem przez granicę Meksyku i USA, zainspirowana badaniami Levinsona w siedzibie DEA.

Pomyślałem, że jeśli mam wrócić i zebrać wszystkich razem, chciałbym zbadać to, co wydaje się Dzikim Zachodem dorosłości.