W skrócie
Kilometrowy, dwupasmowy most łączy Chasan w Rosji z Rason w Korei Północnej przez rzekę Tumen, uzupełniając połączenie kolejowe z 1959 r.
Most jest przystosowany do obsługi do 300 pojazdów i 2300 osób dziennie; otwarto go najpierw dla ładunków, a ruch pasażerski ma zostać dopuszczony później w 2026 r.
Projekt jest następstwem traktatu strategicznego z 2024 r. oraz doniesień Korei Południowej o dostarczeniu przez Pjongjang broni o wartości 7–14 mld USD i do 15 000 żołnierzy.
- kwiecień 2025Rozpoczęcie budowy kilometrowego mostu drogowego
- maj 2026Zdjęcia satelitarne pokazują ukończony most, punkt kontrolny i drogi dojazdowe
- 7.09Pierwsze ciężarówki z ładunkiem przekraczają rzekę Tumen po otwarciu mostu
Otwarcie połączenia transgranicznego
Rosja i Korea Północna otworzyły 7 września 2026 r. swój pierwszy bezpośredni most drogowy przez rzekę Tumen. Dwupasmowa konstrukcja o długości jednego kilometra łączy przygraniczne miejscowości Chasan w Kraju Nadmorskim w Rosji z Rason i Tumangang w Korei Północnej. Podczas ceremonii otwarcia, w której za pośrednictwem łącza wideo uczestniczyli premier Rosji Michaił Miszustin z Moskwy oraz premier Korei Północnej Pak Thae Song z Pjongjangu, przez przeprawę przejechały udekorowane flagami ciężarówki. Trasa łączy się bezpośrednio z rosyjską siecią dróg federalnych, wydłużając korytarz towarowy z Władywostoku w stronę Petersburga. Przed ukończeniem przeprawy transport lądowy między krajami ograniczał się do linii kolejowej otwartej w 1959 r., przez którą pojazdy silnikowe mogły przejeżdżać jedynie okresowo po tymczasowych drewnianych deskach ułożonych na torach.
Specyfikacja techniczna i plany operacyjne
Według rosyjskich mediów państwowych obiekt graniczny jest przystosowany do obsługi do 300 pojazdów i 2300 osób dziennie. Władze rosyjskie ogłosiły, że trasa będzie początkowo obsługiwać wyłącznie transport towarowy, a ruch pasażerski ma zostać uruchomiony przed końcem 2026 r. Zdjęcia satelitarne przeanalizowane w maju 2026 r. ukazały ukończoną przeprawę wraz z drogami dojazdowymi, parkingami i punktami kontroli granicznej. Miszustin podczas wydarzenia zwrócił się do urzędników państwowych i pracowników, omawiając cele handlowe i technologiczne połączenia.
„Jestem przekonany, że rozbudowa transgranicznej infrastruktury transportowej nada potężny impuls dalszemu rozwojowi współpracy handlowej, gospodarczej, naukowej, technologicznej i kulturalnej.”
Tło historyczne i umowy dwustronne
Projekt drogowy zatwierdzono podczas wizyty prezydenta Rosji Władimira Putina w Korei Północnej w 2024 r., po latach dwustronnych rozmów. Budowa mostu rozpoczęła się w kwietniu 2025 r. w pobliżu istniejącego kolejowego Mostu Przyjaźni. Nowa przeprawa drogowa nosi imię Jakowa Nowiczenki, oficera radzieckiej Armii Czerwonej, który 1 maja 1946 r. w Pjongjangu osłonił założyciela Korei Północnej Kim Ir Sena, chwytając rzucony w jego stronę granat. Nowiczenko stracił w wybuchu prawą rękę, przeżył dzięki książce schowanej za pasem i stał się uznaną postacią w państwowej historii Korei Północnej. Współpraca dwustronna zacieśniła się po zawarciu w 2024 r. traktatu o wzajemnej obronie między Putinem a Kim Dzong Unem, który zobowiązał oba rządy do wzajemnej pomocy w przypadku agresji.
Rola strategiczna i logistyczna
Ukraińska grupa monitorująca Truth Hounds poinformowała, że most może służyć jako bezpośredni korytarz logistyki wojskowej wspierający operacje rosyjskie w Ukrainie. Służby wywiadowcze Korei Południowej szacują, że Korea Północna dostarczyła już Rosji pociski artyleryjskie, rakiety i amunicję o wartości od 7 mld do 14 mld USD, które wcześniej transportowano głównie drogą morską. Władze południowokoreańskie szacują również, że od października 2024 r. do wsparcia sił rosyjskich skierowano od 11 000 do 15 000 północnokoreańskich żołnierzy, w tym personel wysłany do odpierania sił ukraińskich w rosyjskim obwodzie kurskim. W zamian Moskwa dostarczyła Pjongjangowi rakiety przeciwlotnicze, drony, żywność, zasoby energetyczne oraz technologię satelitów szpiegowskich, rozszerzono także ruch turystyczny Rosjan do północnokoreańskich kurortów narciarskich i plażowych.