
Siedem nieznanych utworów Mozarta na flet i harfę odkrytych w Paryżu – pierwsze publiczne wykonanie w niedzielę
Notatnik liczący 44 strony, zawierający siedem niepublikowanych utworów na flet i harfę autorstwa 22-letniego Wolfganga Amadeusa Mozarta, został odkryty w Bibliotece Narodowej Francji. Utwory, napisane podczas jego pobytu w Paryżu w 1778 roku jako nauczyciela, zostaną wykonane publicznie po raz pierwszy 21 czerwca, w Święto Muzyki.
Rękopis Wolfganga Amadeusa Mozarta, nieznany badaczom aż do lutego, został uwierzytelniony jako autentyczny autograf i po raz pierwszy zostanie publicznie wykonany w Bibliothèque nationale de France (BnF) w niedzielę. 44-stronicowy notatnik, datowany na 1778 rok, zawiera kilkanaście codziennych ćwiczeń kompozytorskich oraz siedem utworów na flet i harfę.
- François-Pierre Goy znajduje anonimowy notatnik w partii przekazywanej do magazynów BnF.
- Armin Brinzing z Mozarteum potwierdza autograf rękopisu Mozarta.
- BnF publicznie ogłasza odkrycie.
- Pierwsze publiczne wykonanie w BnF podczas Święta Muzyki.
Odkrycie w magazynach
Kurator François-Pierre Goy natknął się na anonimowy notatnik 2 lutego podczas przeklasyfikowywania partii rękopisów przeznaczonych do magazynów biblioteki. „Nigdy nie przypuszczałem, na co się natknę” – powiedział AFP. Niedawno badał materiały dydaktyczne Mozarta i rozpoznał charakterystyczny charakter pisma kompozytora: zaokrąglone klucze wiolinowe pochylone do przodu, klucze basowe rysowane odwrotnie niż we francuskiej konwencji oraz podwójne kreski końcowe z oznaczeniami fermaty nad i pod.
Goy skonsultował się ze swoją koleżanką Laurence Decobert, która kuratorowała wystawę Mozarta i dobrze znała jego styl autografu. Później Armin Brinzing, dyrektor Bibliotheca Mozartiana w Fundacji Mozarteum w Salzburgu, potwierdził autorstwo pod koniec kwietnia. Notatnik nie został opatrzony pieczęcią biblioteki ani skatalogowany, leżał wśród nieskatalogowanych anonimowych dokumentów z końca XVIII wieku.
Codzienne lekcje guwernera
Mozart udzielał lekcji między majem a lipcem 1778 roku Marie-Louise-Philippine de Bonnières de Guînes, córce księcia de Guînes, znanego flecisty i mecenasa, który zamówił Koncert na flet i harfę. Notatnik rejestruje ćwiczenia, które młody kompozytor zadawał swojej uczennicy-harfistce. Dołączono siedem ukończonych utworów, ostatni jest niedokończony. BnF opisuje proces współpracy: Mozart zapisywał partię harfy, uczennica dodawała linię fletu, a następnie role się odwracały – „dłonie mistrza i uczennicy splatały się w różnych proporcjach”.
Osobiste listy Mozarta, cytowane przez Goya, wykazują niewielki entuzjazm wobec uczennicy, którą nazwał „głupią i leniwą” w liście do ojca. Mimo to rękopis przetrwał, skonfiskowany z rezydencji Guînesów w 1794 roku podczas terroru, i ostatecznie trafił do zbiorów narodowych.
Według specjalistów to odkrycie jest bez wątpienia jednym z najważniejszych w ostatnich dekadach.
Niedzielna premiera
Siedem utworów, trwających łącznie około dwudziestu minut, zostanie wykonanych dla zaproszonej publiczności w BnF 21 czerwca przez dwóch muzyków Orchestre Philharmonique de Radio France: pierwszą flecistkę Mathilde Calderini i harfistę Nicolasa Tullieza. Wydarzenie jest częścią ogólnokrajowego Święta Muzyki we Francji. Nagranie dokonane wcześniej w tym tygodniu zostanie wyemitowane w poniedziałek w France Musique.
Odkrycia takie jak to dla tak sławnego kompozytora są niemal niesłychane.
Oryginalny rękopis będzie wystawiony podczas koncertu.


