Minister zdrowia Hiszpanii odizolowana, gdy wszystkie 16 regionów odmawia głosowania nad statutem medycznym, pozostawiając strajk lekarzy nierozwiązany
Nadzwyczajne posiedzenie Międzyterytorialnej Rady Zdrowia Hiszpanii zakończyło się w środę bez żadnego porozumienia, po tym jak wszystkie 16 wspólnot autonomicznych – z wyjątkiem Katalonii – odmówiło głosowania nad porządkiem obrad i zażądało od minister wznowienia dialogu ze strajkującymi lekarzami.
Spotkanie, które zakończyło się, zanim się zaczęło
Nadzwyczajne posiedzenie plenarne Międzyterytorialnej Rady Krajowego Systemu Zdrowia (CISNS), zwołane na wniosek samych wspólnot autonomicznych, załamało się w ciągu kilku minut w środę. Przedstawiciele 16 regionów oraz miast autonomicznych Ceuty i Melilli odczytali na początku sesji wspólne oświadczenie, a następnie odmówili udziału w głosowaniu nad jakimikolwiek pozostałymi punktami porządku obrad. Baskijski minister zdrowia, Alberto Martínez, wystąpił jako rzecznik bloku, oświadczając, że minister „została sama” i „nie ma poparcia profesjonalistów, związków zawodowych ani wspólnot autonomicznych”.
Minister została sama. Nie ma poparcia profesjonalistów, nie ma poparcia związków zawodowych i nie ma nas, wspólnot autonomicznych.
Katalonia była jedynym regionem, który nie podpisał wspólnego dokumentu, choć jej departament zdrowia wydał oświadczenie, w którym wyjaśnił, że „podziela znaczną część wyrażonych refleksji”, a brak przystąpienia „nie oznacza braku zgody z jego treścią”. Katalońska minister zdrowia Olga Pané nie mogła uczestniczyć w spotkaniu z powodu zwolnienia lekarskiego.
Sedno sporu: kto jest odpowiedzialny?
Konflikt koncentruje się wokół reformy Estatuto Marco, ram regulacyjnych określających warunki pracy pracowników służby zdrowia w Hiszpanii. Ministerstwo Zdrowia, kierowane przez Mónicę Garcíę, zatwierdziło reformę bez uzyskania konsensusu ze strony związków lekarskich, co wywołało serię strajków – kolejny z nich ma rozpocząć się w poniedziałek, co będzie piątym strajkiem lekarzy w tym roku. Regiony argumentują, że skoro ministerstwo posiada wyłączną władzę normatywną nad Estatuto Marco, odpowiedzialność za wynikły konflikt spoczywa wyłącznie na Garcíi. Ministerstwo odpowiada, że wiele żądań strajkujących – takich jak ograniczenie godzin dyżurów, wprowadzenie 35-godzinnego tygodnia pracy i przepisy dotyczące wcześniejszej emerytury – leży w kompetencjach wspólnot autonomicznych.
Dziś wspólnoty autonomiczne mogły odblokować konflikt, przejmując swoją część kompetencji. Zdecydowały się tego nie robić.
Oskarżenia po nieudanej sesji
Podczas konferencji prasowej po spotkaniu García oskarżyła regionalnych ministrów zdrowia o zachowanie „jak pies ogrodnika, który ani sam nie zje, ani drugiemu nie da”. Wyraziła rozczarowanie, że radni „postanowili odwrócić wzrok” i zapewniła, że nie „zrezygnuje” z Estatuto Marco, argumentując, że oznaczałoby to „zdradę” jej współpracowników. Madrycka minister zdrowia, Fátima Matute, określiła Garcíę jako „konia trojańskiego, który wysadza system w powietrze” i wezwała do „paktu państwowego” w celu rozwiązania tego, co nazwała „najgorszym strajkiem lekarzy w historii”.
Koń trojański, który wysadza system w powietrze.
Wspólny dokument bloku regionalnego wzywa ministerstwo do „pilnego wznowienia procesu rzeczywistego, skutecznego i konstruktywnego dialogu” oraz do „natychmiastowego promowania strukturalnych i trwałych środków” w celu rozwiązania strukturalnego deficytu pracowników służby zdrowia. Carlos Fernández Carriedo, pełniący obowiązki rzecznika rządu regionalnego Kastylii i Leónu, podsumował stanowisko regionów: „Refleksja – nie wszyscy mogą się mylić”.
Co dalej
Bez osiągnięcia porozumień i przy niezmienionych stanowiskach, strajk lekarzy ma zostać wznowiony w poniedziałek. Ministerstwo utrzymuje, że Estatuto Marco nie zostanie wycofany, podczas gdy regiony twierdzą, że nie mogą rozwiązać konfliktu, którego regulacyjne korzenie leżą poza ich kompetencjami. Pat pozostawia publiczny system opieki zdrowotnej Hiszpanii w obliczu ciągłych zakłóceń, a rządy regionalne ostrzegają przed rosnącymi listami oczekujących i zwiększoną presją na pozostały personel.
