Rekordowe opady deszczu wywołały kwitnienie na 17 000 kilometrów kwadratowych pustyni Atakama w Chile

Kwitnąca pustynia

Pustynia Atakama w północnym Chile, rozciągająca się na około 1600 kilometrów wzdłuż wybrzeża Pacyfiku między oceanem a Andami, przechodzi przez zjawisko masowego kwitnienia znane jako Desierto Florido. Po zimowych opadach miliony uśpionych nasion, cebulek, kłączy i bulw wykiełkowały na brązowych, skalistych wydmach. Chilijski urząd leśnictwa CONAF szacuje, że od 15 000 do 17 000 kilometrów kwadratowych pokryło się dywanami fioletowych, żółtych, białych i czerwonych kwiatów. Obszar ten odpowiada wielkością Regionowi Metropolitalnemu Santiago. Urzędnicy wskazują, że jest to najbardziej rozległe kwitnienie pustyni odnotowane od 1997 roku, obejmujące ponad 200 gatunków roślin.

Różnorodność botaniczna i uśpione nasiona

Pokrywa roślinna obejmuje gatunki endemiczne, takie jak czerwone i żółte Añañucas, białe Suspiros, fioletowe odmiany Portulaca oraz Garra de León, znane lokalnie jako lwia łapa. Nasiona i podziemne części roślin pozostają uśpione pod suchą glebą przez długie okresy suszy, dopóki nie zostaną pobudzone przez wystarczające zimowe deszcze, wilgoć i zmiany temperatury. Przedstawiciele CONAF poinformowali, że roślinność pojawiła się na wzgórzach i pasmach górskich, na których nie odnotowano wzrostu roślin od trzech do czterech dekad.

Jorge Carabantes z Krajowej Korporacji Leśnej opisał unikalną skalę botaniczną tego wydarzenia.

To unikalne zjawisko; istnieje ponad 200 gatunków roślin. Jest to oczywiście niezwykłe i nietypowe kwitnienie, bardzo różniące się od innych, które występują w innych częściach globu.

Zimowe opady i systemy pogodowe El Niño

Kwitnienie nastąpiło po zimowych deszczach między lipcem a sierpniem, kiedy kilka chilijskich regionów odnotowało poziomy opadów niespotykane od początku prowadzenia pomiarów w latach 50. XX wieku. Chilijski serwis meteorologiczny DMC zidentyfikował okres między 14 a 21 lipca jako jedno z najbardziej znaczących zjawisk deszczowych w lipcu od dziesięcioleci, wywołane przez trzy kolejne systemy frontowe powiązane z rzeką atmosferyczną. Sumy opadów osiągnęły od 160 do 190 milimetrów w wybranych lokalizacjach w północnym Chile. Biolodzy przypisują intensywne burze silnemu zjawisku El Niño, które ogrzewa powierzchnię wód w tropikalnym Pacyfiku.

César Pizarro z CONAF Atacama szczegółowo opisał rekordy pomiarowe, które umożliwiły tak szeroką reakcję roślinności.

Od kiedy zaczęto rejestrować opady, są to najbardziej znaczące liczby pod względem objętości: 160, 180, 190 milimetrów w niektórych lokalizacjach. To, co się wydarzyło, ma swoje źródło i nazywa się super El Niño.

Turystyka i globalne skutki klimatyczne

Dyrektor CONAF Aida Baldini Urrutia stwierdziła, że kwitnienie osiągnęło szczyt w październiku i potrwa do końca listopada. Agencja leśna spodziewa się około miliona turystów krajowych i zagranicznych w objętych ochroną obszarach, w tym w parkach narodowych Desierto Florido, Llanos de Cháyes i Pan de Azúcar. Podczas gdy deszcze wywołały wzrost roślinności na północnej pustyni, zimowe fronty burzowe spowodowały również lokalne powodzie w innych częściach Chile. Światowa Organizacja Meteorologiczna zauważyła, że zjawisko El Niño zazwyczaj trwa od dziewięciu do dwunastu miesięcy, osiągając szczyt między listopadem a lutym, podczas gdy naukowcy z Climate Impact Lab prognozują, że powiązane z nim globalne ekstrema ciepła mogą spowodować 450 000 zgonów związanych z wysokimi temperaturami na całym świecie do końca lutego 2027 roku.