Puste obietnice: Fundusz Rady Pokoju Trumpa dla Gazy na zerze, darczyńcy omijają Bank Światowy

Wielka obietnica

Pod koniec stycznia 2026 roku, na marginesie Światowego Forum Ekonomicznego w Davos, Donald Trump ogłosił utworzenie Rady Pokoju, organizacji, którą określił jako „jedną z najbardziej wpływowych organizacji międzynarodowych, jakie kiedykolwiek stworzono”. Dziewiętnaście krajów podpisało kartę założycielską, a na spotkaniu w Waszyngtonie w lutym państwa członkowskie zobowiązały się do przekazania 7 miliardów dolarów na pomoc dla Gazy, a Trump obiecał dodatkowe 10 miliardów dolarów w finansowaniu ze strony USA. Oczekiwano, że Organizacja Narodów Zjednoczonych wniesie 2 miliardy dolarów. Rada miała koordynować odbudowę po wojnie, rozbrojenie Hamasu i wycofanie się Izraela ze Strefy Gazy.

jedna z najbardziej wpływowych organizacji międzynarodowych, jakie kiedykolwiek stworzono

Pusty fundusz

Cztery miesiące po ustanowieniu Rady oficjalny fundusz – administrowany przez Bank Światowy i zatwierdzony przez ONZ – nie otrzymał żadnych pieniędzy od darczyńców, jak podają cztery osoby zaznajomione ze sprawą. „Ani jeden dolar nie został zdeponowany” – powiedziało źródło Financial Times. Fundusz został zaprojektowany na potrzeby fazy odbudowy i rozwoju, która nie została jeszcze osiągnięta, ponieważ izraelskie operacje wojskowe trwają pomimo zawieszenia broni popartego przez USA, a sytuacja bezpieczeństwa pozostaje niestabilna. Rada nie ma bezpośredniego dostępu do 17 miliardów dolarów zobowiązań, co wstrzymuje wszelkie zakrojone na szeroką skalę wysiłki odbudowy.

Ani jeden dolar nie został zdeponowany.

Omijanie przejrzystości

Zamiast korzystać z mechanizmu Banku Światowego, Rada otrzymała darowizny bezpośrednio na konto w JPMorgan, według rzecznika Rady. W przeciwieństwie do funduszu Banku Światowego, który musi raportować swój stan finansowy darczyńcom i członkom Rady, konto JPMorgan nie ma niezależnych wymogów przejrzystości. Urzędnik Rady Pokoju powiedział FT, że darczyńcy dobrowolnie wybrali tę drogę. Otrzymane ograniczone fundusze – w tym około 20 milionów dolarów od Maroka – pokryły koszty biura Nickolaya Mladenova, wysokiego przedstawiciela ds. powojennej Gazy, oraz pensje palestyńskiego komitetu technokratycznego. Zjednoczone Emiraty Arabskie obiecały 100 milionów dolarów na nowe siły policyjne w Gazie, ale program nie został uruchomiony, a fundusze są zamrożone. Łącznie bezpośrednie darowizny wynoszą mniej niż 1 miliard dolarów, daleko poniżej obietnic.

Ustanowiono kilka opcji otrzymywania funduszy… darczyńcy zdecydowali się skorzystać z innych opcji.

Zatrzymana misja

Postępy w realizacji trzech głównych celów Rady – rozbrojeniu Hamasu, wycofaniu wojsk izraelskich i odbudowie enklawy – pozostają w martwym punkcie. W swoim pierwszym raporcie, opublikowanym w zeszłym tygodniu, Rada zrzuciła winę bezpośrednio na Hamas, nazywając jego odmowę zgody na kontrolowane rozbrojenie „główną przeszkodą”. Izrael kontynuował ataki na Gazę, zabijając co najmniej 910 Palestyńczyków od czasu zawieszenia broni w październiku 2025 roku, według ministerstwa zdrowia terytorium. Izrael wciąż kontroluje ponad 60% Strefy i wszystkie punkty wjazdu i wyjazdu. Rada nie była w stanie uruchomić funduszy na odbudowę ani wesprzeć Narodowego Komitetu Administracji Gazy (NCAG) w znaczący sposób.

Główną przeszkodą jest odmowa Hamasu zgody na kontrolowane rozbrojenie, wyrzeczenie się przymusowych rządów i umożliwienie prawdziwej cywilnej transformacji w Strefie Gazy.

Polityczna izolacja

Rada Pokoju, która przyznaje Trumpowi dożywotnie przewodnictwo i prawo weta we wszystkich decyzjach, wywołała głębokie podziały. Główne europejskie demokracje, w tym Niemcy, Francja, Wielka Brytania i Polska, odmówiły przyłączenia się, podczas gdy wśród członków założycieli znajdują się ideologiczni sojusznicy Trumpa (Argentyna pod rządami Javiera Mileia, Izrael, Węgry pod rządami Viktora Orbána), mocarstwa bliskowschodnie (Arabia Saudyjska, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Bahrajn, Kuwejt, Oman, Turcja) oraz mniejsze kraje dążące do bliższych stosunków z Waszyngtonem (Kazachstan, Azerbejdżan, Uzbekistan, Białoruś, Bułgaria, Pakistan). Brak szerokiej międzynarodowej legitymacji pogłębił prawne i polityczne zawieszenie organizacji, pozostawiając jej przyszłość – i przyszłość Gazy – niepewną.