Hiszpańska prokuratura wnioskuje o pełne uniewinnienie Begoñi Gómez przed procesem z udziałem ławy przysięgłych

Prokuratura nie dopatrzyła się przestępstwa

Prokuratura Prowincjonalna w Madrycie przedstawiła 7 października 2026 r. swoje wnioski końcowe do Sądu Prowincjonalnego w Madrycie, domagając się pełnego uniewinnienia Begoñi Gómez, żony premiera Pedro Sáncheza, oraz jej doradczyni Cristiny Álvarez. W 32-stronicowym dokumencie prawnym prokurator stwierdził, że badane czyny nie stanowią przestępstwa. Prokuratura argumentowała, że bez zaistnienia czynu zabronionego nie może być mowy o sprawcy, co wyklucza zarówno odpowiedzialność karną, jak i cywilną. Wniosek stanowi krok proceduralny przed nadchodzącym procesem z udziałem ławy przysięgłych, którego termin nie został jeszcze wyznaczony.

Prokuratura przedstawiła swoje stanowisko prawne bezpośrednio w złożonym piśmie.

Opisane fakty nie stanowią czynu zabronionego.

Katedra uniwersytecka i prawa do oprogramowania

Postępowanie sądowe koncentruje się na nadzwyczajnej katedrze uniwersyteckiej, którą Gómez współkierowała na Uniwersytecie Complutense w Madrycie (UCM) w latach 2020–2024. Według prokuratora Gómez wykładała na wewnętrznych studiach magisterskich na UCM od 2012 r., jeszcze przed objęciem urzędu premiera przez Sáncheza. W piśmie zaznaczono, że współkierowanie katedrą było funkcją nieodpłatną, za którą nie otrzymała żadnego wynagrodzenia, co obala zarzut przywłaszczenia środków publicznych. Ponadto oprogramowanie opracowane dla katedry przy wsparciu prywatnych sponsorów pozostało zarejestrowane na UCM, co uniemożliwiało jego prywatne zawłaszczenie. Prokuratura dodała, że zgodnie z obowiązującymi przepisami katedry nadzwyczajne istnieją w celu pozyskiwania prywatnych funduszy, a posiadanie formalnego stopnia naukowego, statusu urzędnika czy stanowiska profesora nie jest wymagane do uczestnictwa lub współkierowania nimi.

Rola doradcza i precedensy w Moncloa

Prokurator stanął również w obronie Cristiny Álvarez, pracownicy Moncloa oskarżonej o bycie współsprawczynią w rzekomym przekierowaniu oprogramowania na potrzeby prywatnej działalności Gómez. W piśmie zauważono, że stanowiska asystenckie dla małżonki premiera stanowią oparte na zaufaniu nominacje, stosowane w hiszpańskich administracjach demokratycznych od 1978 r. Każdy rząd od czasu transformacji ustrojowej utrzymywał co najmniej jedną osobę wykonującą funkcje wspierające bez wyraźnej regulacji ustawowej. Obowiązki te wymagają stałej dyspozycyjności i wsparcia organizacyjnego, obejmując zarządzanie kalendarzem, udział w spotkaniach, wizyty, obsługę dokumentów, towarzyszenie w podróżach oraz koordynację z zespołami ds. protokołu, bezpieczeństwa i spraw zagranicznych. Prokuratura odrzuciła tezę, jakoby zarządzanie przez Álvarez wiadomościami e-mail dotyczącymi spraw UCM przekształciło jej zatrudnienie w oszustwo lub akt przywłaszczenia.

Tło sądowe i wnioskowane kary

Sędzia Juan Carlos Peinado zarządził otwarcie procesu przed ławą przysięgłych we wrześniu 2026 r., krótko przed przejściem na obowiązkową emeryturę, po dochodzeniu wszczętym w kwietniu 2024 r. na podstawie skargi organizacji Manos Limpias. Peinado uznał, że Gómez wykorzystała swoje powiązania małżeńskie, aby nawiązać specjalne relacje z władzami uniwersytetu, sponsorami korporacyjnymi i firmami technologicznymi.

Gómez miała wykorzystać swoją bliskość z premierem, aby wzmocnić swój profil zawodowy w środowisku Uniwersytetu Complutense w Madrycie, uzyskując wyjątkowe możliwości dialogu z szefami uczelni publicznej, sponsorującymi firmami i podmiotami z sektora technologicznego.

W nadchodzącym postępowaniu oskarżyciel społeczny, reprezentowany przez stowarzyszenie Hazte Oír, zażądał kary 13 lat więzienia dla Gómez i 6 lat dla Álvarez, podczas gdy obrońcy wnieśli o ich pełne uniewinnienie.