Sztuka „School Girls” autorstwa Jocelyn Bioh zadebiutowała na Broadwayu w Samuel J. Friedman Theatre
Manhattan Theatre Club wystawił komediodramat Jocelyn Bioh o ghańskiej szkole z internatem z 1986 roku. W spektaklu w reżyserii Whitney White występują Denée Benton i Jasmine Amy Rogers.
Zespół produkcyjny i twórcy
Manhattan Theatre Club wystawił komediodramat Jocelyn Bioh „School Girls; Or, The African Mean Girls Play” w Samuel J. Friedman Theatre 28 września 2026 roku. 75-minutowe przedstawienie ponownie łączy reżyserkę Whitney White z Bioh po ich wspólnej pracy nad nominowaną do nagrody Tony sztuką „Jaja's African Hair Braiding” sprzed trzech lat. White ustawia aktorów blisko krawędzi sceny, aby puenty trafiały bezpośrednio do publiczności. Denée Benton wciela się w postać Pauliny Sarpong, powracając na Broadway po występie w przeniesionym w 2016 roku spektaklu „Natasha, Pierre & the Great Comet of 1812” oraz rolach telewizyjnych w „The Gilded Age”. Jasmine Amy Rogers występuje jako Ericka Boafo po swojej przełomowej roli w musicalu „Boop!”, za którą otrzymała nagrodę Tony.
- Denée Benton występuje w broadwayowskiej wersji „Natasha, Pierre & the Great Comet of 1812”.
- Whitney White reżyseruje nominowany do nagrody Tony broadwayowski debiut Jocelyn Bioh, „Jaja's African Hair Braiding”.
- „School Girls” debiutuje na Broadwayu w Samuel J. Friedman Theatre.
Miejsce akcji i szkolne rywalizacje
Akcja sztuki rozgrywa się w 1986 roku w szkole z internatem Aburi Girls w górach Aburi w Ghanie. Uczennice śledzą amerykańską popkulturę, słuchając utworów Bobby'ego Browna, takich jak „My Prerogative” i „Every Little Step”, z magnetofonu. Paulina rządzi swoją grupą pięciu koleżanek poprzez presję społeczną, zmyślone historie o chłopaku o imieniu Kofi oraz nawiązania do ciotki pracującej w sieci White Castle w Nowym Jorku. W skład jej kręgu towarzyskiego wchodzi przyjaciółka Ama, grana przez Lucię Aremu, oraz kuzynki Mercy i Gifty, w które wcielają się Jordan Rice i Nia Otchere-Sarfo. Paulina regularnie kieruje słowne zaczepki pod adresem Nany, nowej uczennicy granej przez Erin Morton, wyśmiewając jej sylwetkę i nawyki żywieniowe.
Paulina konfrontuje się z Naną na oczach innych uczennic podczas przerwy w stołówce.
Chcesz być gruba czy fit i popularna?
Konkurs Miss Ghana i napięcia społeczne
Fabuła rozwija się wokół przesłuchań do konkursu Miss Ghana w 1986 roku, który oferuje zwyciężczyni drogę do udziału w wyborach Miss Universe i międzynarodową karierę w modelingu. Dyrektorka Francis, grana przez Heather Alicię Simms, zatwierdza udział uczennic w eliminacjach. Paulina zakłada, że bez trudu zdobędzie nominację szkoły, dopóki w drugim tygodniu semestru nie pojawia się Ericka. Ericka, amerykańska uczennica pochodzenia ghańskiego o jaśniejszym odcieniu skóry, ubrana w odzież marki Calvin Klein i mówiąca z akcentem z amerykańskiego Środkowego Zachodu, natychmiast podważa status społeczny Pauliny. Bioh wykorzystuje konfrontację między nastolatkami, aby poruszyć kwestie koloryzmu, antyczarnoskórości oraz zachodnich standardów piękna w szkole.
Przesłuchanie i inscenizacja
Konflikt między uczennicami osiąga punkt kulminacyjny podczas przesłuchania, w trakcie którego każda z dziewcząt wykonuje utwór Whitney Houston „Greatest Love of All” przed wizytującym rekruterem. White reżyseruje numery muzyczne tak, aby ukazać temperament każdej z uczennic, kontrastując delikatny śpiew Nany z ekscentryczną choreografią Gifty i głośnym, nieczystym śpiewem Mercy. Ama występuje poprawnie, zanim Paulina i Ericka stają do bezpośredniej rywalizacji. Potężny głos Ericki przyćmiewa powściągliwe wykonanie Pauliny, zmieniając hierarchię w klasie. Spektakl jest kontynuowany przez Manhattan Theatre Club w Samuel J. Friedman Theatre.
