Powódź na granicy Nepalu i Tybetu: co najmniej 392 ofiary śmiertelne i ponad 1400 zaginionych

Liczba ofiar i zaginionych turystów

Liczba ofiar śmiertelnych gwałtownych powodzi i osunięć ziemi na granicy Nepalu i Tybetu osiągnęła co najmniej 392 osoby (stan na 27 sierpnia 2026 r.). Policja nepalska potwierdziła 359 ofiar po swojej stronie granicy, natomiast władze chińskie zarejestrowały trzy zgony w Tybecie, zanim wieczorem łączne dane wzrosły. Ponad 1400 osób pozostaje zaginionych na dotkniętych obszarach przygranicznych Himalajów. Policja w Nepalu zgłosiła 910 zaginionych, w tym 517 zagranicznych turystów z krajów takich jak Indie, Australia, Wielka Brytania, Malezja, Holandia, Portugalia, Korea Południowa i Stany Zjednoczone. Po stronie tybetańskiej chińskie media państwowe odnotowały 558 zaginionych, w tym 260 obcokrajowców i około 100 obywateli Chin. Władze zaznaczyły, że dane z obu krajów dotyczą różnych sektorów strefy katastrofy i nie mogą być bezpośrednio sumowane.

Przyczyny geologiczne i ryzyko jezior zaporowych

Według United States Geological Survey katastrofa rozpoczęła się po zawaleniu się lodowca oraz towarzyszącej mu lawinie skalno-lodowej, która zablokowała sieć rzeki Bhotekoshi. Powstały w ten sposób spływ gruzu wywołał falę wody i błota, która zniszczyła przygraniczne osady oraz infrastrukturę. Władze chińskie uruchomiły czwarty poziom reagowania kryzysowego w Tybecie po utworzeniu się naturalnego jeziora zaporowego u zbiegu rzek Purepu Tsangpo i Chhochen, powyżej portu Gyirong. Chińskie Ministerstwo Zasobów Wodnych wysłało zespół ekspertów do powiatu Gyirong w celu monitorowania poziomu wody i opadów ze względu na ryzyko przerwania lub przelania się naturalnej tamy. W czwartek północny Tybet nawiedziło również trzęsienie ziemi o magnitudzie 5,0 na głębokości 10 kilometrów, którego epicentrum znajdowało się setki kilometrów na północ od strefy powodzi.

Akcje ratunkowe i zniszczona infrastruktura

Ekipy poszukiwawczo-ratownicze napotkały ogromne zniszczenia w strefie przygranicznej, gdzie wody powodziowe zmyły 35 mostów drogowych, 45 mostów wiszących i około 40 kilometrów dróg. Nepalski Urząd ds. Redukcji Ryzyka Katastrof i Zarządzania zmobilizował 9260 osób z armii, policji i sił zbrojnych do prowadzenia akcji ratunkowych w dystryktach Rasuwa, Nuwakot, Dhading i Gorkha. Ratownicy ewakuowali 27 zagranicznych turystów z obszarów Timure i Bhote Koshi w dystrykcie Rasuwa, w tym obywateli Włoch Valentinę Piccinini i Stefano Lotumolo. Trzech obywateli Włoch pozostaje zaginionych, w tym jubiler z Rapallo Marco Ratto oraz włosko-szwajcarska para podróżująca między Tybetem a Nepalem. Włoski minister spraw zagranicznych Antonio Tajani polecił personelowi dyplomatycznemu z ambasady w Nowym Delhi udać się do Katmandu, aby pomóc poszkodowanym obywatelom.

Reakcja międzynarodowa i pomoc humanitarna

Rządy zagraniczne i przywódcy międzynarodowi ogłosili pomoc dla dotkniętych społeczności górskich. Indie wysłały dwa transporty pomocy pod kierownictwem ministra spraw zagranicznych Subrahmanyama Jaishankara, dostarczając początkowo 10 ton zaopatrzenia medycznego, a następnie drugi samolot z 37,5 tonami towarów pomocowych, leków i żywności. Stany Zjednoczone przeznaczyły 500 000 USD na pomoc doraźną, podczas gdy Wielka Brytania przekazała 5 mln GBP na fundusze humanitarne i zaoferowała wsparcie ratowników. Brytyjski premier Andy Burnham opisał skalę zniszczeń po ogłoszeniu finansowania.

To druzgocący obraz, który wyłania się z tego, co wydarzyło się w Nepalu. Sceny, których nigdy wcześniej nie widziano, z pewnością pod względem skali zniszczeń.

Brytyjski monarcha król Karol III i królowa Kamila przesłali kondolencje rodzinom dotkniętym powodzią.

Przesyłamy nasze najgłębsze wyrazy współczucia wszystkim, którzy tak tragicznie stracili swoich bliskich, a nasze myśli są z wieloma rodzinami z niepokojem oczekującymi na wieści o przyjaciołach i krewnych.

Watykański sekretarz stanu kardynał Pietro Parolin wysłał telegram z modlitwą za ofiary oraz za personel ratunkowy prowadzący operacje poszukiwawcze.