Drużynowe · Assago i Reze
Polska pokonuje Francję 3:1, broni tytułu mistrzów Europy w siatkówce i kwalifikuje się na igrzyska w 2028 roku
Reprezentacja Polski w siatkówce zdobyła w sobotę w Assago trzeci w historii tytuł mistrzów Europy, pokonując w finale Francję w czterech setach i zapewniając sobie bezpośredni awans na igrzyska olimpijskie w Los Angeles w 2028 roku.
Tekst AI na podstawie relacji France 24, Ouest France, ANSA.it i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje
Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).
W skrócie
Polska pokonała Francję 3:1 (31:29, 25:19, 20:25, 25:16) 26 września 2026 roku w Assago, zdobywając trzeci tytuł mistrzowski po zwycięstwach w 2009 i 2023 roku.
Zwycięstwo zespołu trenera Nikoli Grbicia zapewniło Polsce bezpośrednią kwalifikację na igrzyska olimpijskie w Los Angeles w 2028 roku.
Francja prowadziła 27:25 w pierwszym secie, jednak wideoweryfikacja wykazała błąd dotknięcia siatki przez francuskich zawodników, co pozwoliło Polsce odrobić straty i wygrać partię 31:29.
Pod wodzą trenera Andrei Gianiego i kapitana Antoine'a Brizarda, odświeżony skład Francji zdobył srebro w swoim pierwszym finale mistrzostw Europy od 2015 roku.
- Set 1Polska wygrywa z Francją 31:29 po wideoweryfikacji, która wykazała błąd siatki przy stanie 27:25 dla Francji.
- Set 2Polska buduje 10-punktową przewagę i wygrywa seta 25:19.
- Set 3Francja wygrywa 25:20 dzięki pięciu blokom rezerwowego środkowego Mousse'a Gueye'a.
- Set 4Polska kończy mecz wynikiem 25:16 i zdobywa mistrzostwo.
Obrona tytułu mistrzowskiego w Mediolanie
Polscy siatkarze obronili w sobotę, 26 września 2026 roku, tytuł mistrzów Europy, wygrywając w finale w Assago pod Mediolanem z Francją 3:1. Wyniki setów (31:29, 25:19, 20:25, 25:16) zapewniły Polsce trzeci w historii tytuł mistrzowski po zwycięstwach w 2009 i 2023 roku. Trener Nikola Grbić poprowadził zespół do drugiego z rzędu złotego medalu mistrzostw Europy, gwarantując jednocześnie bezpośrednią kwalifikację na igrzyska olimpijskie w 2028 roku w Los Angeles. Polska przystępowała do finału jako lider światowego rankingu i kontrolowała przebieg fazy pucharowej, docierając do finału bez straty seta w trzech poprzednich spotkaniach.
Wideoweryfikacja rozstrzyga pierwszego seta
Losy finału ważyły się w końcówce pierwszej partii. Francja wydawała się bliska wygrania seta przy stanie 27:25, jednak wideoweryfikacja o którą poprosił polski sztab szkoleniowy, wykazała błąd dotknięcia siatki przez francuskich obrońców. Decyzja ta zniwelowała przewagę Francji i przedłużyła seta, co pozwoliło Polsce wykorzystać kolejne ataki i wygrać partię 31:29. W drugim secie obrońcy tytułu szybko zdominowali rywali, budując 10-punktową przewagę. Polski przyjmujący Wilfredo Leon oraz środkowy Bartłomiej Lemański kontrolowali grę na siatce dzięki skutecznym blokom i atakom, prowadząc Polskę do zwycięstwa 25:19 i dwusetowej przewagi.
Francuski opór i decydująca czwarta partia
Stojąc przed widmem porażki w trzech setach, Francja pod wodzą trenera Andrei Gianiego i kapitana Antoine'a Brizarda zmieniła taktykę w trzeciej partii. Wejście rezerwowego środkowego Mousse'a Gueye'a zmieniło dynamikę gry na siatce, a sam zawodnik zanotował pięć bloków, wybijając Polaków z rytmu. Dzięki punktom przyjmującego Mathisa Henno i atakującego Théo Faure, Francja utrzymała prowadzenie, wygrywając seta 25:20 i przerywając serię wygranych partii Polski. Polska odpowiedziała jednak natychmiast w czwartym secie. Odzyskując presję w polu serwisowym i poprawiając obronę, zespół Grbicia odskoczył rywalom w środkowej fazie seta, kończąc mecz wynikiem 25:16 przy pierwszej piłce meczowej.
Kontekst turnieju i kwalifikacja olimpijska
Finał był dla Polski rewanżem za turniej olimpijski w Paryżu w 2024 roku, w którym Francja pokonała polski zespół w walce o złoto. Kontynentalny tytuł dopełnił dorobek Polski w 2026 roku, w którym znalazło się już złoto Ligi Narodów wywalczone latem. Dla Francji srebrny medal to sukces młodszego składu, budowanego od końca maja 2026 roku po tym, jak kilku weteranów zrezygnowało z gry w kadrze. Francja dotarła do pierwszego finału mistrzostw Europy od zwycięstwa w 2015 roku pod wodzą Laurenta Tillie, pokonując w półfinale Finlandię i poprawiając wyniki z 2019 oraz 2023 roku, kiedy zajmowała czwarte miejsce. W ASB Reze, klubie na przedmieściach Nantes, gdzie swoje pierwsze kroki stawiali Antoine Pothron, Simon Magnin i Mathis Henno, lokalni kibice zgromadzili się, by wspólnie świętować srebrny medal drużyny.
Zapytaj o ten tekst
Źródła i kontekst
- France 24Volley-ball : la France s'incline contre la Pologne en finale de l'Euro
- Ouest FranceEuroVolley. Dans le club formateur de Simon Magnin et Antoine Pothron, la déception après la défaite des Bleus
- ANSA.itEurovolley: 3-1 alla Francia, la Polonia di conferma campione - Pallavolo
- FranceinfoL'équipe de France s'incline logiquement en finale de l'Euro de volley face la Pologne tenante du titre
- Nikola Grbic
- Trener męskiej reprezentacji Polski w siatkówce
- Andrea Giani
- Trener męskiej reprezentacji Francji w siatkówce
- Wilfredo Leon
- Przyjmujący męskiej reprezentacji Polski w siatkówce
- Bartlomiej Lemanski
- Środkowy męskiej reprezentacji Polski w siatkówce
- Antoine Brizard
- Kapitan i rozgrywający męskiej reprezentacji Francji w siatkówce
- Laurent Tillie
- Były trener męskiej reprezentacji Francji w siatkówce
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj Pollar