Płace w polskim sektorze przedsiębiorstw wzrosły w lipcu o 6,8 proc. do 9509,02 zł

Wynagrodzenia i zatrudnienie w lipcu

Przeciętne wynagrodzenie brutto w sektorze przedsiębiorstw wzrosło w lipcu 2026 r. o 6,8 proc. rok do roku, osiągając poziom 9509,02 zł, wynika z danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS). Odczyt ten przewyższył konsensus rynkowy na poziomie 6,2 proc. i przyspieszył wobec 5,9 proc. odnotowanych w czerwcu. W ujęciu miesięcznym nominalne wynagrodzenie wzrosło o 1,1 proc. wobec czerwca, co również przebiło prognozy analityków zakładające wzrost o 0,7 proc. Zatrudnienie w przedsiębiorstwach zatrudniających powyżej dziewięciu osób spadło o 0,8 proc. rok do roku do 6,4 mln etatów, co okazało się wynikiem nieco lepszym od prognozowanego przez ekonomistów spadku o 0,9 proc. W ujęciu miesięcznym zatrudnienie wzrosło o 4 tys. etatów, co oznacza wzrost o 0,1 proc. i pierwszy miesięczny przyrost od listopada 2025 r.

Czynniki wpływające na poszczególne branże

Przyspieszenie wzrostu płac w lipcu koncentrowało się w kilku sektorach, które wypłaciły premie sezonowe i jednorazowe. Wynagrodzenia w rolnictwie i leśnictwie wzrosły o 26,2 proc. rok do roku po miesięcznym skoku o 50,7 proc., co wynikało z wypłat premii z okazji Dnia Leśnika. Płace w górnictwie wzrosły o 21,9 proc. rok do roku wobec 2,4 proc. w poprzednim miesiącu, a sektor energetyczny odnotował wzrost o 13,4 proc. GUS wskazał, że na miesięczne dane wpłynęły premie kwartalne, roczne i uznaniowe, a także nagrody jubileuszowe oraz odprawy emerytalne. W przeciwieństwie do tego, wzrost płac wyhamował w przetwórstwie przemysłowym, obsłudze rynku nieruchomości oraz działalności naukowej.

Zaskoczenie to efekt kumulacji kilku czynników: premii w górnictwie, energetyce, leśnictwie oraz niskiej bazy z ubiegłego roku.

Polityka pieniężna i perspektywy stóp procentowych

Po uwzględnieniu lipcowej inflacji rocznej na poziomie 3,0 proc., płace realne wzrosły o 3,7 proc. rok do roku, co stanowi największy wzrost siły nabywczej od lutego 2026 r. Nieoczekiwana dynamika płac zmieniła oczekiwania rynkowe wobec Rady Polityki Pieniężnej (RPP) przed posiedzeniem decyzyjnym zaplanowanym na 8–9 września. Prezes Narodowego Banku Polskiego Adam Glapiński sugerował na początku lipca, że może zaproponować obniżkę stóp procentowych we wrześniu, jeśli warunki gospodarcze się ustabilizują. Między majem 2025 r. a marcem 2026 r. RPP obniżyła stopę referencyjną łącznie o 2,00 pkt proc. do 3,75 proc. Ekonomiści Banku Millennium ocenili, że rynek pracy nie wymaga luzowania polityki pieniężnej, prognozując utrzymanie stóp na niezmienionym poziomie do końca 2026 r., a następnie dwie obniżki po 25 punktów bazowych w 2027 r.

Te dane, wraz ze wzrostem oczekiwań inflacyjnych konsumentów w sierpniu oraz sygnałami poprawy popytu zagranicznego płynącymi z przemysłu, dają Radzie Polityki Pieniężnej komfort utrzymania stóp procentowych na niezmienionym poziomie.

Ogólna kondycja makroekonomiczna

Statystyki rynku pracy pojawiły się wraz z danymi wskazującymi na silniejszą aktywność gospodarczą w Polsce. W szybkim szacunku GUS podał, że realny produkt krajowy brutto wzrósł o 3,8 proc. rok do roku w drugim kwartale 2026 r. wobec 3,3 proc. w analogicznym okresie 2025 r., co było zgodne z konsensusem rynkowym. Po wyrównaniu sezonowym PKB wzrósł o 0,9 proc. kwartał do kwartału i 3,7 proc. rok do roku. Regularne rewizje danych za drugi kwartał zaplanowano na 31 sierpnia 2026 r. Produkcja przemysłowa wzrosła o 5,1 proc. na początku drugiej połowy roku. Minister finansów Andrzej Domański stwierdził, że silny wzrost płac wspiera plany reformy zasad podatku dochodowego od osób fizycznych.