Muzyka · Los Angeles

Phil Collins wzruszony do łez podczas wprowadzenia do Rock and Roll Hall of Fame jako artysta solowy

75-letni Phil Collins został w sobotę, 14 listopada, wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame jako artysta solowy podczas ceremonii w Peacock Theater w Los Angeles. Muzyk, który w 2010 roku trafił do galerii sław jako członek grupy Genesis, nie krył wzruszenia po długiej owacji na stojąco.

Tekst AI na podstawie relacji Evening Standard, The Independent, Tgcom24 i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Los Angeles · Stany Zjednoczone
Jak do tego doszło
  1. OtwarcieU2 występuje jako niespodziewany gość otwierający z utworami „Silencio” i „Pride (In the Name of Love)”
  2. Wprowadzenie CollinsaTravis Barker wprowadza Phila Collinsa, a następnie gra przejście perkusyjne, podczas gdy Cynthia Erivo śpiewa „In the Air Tonight”
  3. Wprowadzenie IdolaBilly Idol i Steve Stevens zostają wprowadzeni i dołączają do członków No Doubt w utworze „Eyes Without a Face”
  4. ZamknięcieRun DMC i Aerosmith wykonują „Walk This Way” jako niespodziewani goście zamykający ceremonię

Solowe wyróżnienie dla Phila Collinsa

Rock and Roll Hall of Fame zorganizowało ceremonię wprowadzenia nowych członków w sobotę, 14 listopada, w Peacock Theater w Los Angeles. 75-letni Phil Collins został uhonorowany jako artysta solowy, mając już za sobą wprowadzenie do galerii w 2010 roku jako członek Genesis. Artysta nie występuje na scenie od 2022 roku i przyznaje, że po pięciu operacjach kolana może poruszać się jedynie przy pomocy wsparcia. Cierpi również na urazy kręgosłupa i ramion, które raporty wiążą z wieloletnią grą na perkusji. Travis Barker z zespołu Blink-182, wprowadzając Collinsa, chwalił jego karierę, w której łączył grę na perkusji z popowymi przebojami lat 80.

Łzy, laski i perkusyjne przejście

Collins podszedł do sceny powoli, wspierając się na dwóch laskach. Rozpłakał się po długiej owacji tłumu, w którym zasiadała jego córka, aktorka Lily Collins. Barker nazwał przejście perkusyjne w utworze „In the Air Tonight” prawdopodobnie najlepszym w historii, a następnie sam je wykonał, podczas gdy Cynthia Erivo zaśpiewała zwolnioną wersję piosenki, która narastała do przejmującego finału. Collins krótko przemówił do publiczności.

„Dorastałem, chcąc po prostu grać na perkusji. Wszystko inne było naprawdę szczęśliwym zbiegiem okoliczności.”

Phil Collins

Artysta przyznał, że nie może uwierzyć w to, jak potoczyło się jego życie, i zapewnił zgromadzonych, że „jeszcze o nim usłyszą”, mimo że od czterech lat nie występował na żywo.

Inni wyróżnieni i nieobecni

Billy Idol (70 l.) został wprowadzony wraz ze swoim wieloletnim gitarzystą Stevem Stevensem i wystąpił podczas ceremonii. Tony Kanal i Gwen Stefani z No Doubt wprowadzili duet i dołączyli do Idola w utworze „Eyes Without a Face”. Zespoły New Order i Joy Division zostały uhonorowane wspólnie, a Peter Hook był jedynym członkiem obu grup, który pojawił się na wydarzeniu. Hook podziękował fanom za ich wkład w organizację wieczoru i nazwał swoje 50 lat w muzyce szaloną podróżą. Wyróżniono również Queen Latifah i MC Lyte, a wieczór otworzył zespół U2 utworami „Silencio” oraz „Pride (In the Name of Love)”.

Zespół Oasis również został wprowadzony, jednak członkowie grupy nie pojawili się na ceremonii. Bob Odenkirk, który wygłosił mowę wprowadzającą dla zespołu, zapytał, czy ktokolwiek jest zaskoczony ich nieobecnością. Liam Gallagher napisał na platformie X, że podróż na jedną noc była zbyt długa, podczas gdy Noel Gallagher występował w tę sobotę na London Jazz Festival. Ceremonii nieobecnością uświetnili również Sade oraz Iron Maiden. Run DMC i Aerosmith zakończyli wieczór utworem „Walk This Way”.

Kontekst kariery

„The New York Times” opisał Collinsa jako dziecięcego aktora, wszechstronnego muzyka sesyjnego, innowatora rocka progresywnego w Genesis, producenta i płodnego twórcę popowych hitów. Gazeta odnotowała również, że muzyk był trzykrotnie rozwiedziony i zmagał się z alkoholizmem. Jego album z 1985 roku „No Jacket Required” przekroczył 10 mln sprzedanych egzemplarzy, za co Recording Industry Association of America przyznało mu Diamentową Płytę. W wywiadzie w swoim apartamencie na Manhattanie Collins przyznał, że przyzwyczaił się do bycia pomijanym, i dodał, że jest bardzo zadowolony z tego wyróżnienia.

„To po prostu poklepanie po plecach, wiecie.”

Phil Collins

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar