Robert Pattinson prezentuje film „Primetime” o Chrisie Hansenie na festiwalu w Wenecji

Premiera na festiwalu filmowym w Wenecji

Reżyser Lance Oppenheim zaprezentował swój fabularny debiut „Primetime” w konkursie głównym 83. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji 5 września 2026 r. Film, wyprodukowany przez Roberta Pattinsona we współpracy z niezależnym studiem A24, dramatyzuje erę telewizyjną połowy lat 2000. wokół dziennikarza śledczego NBC Chrisa Hansena i jego serii z ukrytą kamerą „To Catch a Predator”. Produkcja czerpie inspirację z artykułu w „Esquire” z 2007 r. pod tytułem „Tonight on Dateline This Man Will Die”, łącząc metody dokumentalne z fikcją w formie, którą Oppenheim określa jako docu-fantasy. Film trafi do włoskich kin 15 października za sprawą dystrybutora I Wonder.

Produkcja i obsada

Pattinson wciela się w postać Hansena, przewodząc obsadzie, w której znaleźli się również Merritt Wever jako główna producentka, Skyler Gisondo oraz piosenkarka i autorka tekstów Phoebe Bridgers. Pattinson początkowo planował pełnić jedynie funkcję producenta, szukając innego aktora do głównej roli, jednak po szczegółowej analizie scenariusza i ośmiogodzinnej rozmowie telefonicznej z Oppenheimem w Boże Narodzenie, zdecydował się sam zagrać Hansena. Produkcja wymagała ścisłego zarządzania harmonogramem, ponieważ Pattinson niedawno został ojcem i bezpośrednio po zakończeniu zdjęć do „Primetime” rozpoczął pracę nad filmem „Odyseja” Christophera Nolana, gdzie gra Antinoosa. Oppenheim porównał wszechstronność i obecność ekranową Pattinsona podczas zdjęć do Jacka Nicholsona.

Chris Hansen był niezwykłą postacią: stworzył cały teatr z aktorami udającymi dzieci, domy zamienione w plany zdjęciowe i rekwizyty, które stały się niemal mitologiczne, ale cała ta sztuczność zderzyła się z niezwykle realną i niebezpieczną sytuacją.

Mechanizmy telewizyjnych prowokacji

Narracja analizuje praktyki produkcyjne stojące za programem „To Catch a Predator”, który był emitowany w NBC w latach 2004–2008. Program umieszczał dorosłych aktorów udających nieletnich w internetowych czatach, aby kierować cele do przygotowanych domów na przedmieściach, konfrontując podejrzanych z ukrytymi kamerami przed dokonaniem telewizyjnych aresztowań przez policję. Oppenheim zauważył, że po raz pierwszy dowiedział się o programie dzięki internetowym memom i parodiom, w tym odcinkowi „South Park”. Scenariusz śledzi, jak Hansen forsował program do ramówki w czasie największej oglądalności, mierząc się z presją osobistą, w tym z fotografami z konkurencyjnych publikacji poszukującymi dowodów jego romansu, co skłoniło go do zorganizowania prowokacji o wysoką stawkę przeciwko znanemu drapieżcy.

Reakcja Hansena i odbiór festiwalowy

Prawdziwy Chris Hansen nie był zaangażowany w produkcję i odmówił podpisania umowy o zachowaniu poufności wymaganej przez A24. Nie widząc gotowego filmu, Hansen skrytykował występ Pattinsona w zwiastunach, nazywając grę aktorską zbyt dramatyczną. Wypowiadając się na Lido, Pattinson odpowiedział na krytykę, wyjaśniając, że film nie został zaprojektowany jako konwencjonalna biografia, lecz jako analiza granic oddzielających dziennikarstwo, rozrywkę i voyeuryzm.

Jest w nim coś elektryzującego. Mam nadzieję, że inspiracja, którą jego postać dawała tak wielu ludziom przez lata, może być postrzegana jako komplement.