Nigeria ewakuuje jedyną pacjentkę z ebolą do Szwajcarii, Uganda zaostrza przepisy podróżne

Ewakuacja z Abudży

Rząd Nigerii i Światowa Organizacja Zdrowia poinformowały w poniedziałek, 26 października, że jedyna potwierdzona w kraju pacjentka z ebolą została ewakuowana do Szwajcarii. Minister zdrowia Muhammad Ali Pate potwierdził w serwisie X, że 42-letnia kobieta opuściła Abudżę tego samego dnia rano za jego zgodą, na pokładzie specjalnie wyposażonego samolotu, przy zachowaniu ścisłych środków ochrony. Towarzyszył jej mąż, pracownik ambasady Szwajcarii w Abudży, u którego nie wystąpiły żadne objawy. Pate przekazał, że stan zdrowia pacjentki wyraźnie się poprawił, jest ona stabilna, świadoma i zdolna do komunikacji, a wyniki badań laboratoryjnych zbliżają się do normy. Ostrzegł jednak, że nie oznacza to ustąpienia zaraźliwości, dlatego protokoły bezpieczeństwa pozostają w mocy. Według danych Flightradar24, na które powołuje się 20 Minuten, odrzutowiec Rega z parą na pokładzie wylądował w Zurychu o 13:29.

Pierwszy przypadek w Nigerii i szwajcarski łącznik

Przypadek potwierdzono 20 października; według Spiegel Online to pierwsza infekcja ebolą w Nigerii od dwunastu lat. Doniesienia na temat narodowości kobiety są sprzeczne: AFP opisuje ją jako Szwajcarkę, Reuters jako nigeryjską żonę szwajcarskiego dyplomaty, a Handelsblatt cytuje doniesienia, według których jest obywatelką Ugandy. Szwajcarskie MSZ miało przekazać więcej informacji w poniedziałek po południu, jak podaje SRF, podczas gdy Federalny Urząd Zdrowia Publicznego nie potwierdził repatriacji, według RTS. Szpital Uniwersytecki w Zurychu potwierdził agencji Keystone-SDA przyjęcie osoby z podejrzeniem eboli, ale nie potwierdził, że chodzi o tę kobietę. Pacjentka przebywa na specjalnym oddziale izolacyjnym, a szpital zapewnił, że personel i inni pacjenci nie są zagrożeni.

Środki podróżne Ugandy

Ministerstwo zdrowia Ugandy ogłosiło obowiązkową 21-dniową kwarantannę, opłacaną przez samych podróżnych, dla obywateli powracających z Demokratycznej Republiki Konga. Ministerstwo zakazało również tranzytu przez Ugandę dla podróżnych przybywających z Konga, zaostrzyło kontrole zdrowotne na lotnisku w Entebbe i na lądowych przejściach granicznych oraz dodało kontrole na punktach drogowych. Środki te wprowadzono po pozytywnym wyniku testu u kobiety pochodzenia ugandyjskiego, żony szwajcarskiego dyplomaty pracującego w Nigerii, która przebywała w stolicy, Kampali. Władze obu krajów odtwarzają jej trasę i możliwe miejsca ekspozycji. Uganda odnotowała 20 potwierdzonych przypadków w maju i czerwcu, a WHO ogłosiła kraj wolnym od wirusa w sierpniu. Kenia zgłosiła dziewięć infekcji i dwa zgony powiązane z jednym mężczyzną, który przybył z Konga przez Entebbe.

Uganda (maj i czerwiec)20

Kenia (powiązane z jednym mężczyzną)9

Uganda (maj i czerwiec)

20 przypadki

Kenia (powiązane z jednym mężczyzną)

9 przypadki

Dane z tekstu artykułu

Szersza epidemia w Kongu

Epidemia w Demokratycznej Republice Konga rozpoczęła się w połowie maja, a Spiegel Online opisuje ją jako najbardziej niszczycielską epidemię eboli w historii kraju. ANSA informuje o ponad 4800 zgonach od początku wybuchu, podczas gdy Handelsblatt podaje liczbę blisko 5000 zgonów i prawie 10 000 przypadków. WHO ostrzegła, że Afryka stoi w obliczu bardziej złożonej epidemii, a wirus został wykryty zarówno na zachodzie kontynentu, jak i na wschodzie oraz w centrum, według RTS.

Zdolności lecznicze Szwajcarii

Szpital Uniwersytecki w Zurychu oraz Szpitale Uniwersyteckie w Genewie są od 2019 roku dwoma krajowymi ośrodkami referencyjnymi w Szwajcarii zajmującymi się leczeniem eboli, zapewniającymi izolację dla całego kraju w imieniu rządu federalnego i kantonów. W Szwajcarii leczono wcześniej dwóch pacjentów z ebolą, którzy zarazili się wirusem w Afryce: szwajcarskiego antropologa w 1995 roku oraz kubańskiego lekarza w 2014 roku, zarażonego podczas misji humanitarnej w Sierra Leone. Obaj przeżyli, według FOPH. Nigeria ostatni raz zmagała się z ebolą w 2014 roku, podczas epidemii w Afryce Zachodniej, w której zginęło ponad 11 000 osób między końcem 2013 a 2016 rokiem.