Pożegnanie na Pierwszym Cmentarzu w Atenach

Pogrzeb polityczny Betty Valasi odbył się w poniedziałek rano, 19 października 2026 roku, na Pierwszym Cmentarzu w Atenach. Aktorka zmarła w czwartek, 15 października 2026 roku, w wieku 89 lat. Aby oddać jej ostatni hołd, zgromadzili się krewni, przyjaciele, koledzy z branży oraz licznie przybyli żałobnicy. Zgodnie z oficjalnym komunikatem Komunistycznej Partii Grecji (KKE), rodzina i przyjaciele wybrali formę pogrzebu politycznego, aby uhonorować jej długą i bezkompromisową drogę w teatrze, telewizji oraz zaangażowanie w walkę społeczną. Partia złożyła wieniec na cmentarzu, a jej sekretarz generalny, Dimitris Koutsoumbas, przybył na miejsce krótko po godzinie 11.00.

Wśród obecnych wymieniono również dziennikarkę i pisarkę Seminę Digeni oraz aktorkę Annę Fonsou. Aktor Thodoris Katsafados określił Valasi jako jedną z najbardziej żywiołowych i autentycznych postaci greckiego aktorstwa.

Dwie role, jedno dziedzictwo

Digeni, wraz z Koutsoumbasem, podkreślali jej podwójną tożsamość: wybitnej aktorki, która zapisała się w historii rolą Loxandry, oraz bojowniczki aktywnie uczestniczącej w walkach społecznych. Spyros Bimbilas, prezes SEH, wskazał na jej symboliczną obecność w teatrze i telewizji oraz na fakt, że pozostała wojowniczką do końca swoich dni. Anna Fonsou, przemawiając w imieniu środowiska artystycznego, które darzyło ją głębokim uczuciem, skupiła się na jej silnej osobowości, talencie i wkładzie w kulturę. Wszystkie te wspomnienia złożyły się na portret artystki, która nigdy nie szła na kompromisy – co potwierdziło również oświadczenie KKE.

Kamienie milowe kariery

Valasi urodziła się 10 stycznia 1937 roku w Salonikach jako Despoina. Po raz pierwszy na scenie pojawiła się w 1961 roku w teatrze Kalouta, u boku Karolosa Kouna i Mairi Aroni, gdzie zagrała Atenę w satyrycznej trylogii „Odyseja” Manolisa Skouloudisa. W latach 1960–2004 wystąpiła w co najmniej 14 greckich filmach pełnometrażowych, współpracując z uznanymi reżyserami. Największą rozpoznawalność przyniosła jej rola tytułowa w serialu ERT „Loxandra”, emitowanym w 1980 roku, który opisywany jest jako ostatni czarno-biały serial w historii greckiej telewizji.

Wczesne lata

Urodziła się w rodzinie uchodźców z Azji Mniejszej. Jak podają źródła, wuj jej ojca został zabity przez Turków w 1922 roku. Rodzice rozstali się, gdy była jeszcze dzieckiem. Ojciec pozostał w Katerini, gdzie założył zakład produkcji tytoniu, podobny do tego, który rodzina prowadziła w Azji Mniejszej, natomiast matka przeniosła się do Aten. Przez wiele lat podróżowała pociągiem między Atenami a Katerini, aby odwiedzać oboje rodziców.

Ostatnie lata

W ostatnich latach zmagała się z poważnymi problemami zdrowotnymi, a ostatni okres życia spędziła w Domu Bojownika (House of the Fighter). Na ceremonię przybyli ludzie, którzy znali ją zarówno prywatnie, jak i zawodowo. Wspomnienia podkreślają, że pozostawiła po sobie znaczące dziedzictwo artystyczne, które ukształtowało grecki teatr i telewizję. Jej pogrzeb polityczny w poniedziałek, 19 października 2026 roku, był publicznym pożegnaniem, o którym informowały media.