Adaptacja ostatniego scenariusza Bertolucciego

The Echo Chamber to czwarty film pełnometrażowy w reżyserii włoskiego twórcy Andrei Pallaoro, po produkcjach Medeas, Hannah i Monica. Jest to pierwszy przypadek, w którym Pallaoro wyreżyserował film na podstawie scenariusza, którego nie napisał samodzielnie, gdyż jego trzy poprzednie dzieła powstały we współpracy z Orlando Tirado. Film bazuje na ostatnim, nieukończonym tekście Bernardo Bertolucciego, który w chwili śmierci reżysera w 2018 roku znajdował się w fazie drugiego szkicu. Bertolucci opracował scenariusz wraz z włoskimi scenarzystkami Ilarią Bernardini i Ludovicą Rampoldi. Pallaoro rozwijał projekt bezpośrednio z Bernardini i Rampoldi, zachowując charakterystyczne dla Bertolucciego skupienie na intymnym napięciu, manipulacji psychologicznej oraz nieliniowej strukturze narracji.

Akcja w jednej lokalizacji w Londynie

Akcja filmu rozgrywa się w całości wewnątrz jednego mieszkania, położonego w dzielnicy Eaton Place w Londynie. Zdjęcia do wnętrz zrealizowano w Rzymie, wykorzystując apartament z wysokimi sufitami, charakteryzujący się wystrojem kontynentalnym, a nie tradycyjnie brytyjskim. Scenograf Gaspare de Pascali zaprojektował przestrzeń z modułowym oświetleniem, szklanymi panelami działowymi, kącikiem do czytania, fortepianem oraz rozbudowanym systemem audio z widokiem na brukowaną ulicę. Operator Diego Garcia, który współpracował z reżyserami takimi jak Apichatpong Weerasethakul, Carlos Reygadas czy Nicolas Winding Refn, sfilmował produkcję w formacie Academy. Garcia kadrował aktorów poprzez odbijające światło szkło i wyraźne strefy domowe, aby podkreślić ich fizyczne odseparowanie w ramach wspólnej przestrzeni.

Romans, medycyna i uzależnienie

Fabuła koncentruje się na Leonardzie, odnoszącym sukcesy producencie muzycznym granym przez Lucę Marinellego, który zmaga się z przewlekłym bólem dolnego odcinka kręgosłupa i silnym uzależnieniem od substancji psychoaktywnych. Film otwiera scena, w której Leo tańczy w swoim mieszkaniu podczas ciągu kokainowego do utworu Gosh autorstwa Jamie xx z 2015 roku, po czym następuje przedawkowanie spowodowane alkoholem i lekami przeciwbólowymi. Historia przeskakuje między różnymi okresami, szczegółowo opisując, jak Leo poznał Anne, lekarkę osteopatkę graną przez Alicię Vikander, która odwiedza jego mieszkanie w ramach wizyt domowych. Ich relacja przekształca się w współuzależniony romans, zdefiniowany przez niezdolność Leo do radzenia sobie z emocjonalną bliskością oraz czujną, manipulacyjną opiekę ze strony Anne.

„Naprawdę podoba mi się twoje mieszkanie. Jest tu tak wiele interesujących rzeczy, na które można popatrzeć.”

Trzeźwość i premiera kinowa

W linii czasowej teraźniejszości Leo ukończył leczenie w ośrodku odwykowym i osiągnął 87 dni trzeźwości. Czas rekonwalescencji spędza w mieszkaniu, kończąc album z Avą, piosenkarką i autorką tekstów z lat 80., w którą wciela się Susan Sarandon. Ava pracuje z Leo nad ścieżkami wokalnymi ich długofalowego wspólnego projektu, podczas gdy Leo nadal zmaga się z granicami swojej relacji z Anne. Film, będący kandydatem do Złotego Lwa, wejdzie do włoskich kin 10 września 2026 roku.