OpenAI wprowadza znakowanie wodne textGrain w ChatGPT dla użytkowników z UE w celu spełnienia wymogów AI Act

Wdrożenie textGrain w Unii Europejskiej

OpenAI ogłosiło 5 października 2026 r., że rozpocznie umieszczanie niewidocznych znaków wodnych w tekstach i kodzie generowanym przez ChatGPT oraz Codex na terenie Unii Europejskiej. Autorska technika, nazwana textGrain, wprowadza subtelny wzorzec statystyczny w proces wyboru kolejnych słów podczas generowania tekstu. Ponieważ znaczniki te istnieją wewnątrz wybranego słownictwa, a nie w zewnętrznych metadanych, znak wodny pozostaje nienaruszony, gdy użytkownik kopiuje i wkleja wynik do innych aplikacji. Wdrożenie obejmuje wszystkie plany subskrypcyjne dla uprawnionych użytkowników z UE w nadchodzących tygodniach, pozostając domyślnie wyłączonym ustawieniem na świecie. Deweloperzy korzystający z interfejsów programowania aplikacji OpenAI poza Europą mogą ręcznie włączyć znakowanie w wybranych modelach od 5 października 2026 r. Wewnętrzne testy porównawcze przytoczone przez firmę nie wykazały mierzalnego spadku jakości wyników, stylu językowego ani szybkości generowania modelu.

Zgodność z artykułem 50 unijnego aktu o sztucznej inteligencji

Wdrożenie to dostosowuje OpenAI do artykułu 50 unijnego aktu o sztucznej inteligencji, który wymaga, aby generatywne systemy AI oznaczały sztuczne wyniki w formacie czytelnym dla maszyn. Obowiązki w zakresie przejrzystości wynikające z prawa weszły w życie 2 sierpnia 2026 r. dla nowych ofert sztucznej inteligencji, podczas gdy dotychczasowi dostawcy mają czas do 2 grudnia 2026 r. na wdrożenie zgodnych mechanizmów identyfikacji. Termin ten dotyczy operatorów branżowych, w tym OpenAI, Anthropic, Microsoft, Google i Meta. Firma Anthropic zaczęła stosować znaki wodne w wynikach Claude na całym świecie w sierpniu 2026 r., korzystając z technologii Google DeepMind SynthID. OpenAI opracowało mechanizm textGrain we współpracy z naukowcami z Uniwersytetu Yale oraz Uniwersytetu Pensylwanii, opierając się na kluczu kryptograficznym do układania kandydatów na tokeny podczas uzupełniania zdań.

W odpowiedzi na wymogi regulacyjne UE rozszerzamy nasze podejście do pochodzenia treści, uwzględniając w nim tekst.

Progi wykrywania i ograniczenia techniczne

Oprogramowanie wykrywające textGrain identyfikuje sztuczne pochodzenie poprzez agregację setek subtelnych korekt słownictwa wraz z kluczem prywatnym. Wykrywanie osiąga praktyczną niezawodność w przypadku fragmentów zawierających co najmniej 400 tokenów, co odpowiada około 200–300 słowom. Pomimo dorównania lub przewyższenia wyników SynthID w kontrolowanych środowiskach, firma zauważyła, że skuteczność w rzeczywistych warunkach spada w określonych okolicznościach. Krótsze odpowiedzi wykazują średni wskaźnik wykrywalności na poziomie około 80%, podczas gdy obliczenia matematyczne, tłumaczenia i teksty poddane silnej restrukturyzacji stanowią wyzwanie dla wykrywania. Ręczna modyfikacja tekstu znacząco obniża dokładność systemu: zastąpienie 10% słów synonimami obniża wskaźnik wykrywalności z 92% do 66%, a zastąpienie 25% słów redukuje dokładność do 17%.

Dostęp do weryfikacji i prywatność danych

OpenAI ogranicza początkowy dostęp do swojego oprogramowania wykrywającego do zatwierdzonych grup badawczych i organizacji eksperckich, zamiast publikować ogólnodostępny detektor. Firma wyjaśniła, że obecność znaku wodnego nie mierzy ludzkiego wkładu twórczego, a brak znaku wodnego nie weryfikuje ludzkiego autorstwa. System nie rejestruje tożsamości poszczególnych użytkowników, szczegółów konta, zapytań ani historii rozmów podczas procesu znakowania wodnego. OpenAI wyraziło również zamiar udostępnienia textGrain jako oprogramowania open-source, aby ułatwić niezależną ocenę i adaptację w całym sektorze technologicznym.

Wysoka wydajność w idealnych warunkach nie gwarantuje niezawodnego wykrywania w codziennym użytkowaniu.