Satelity wykryły dwie nowe formacje lądowe w pobliżu indonezyjskiego wulkanu Anak Krakatau
Indonezyjskie władze potwierdziły pojawienie się dwóch formacji lądowych w Cieśninie Sundajskiej po wrześniowej erupcji, która powiększyła wulkan Anak Krakatau o 32,8 hektara.
Odkrycie i potwierdzenie satelitarne
Indonezyjskie Centrum Wulkanologii i Łagodzenia Zagrożeń Geologicznych (PVMBG) potwierdziło, że w wodach otaczających Anak Krakatau wyłoniły się dwie nowe masy lądowe. Formacje zidentyfikowano dzięki zdjęciom z satelity obserwacji Ziemi Sentinel, zarządzanego przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA). Oficjalne pomiary wskazują, że jedna formacja znajduje się 760 metrów na północny zachód od wulkanu, a druga 495 metrów na południowy zachód. Obie masy lądowe pozostają w promieniu jednego kilometra od stożka wulkanicznego w Cieśninie Sundajskiej między Jawą a Sumatrą.
Rita Susilawati, rzeczniczka agencji wulkanologicznej, potwierdziła te ustalenia podczas oficjalnego komunikatu po analizie danych satelitarnych.
Na podstawie analizy zdjęć z satelity Sentinel można dostrzec wokół Anak Krakatau dwie formacje przypominające małe wyspy.
- Formacja północno-zachodnia
- 760 m
- Formacja południowo-zachodnia
- 495 m
Wrześniowa erupcja i ekspansja fizyczna
Nowe obiekty pojawiły się po erupcji, która rozpoczęła się 4 września 2026 r. i trwała około 25 godzin. Intensywny wyrzut wulkaniczny zdeponował znaczne ilości lawy w morzu, zwiększając powierzchnię lądową Anak Krakatau o 32,8 hektara. Towarzyszące temu chmury popiołu zakłóciły ruch lotniczy w całym kraju, co doprowadziło do zamknięcia kilku regionalnych lotnisk i odwołania setek zaplanowanych lotów.
Zdarzenie wulkaniczne skutkowało również zaginięciem ośmiu osób w okolicznych wodach, w tym pięciu dziennikarzy dokumentujących aktywność z pokładu jednostki pływającej. Prawie dwa tygodnie po rozpoczęciu erupcji wolontariusz poszukiwawczy obsługujący drona przypadkowo zauważył jedną z mas lądowych po sfilmowaniu fal oceanicznych rozbijających się o ciemną, wystającą powierzchnię.
- Anak Krakatau rozpoczyna 25-godzinną erupcję, która zakłóca ruch lotniczy i pozostawia osiem osób zaginionych.
- Wolontariusz poszukiwawczy obsługujący drona filmuje ciemną masę lądową wyłaniającą się z wody.
- Indonezyjscy urzędnicy ds. wulkanologii ogłaszają satelitarne potwierdzenie dwóch nowych formacji wyspowych.
- Indonezyjska Agencja Geologiczna informuje, że Anak Krakatau powiększył się o 32,8 hektara w wyniku przepływów lawy.
Pochodzenie geologiczne i trwałość strukturalna
Eksperci z indonezyjskiej Agencji Geologicznej przygotowują badania terenowe, aby określić skład, wysokość i powierzchnię obu mas lądowych. Geolodzy nie wiedzą obecnie, czy formacje te są luźnymi nagromadzeniami wyrzuconych szczątków wulkanicznych, czy nowo powstałymi podmorskimi otworami wulkanicznymi. Poziom ostrzegania wokół Anak Krakatau pozostaje podwyższony, podczas gdy stacje monitorujące śledzą bieżącą aktywność geologiczną.
Naukowcy ostrzegli, że oba obiekty mogą nie przetrwać próby czasu. Intensywny ruch fal i erozja morska w Cieśninie Sundajskiej mogą rozbić i zatopić osady, zanim te zdążą się zestalić. Susilawati zaznaczyła, że jest za wcześnie, aby klasyfikować te formacje jako trwałe potomstwo wyspy wulkanicznej.
Wzorce historyczne w Cieśninie Sundajskiej
Jeśli nowo powstałe masy przetrwają erozję oceaniczną, będzie to pierwszy raz od 1930 r., kiedy aktywność wulkaniczna Anak Krakatau doprowadziła do powstania nowych wysp. Anak Krakatau, co oznacza "Dziecko Krakatau", znajduje się wewnątrz kaldery pozostałej po erupcji Krakatau w 1883 r., która wywołała tsunami i spowodowała śmierć około 35 000 osób wzdłuż wybrzeży Jawy i Sumatry.
To zjawisko odzwierciedla wczesny rozwój samego Anak Krakatau pod koniec lat 20. XX wieku. Pierwsze oznaki wyspy wulkanicznej wyłoniły się z morza pod koniec 1927 r., a dodatkowy materiał pojawił się w 1928 r., zanim fale oceaniczne zerodowały osady poniżej linii wody, co poprzedziło powstanie trwałej masy lądowej do 1930 r.
