Niewidoma Włoszka Lucia Sabrina Papa wylatała ponad 200 godzin i odwiedziła wieżę kontroli lotów na lotnisku Rzym-Fiumicino

Marzenie z dzieciństwa

Lucia Sabrina Papa urodziła się niewidoma z powodu dystrofii siatkówki. Dorastała w pobliżu lotniska wojskowego Fortunato Cesari w Galatinie, w okolicach Lecce, i jako dziecko wybiegała do ogrodu, gdy tylko słyszała przelatujące nad głową samoloty. Urodzona w Salice Salentino 6 maja 1970 roku, w wieku pięciu lat przeprowadziła się do Rzymu, gdzie studiowała informatykę i podjęła pracę w branży IT. Marzenie o lataniu nigdy jej nie opuściło.

Wspominając dzieciństwo, powiedziała:

„Chciałam być samolotem, a nie pilotem.”

Nauka latania

W 2016 roku rozpoczęła szkolenie przy wsparciu stowarzyszenia Baroni Rotti oraz zespołu We-Fly Team. Początkowo latała jako pasażerka, a następnie przejęła stery pod okiem instruktora, który pomógł jej wypracować sposób wyczuwania położenia samolotu i odczytywania przyrządów. Od tego czasu latała ultralekkimi maszynami Sky Arrow i Tecnam P-92, samolotami Cessna 152 i 172 oraz akrobacyjnym Extra EA-200, wylatując łącznie ponad 200 godzin. Instruktor odczytuje wysokość, prędkość przelotową oraz kurs i może w każdej chwili przejąć stery. Próbowała również lotów śmigłowcem, jednak preferuje samoloty.

Opisała metodę, którą wspólnie opracowali:

„Wymyśliliśmy metodę dotykową, aby rozumieć położenie samolotu i odczytywać przyrządy. Instruktor jest zawsze obok mnie i jest moimi oczami.”

Pozostaje ona uczennicą pilota. Nie posiada licencji pilota prywatnego i nie jest uprawniona do samodzielnych lotów, dlatego nigdy nie lata sama.

Wizyta na lotnisku Rzym-Fiumicino

We wtorek 10 listopada Papa odwiedziła wieżę kontroli lotów na lotnisku Rzym-Fiumicino w towarzystwie włoskiej minister ds. osób niepełnosprawnych, Alessandry Locatelli. Grupę przyjęła spółka ENAV, zarządzająca włoską żeglugą powietrzną, a w spotkaniu uczestniczyli jej prezes Sandro Pappalardo oraz szef wieży Aldo Crisafulli. Wizytę wsparło ANACNA, krajowe stowarzyszenie kontrolerów i asystentów ruchu lotniczego. Papa zobaczyła, w jaki sposób kontrolerzy monitorują i koordynują loty oraz jakich technologii używają, aby zapewnić bezpieczeństwo ruchu lotniczego.

Locatelli wykorzystała okazję, by podkreślić, że uprzedzenia kulturowe wciąż mogą ograniczać możliwości osób z niepełnosprawnościami. Powiedziała:

„Historia Lucii Sabriny Papy to niezwykłe świadectwo pasji, determinacji i wolności.”

Książka i dokument

Autobiografia Papy, zatytułowana „Flying into the Invisible”, została wydana w 2024 roku i opisuje jej relację z lataniem oraz trudności, z którymi musiała się mierzyć. Dokument z 2019 roku w reżyserii Julii Pietrangeli, „Chiudi gli occhi e vola”, relacjonuje jej doświadczenia we Francji ze stowarzyszeniem niewidomych pilotów Les Mirauds Volants, które wykorzystuje sygnały dźwiękowe do przekazywania danych lotu. Jej historia nauki latania jest obecnie dostępna zarówno w formie książkowej, jak i filmowej.