Film i media · Madryt, Salamanka i Berlin

Nie żyje José Luis García Sánchez. Hiszpański reżyser miał 85 lat

Urodzony w Salamance reżyser, współzdobywca Złotego Niedźwiedzia w Berlinie za film „Las truchas” z 1978 roku, zmarł w niedzielę 25 października 2026 roku w Madrycie. Śmierć twórcy potwierdziła Hiszpańska Akademia Filmowa. Reżyser od dłuższego czasu zmagał się z chorobą neurologiczną.

Tekst AI na podstawie relacji europa press, LaSexta, EL MUNDO i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Madryt, Salamanka, Berlin · Hiszpania, Niemcy
Jak do tego doszło
  1. 1981Dokument „Dolores” o Dolores Ibárruri
  2. 1985Film „La corte del Faraón” stworzony z Rafaelem Azconą
  3. 2017Otrzymuje Espiga de Honor na festiwalu Seminci

Śmierć w Madrycie

Hiszpański reżyser José Luis García Sánchez zmarł w niedzielę 25 października 2026 roku w Madrycie w wieku 85 lat. Śmierć twórcy potwierdziły agencji Europa Press źródła w Hiszpańskiej Akademii Filmowej. Jak podał dziennik „El País”, reżyser od dłuższego czasu cierpiał na chorobę neurologiczną. Zmarł dzień po setnej rocznicy urodzin Rafaela Azcony, swojego przyjaciela i częstego partnera przy pisaniu scenariuszy.

Nagroda w Berlinie i początki kariery

Urodzony w 1941 roku w Salamance García Sánchez studiował prawo i socjologię. W 1975 roku zadebiutował pełnometrażowym filmem „El love feroz”, satyrą na okres transformacji ustrojowej, a rok później nakręcił „Colorín colorado”. W 1978 roku film „Las truchas” zdobył Złotego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinie, ex aequo z obrazami „Las palabras de Max” Emilia Martíneza-Lázaro oraz „Ascensor” Tomasa Muñoza. „El País” opisuje ten film jako czarną komedię, która stała się punktem odniesienia w jego karierze.

Filmy, dokumenty i adaptacje literackie

W 1981 roku wyreżyserował dokument „Dolores” o Dolores Ibárruri, znanej jako La Pasionaria. W 1985 roku współpracował z Rafaelem Azconą przy komedii o cenzurze „La corte del Faraón”, w której wystąpili Ana Belén, Fernando Fernán Gómez oraz Antonio Banderas. Jak podaje LaSexta, film ten przyniósł mu Srebrną Muszlę dla najlepszego reżysera. Do innych jego adaptacji dzieł Valle-Inclána należały „Divinas palabras” oraz „Tirano Banderas”. „El País” wymienia również wśród jego dzieł „Tranvía a la Malvarrosa” oraz „Los muertos no se tocan, nene”.

Scenopisarstwo, teatr i wyróżnienia

García Sánchez zdobył dwie nagrody Goya za scenariusze. Pierwszą otrzymał za „Belle Époque”, napisany wspólnie z Fernandem Truebą, a drugą za adaptację scenariusza „Tirano Banderas”, stworzoną wraz z Azconą. „El País” odnotowuje, że był pięciokrotnie nominowany do nagrody Goya za najlepszy scenariusz. W 2017 roku otrzymał Espiga de Honor na festiwalu Seminci. Wystawił również w Hiszpanii sztukę „Pocałunek kobiety pająka” Manuela Puiga, o czym opowiadał w niedawnym wywiadzie dla „El País”.

„Bardziej niż kino lubię teatr. Teatr jest święty.”

José Luis García Sánchez, hiszpański reżyser i scenarzysta filmowy

Jego syn, reżyser Víctor García León, pochodzi z małżeństwa z Rosą León.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar