Film „72 godziny” z Kevinem Hartem debiutuje na Netflixie: komedia o różnicach pokoleniowych oceniana przez krytyków jako powtórka z „Kac Vegas”
Komedia w reżyserii Tima Story’ego, w której obok Harta występują członkowie obsady „Saturday Night Live”, opowiada o specjaliście od reklamy, który wprasza się na wieczór kawalerski, by lepiej zrozumieć pokolenie Z.
Fabuła
Joe Nixon, 40-letni specjalista od reklamy grany przez Kevina Harta, zostaje przypadkowo dodany do czatu grupowego dotyczącego wieczoru kawalerskiego w Miami. Zdesperowany, by udowodnić, że wciąż potrafi nawiązać kontakt z konsumentami z pokolenia Z po tym, jak jego ostatnia kampania wódki została uznana za „cringe”, opłaca luksusowy apartament na Airbnb i wprasza się na weekend. W imprezie biorą udział pan młody Mason (Mason Gooding) oraz jego przyjaciele: Nick (Marcello Hernández), Hunter (Ben Marshall) i Freshman (Kam Patterson). Po imprezie na jachcie Joe zostaje zmuszony do zażycia kokainy, co wyzwala w nim alter ego przypominające Tony’ego Montanę, nazwane Ricardo Montana. Ta osobowość wciąga grupę w konflikt z prawdziwym baronem narkotykowym (w tej roli Michael Mando), który uważa, że Joe wchodzi na jego teren. Film zawiera również wątek poboczny dotyczący dziewczyny Joego, Jennifer (Teyana Taylor), która czeka na oświadczyny.
Obsada i twórcy
Za kamerą komedii stanął Tim Story, który wcześniej współpracował z Hartem przy filmie „Prawdziwa jazda”. Scenariusz napisali Jon Hurwitz i Hayden Schlossberg, duet odpowiedzialny za trylogię „O dwóch takich, co poszli w miasto” oraz „American Pie: Zjazd absolwentów”. W obsadzie znalazło się trzech obecnych członków zespołu „Saturday Night Live”: Hernández, Marshall i Patterson. Producentem filmu jest Will Packer. „The New York Times” zauważa, że 47-letni Hart gra postać o kilka lat młodszą, a sam film staje się komentarzem do starań komika, by pozostać na czasie w oczach młodszej widowni.
Odbiór krytyczny
Recenzje są podzielone. „The New York Times” określa humor jako „szeroki, surowy i często autentycznie zabawny”, chwaląc grę Harta i chemię z młodszymi partnerami z planu. AP News opisuje film jako „wysoce zaprojektowany produkt”, który świadomie nawiązuje do „Kac Vegas”, dodając jednak, że metakomentarz dotyczący kariery Harta nadaje mu pewnej ostrości. „Variety” jest mniej pod wrażeniem, nazywając produkcję „przeciętną podróbką Kac Vegas”, która „gorączkowo próbuje wszystkiego naraz”. Krótka recenzja „The Wall Street Journal” zwraca uwagę na wszechobecność Harta, ale nie oferuje wiele więcej.
Humor jest szeroki, surowy i często autentycznie zabawny.
Ta późna powtórka z „Kac Vegas” nie musiała robić nic poza, no wiesz, dostarczaniem śmiechu.
Tematyka i ton
Film skupia się na różnicach pokoleniowych, a postać Harta jest wyśmiewana za przestarzałe pomysły i reklamę Fanty, która bawi się grą słów dotyczącą zaimków. W jednej ze scen Joe naśladuje azjatycki stereotyp i szybko zostaje wyśmiany przez młodszych mężczyzn. AP News zauważa, że film jest „wystarczająco złośliwym komentarzem do własnych gustów komediowych Harta, które zderzają się z bardziej poprawnymi politycznie wrażliwościami”. Alter ego wywołane kokainą, będące parodią Ala Pacino w „Człowieku z blizną”, jest przedstawione jako potencjalnie wątpliwa parodia, co sam film przyznaje.
Szczegóły premiery
Film „72 godziny” zadebiutował na Netflixie 24 lipca 2026 r. Produkcja posiada kategorię wiekową R ze względu na język i poruszane tematy, a jej czas trwania wynosi 1 godzinę i 45 minut. Film ponownie łączy Harta z Storym i Packerem, zespołem, który dostarczył już kilka komercyjnie udanych komedii dla tej platformy.
