Muzyka · Villanova sull'Arda i Busseto

Riccardo Muti apeluje o przyspieszenie renowacji Villa Verdi podczas koncertu w Sant'Agata

Dyrygent Riccardo Muti wystąpił przed zaniedbaną posiadłością Giuseppe Verdiego w Sant'Agata, wzywając włoskich ministrów do przyspieszenia projektu renowacji o wartości 6,5 mln euro.

Tekst AI na podstawie relacji lastampa.it, Corriere della Sera, Rai news i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Villanova sull'Arda, Busseto · Włochy
Jak do tego doszło
  1. 2022Villa Verdi zostaje zamknięta dla zwiedzających po sporze prawnym między spadkobiercami
  2. 2024Włoskie Ministerstwo Kultury wywłaszcza posiadłość na rzecz własności publicznej
  3. 12.09Riccardo Muti prowadzi muzyczny protest Notturno w ogrodzie willi

Muzyczny protest w Sant'Agata

12 września 2026 r. dyrygent Riccardo Muti poprowadził plenerowy występ w ogrodzie Villa Verdi w Sant'Agata di Villanova sull'Arda. 85-letni artysta opisał wydarzenie pod nazwą Notturno jako spotkanie muzyczne, a nie formalny koncert, mające na celu wywarcie presji na włoskie władze, by przyspieszyły prace renowacyjne w dawnej rezydencji Giuseppe Verdiego. Muti akompaniował grupie wokalistów na pianinie akustycznym Fazioli bez użycia sceny. W składzie wystąpili sopranistka Damiana Mizzi, mezzosopranistka Mara Gaudenzi, tenor Giovanni Sala, baryton Luca Salsi i bas Michele Pertusi, a flecistka Bianca Fiorito wykonała trio wokalne Notturno.

Program obejmował wybór arii Verdiego z oper takich jak Nabucco, Macbeth, Rigoletto, Trubadur i Falstaff. Muti wykorzystał występ, aby skonfrontować się z polityczną inercją wokół utrzymania posiadłości.

„To nie jest koncert, lecz zgromadzenie grupy muzyków, którzy siadają przed willą Verdiego i mówią światu, a przede wszystkim naszemu: czy możecie się pospieszyć, czy chcecie się wreszcie obudzić? To miejsce musi rozbrzmiewać nutami, które się tu narodziły.”

Riccardo Muti, włoski dyrygent

Spór i przejęcie przez państwo

Giuseppe Verdi mieszkał i pracował w posiadłości Sant'Agata przez około 50 lat wraz ze swoją drugą żoną, Giuseppiną Strepponi, przebywając tam od końca lat 40. XIX wieku aż do śmierci w 1901 r. Nieruchomość, otoczona sześciohektarowym parkiem w prowincji Piacenza, była miejscem powstania oper takich jak La traviata, Trubadur, Don Carlos, Aida i Otello. Poza komponowaniem Verdi aktywnie zarządzał gruntami rolnymi, kanałami irygacyjnymi i inwentarzem żywym, finansując jednocześnie lokalny szpital i mieszkania dla pracowników rolnych.

Willa zachowała oryginalne meble, dokumenty i przedmioty osobiste, jednak w 2022 r. zamknięto ją dla zwiedzających z powodu sporu spadkowego między spadkobiercami Verdiego. Aby zapobiec prywatnej aukcji i zapewnić tymczasowy dostęp, organizacja non-profit FAI zorganizowała nadzwyczajne otwarcia, zanim interweniowało państwo. Pod koniec 2024 r. Ministerstwo Kultury wydało dekret o wywłaszczeniu, przejmując nieruchomość na własność publiczną.

Plany renowacji i reakcja rządu

Po wywłaszczeniu rząd Włoch przeznaczył 6,5 mln euro na sfinansowanie kompleksowych prac renowacyjnych. Planowane interwencje obejmują fasady budynku, okna, wnętrza oraz otaczające ogrody. Ministerstwo Kultury zamierza włączyć posiadłość Sant'Agata do szerszego szlaku turystycznego śladami Verdiego, łączącego miejsce urodzenia kompozytora w Roncole, teatr Giuseppe Verdiego oraz Palazzo Orlandi w Busseto.

Wśród gości wieczoru znaleźli się włoski minister kultury Alessandro Giuli, minister turystyki Gianmarco Mazzi oraz minister ds. europejskich Tommaso Foti. W odpowiedzi na krytykę Mutiego dotyczącą lat politycznych zaniedbań kolejnych administracji, Giuli stwierdził, że rozpoczęto działania inwestycyjne mające na celu przywrócenie nieruchomości do użytku publicznego.

„Rozpoczęliśmy już ścieżkę inwestycji, wkrótce obiekt będzie dostępny.”

Alessandro Giuli

Muti przyznał, że nie był świadomy, iż prace wstępne już trwają, jednocześnie podkreślając, że ochrona tego miejsca pozostaje pilnym międzynarodowym obowiązkiem kulturowym.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar