Kasia Smutniak prezentuje „Mustang” na Festiwalu Filmowym w Rzymie. Dokument o Taricone i szkole w Nepalu

Podróż, która zaczęła się w 2003 roku

Drugi dokument w reżyserii Kasi Smutniak, „Mustang”, został zaprezentowany w konkursie 21. Festiwalu Filmowego w Rzymie 19 października 2026 roku. Film non-fiction składa się z osobistych i rodzinnych nagrań wideo. Zaczyna się od podróży do regionu Mustang w północno-wschodnim Nepalu w 2003 roku, którą Smutniak odbyła z Pietro Taricone, swoim ówczesnym partnerem i ojcem ich córki Sophie. Jak wspomina Smutniak, pomysł wyszedł od Taricone, który pewnego dnia wrócił do domu z chęcią wyjazdu w tamte strony. Para zabrała małą kamerę i obiecała, że wróci, by pomóc lokalnym społecznościom. Nigdy nie wrócili tam razem, ponieważ Taricone zginął w 2010 roku w wieku 35 lat w wypadku spadochronowym. Dokument obejmuje ponad 20 lat, przeplatając podróże z 2003, 2010 i 2025 roku.

Szkoła i społeczność

Smutniak dotrzymała obietnicy wraz z Kunzom Thakuri, kobietą z Mustangu poznaną podczas jednej z podróży, budując szkołę, która pozwala dzieciom z regionu kontynuować naukę bez opuszczania rodzin. Datowanie projektu różni się w zależności od źródeł: jedno wskazuje na 2013 rok, kiedy to rozpoczęto działania z Fundacją Pietro Taricone, podczas gdy inne podaje rok 2016 jako datę otwarcia placówki. Wokół szkoły film śledzi codzienne życie społeczności, którą Smutniak opisuje jako taką, która bada szczęście. Jej wcześniejszy film, „Mur”, nagrodzony statuetką David di Donatello, śledził losy ludzi próbujących ratować migrantów w białoruskich lasach. Reżyserka przyznała, że w trudnym dla ludzkości okresie poczuła potrzebę powrotu do tematu nadziei.

Podczas konferencji prasowej Smutniak ujęła ten temat w jednym zdaniu:

„Chciałam przedstawić wam filozofię i prawdziwą społeczność, która dba o szczęście i bada je w naukowy sposób.”

Sophie i kamera

Kamera, którą Taricone filmował wspólne podróże, znajduje się teraz w rękach ich córki Sophie, która zabrała ją do Mustangu i jest narratorką filmu. Smutniak powiedziała, że na poważnie zaczęła pracować nad materiałem w 2018 roku, po latach filmowania bez ustalonego planu, podczas gdy region zmieniał się wraz z pojawieniem się dróg, elektryczności i internetu. Zauważyła, że jej córka byłaby najciekawszą postacią, ale nie chciała nakładać na nią takiego ciężaru. Dopiero gdy dorosła już Sophie zapytała o kamerę ojca, projekt nabrał kształtu. Sophie pojechała do Mustangu sama w wieku 19 lat, a film śledzi również losy społeczności zagrożonej wyludnieniem.

Premiera i dalsze plany

„Mustang” został wyprodukowany przez Fandango przy współpracy z Luce Cinecittà oraz wsparciu Associazione Pietro Taricone i Unione Buddhista Italiana. W oświadczeniu Smutniak przyznała, że jest szczęśliwa i zaszczycona możliwością zaprezentowania filmu włoskiej publiczności w Rzymie, dodając, że praca nad nim trwała siedem lat. Oświadczenie kończy się słowami:

„Jestem szczęśliwa i zaszczycona, że „Mustang” jest prezentowany włoskiej publiczności tutaj, w Rzymie. Siedem lat pracy, ponad dwadzieścia lat życia.”

Podczas konferencji prasowej opisała film jako zamykający się krąg.

„Ten film w pewnym sensie otwiera jedne drzwi i zamyka drugie. To krąg, który się domyka.”

Premiera kinowa filmu zaplanowana jest na 23 listopada 2026 roku.