Rezygnacja w trakcie kampanii

Montse Mínguez, rzeczniczka PSOE, ogłosiła swoją rezygnację w piątek, 16 października, po południu. Felietoniści "El Mundo" zestawiają to odejście z wcześniejszymi dymisjami, wymieniając byłego zastępcę dyrektora policji (DAO), byłego dyrektora CNI oraz Paco Salazara, twierdząc, że wszystkich ich dotknął ten sam "mur". Jeden z autorów zauważa, że skandale i złe zarządzanie związane z Mínguez nie spotkały się z rozliczeniem ze strony koalicjantów, a bliskość wyborów uczyniła jej pozycję nie do utrzymania. Inny komentarz wskazuje, że język PSOE dzielący polityków na dobrych i złych stworzył kulturę, która teraz wypycha z partii osoby takie jak ona.

Przeszłość dziadka

Felieton w "El Mundo" przytacza ustalenia historyka i posła PP Pedro Corrala dotyczące dziadka ze strony matki Pedro Sáncheza, Mateo Péreza-Castejóna, urodzonego w 1921 roku. Według tego opisu, miał on 14 lat, gdy wybuchła wojna domowa, i skłamał w sprawie swojego wieku, by wstąpić do Armii Ludowej. W lipcu 1938 roku został uznany przez Republikanów za dezertera po służbie na froncie pod Teruel w maju tego samego roku. Autor twierdzi, że następnie zaciągnął się do wojsk nacjonalistycznych w Talavera de la Reina i był trzykrotnie odznaczany jako legionista. Tekst konkluduje, że wnuki nie odpowiadają za decyzje dziadków, ale powinny uczciwie badać własną przeszłość.

Emerytury, głosy emigrantów i spis wyborczy

Emerytury stały się punktem zapalnym, gdy Figaredo, rzecznik Sumar w Kongresie, zakwestionował publiczny system emerytalny. Rzeczniczka parlamentarna PP Esther Muñoz stwierdziła wówczas, że system upadł, a Santiago Abascal miał natychmiast poprawić członka Vox. Kierownictwo PP podjęło kroki, by zaprzeczyć słowom Muñoz, co jeden z felietonistów odczytuje jako przyznanie racji jej tezie. W osobnym sporze felietoniści "eldiario.es" opisują zaskarżenie do Sądu Najwyższego instrukcji dotyczącej ustawy o pamięci demokratycznej. Ustawa przyznawała obywatelstwo potomkom wygnańców politycznych, a instrukcja domniemywała status wygnańca dla każdego, kto opuścił Hiszpanię między 1936 a końcem 1955 roku. Izba ds. sporów administracyjnych sądu uznała to domniemanie za nadmierne, a komentatorzy wskazują, że orzeczenie usunęło tych nowych obywateli ze spisu emigrantów (CERA), co dotyczy setek tysięcy Hiszpanów. Według INE, spis wyborczy został zamknięty 1 sierpnia 2026 roku liczbą 38,7 mln osób.

Podzielona lewica i rodzinny pocałunek

Felieton w "El Mundo" interpretuje publiczny pocałunek Sáncheza z żoną Begoñą, nagrodzony oklaskami członków partii, jako znak, że życie rodzinne stało się elementem wizerunku partii. Inny autor zauważa, że Begoña jest objęta śledztwem sądowym, a rodzina przekuwa tę sprawę w argument kampanijny. Na lewicy felieton w "ABC" opisuje front złożony z Sumar, Izquierda Unida, Más Madrid i Comuns po jednej stronie oraz Podemos i ERC po drugiej. Dodaje, że Adelante Andalucía, ugrupowanie, które odłączyło się od Podemos w Andaluzji, jeszcze bardziej komplikuje sytuację. Autor twierdzi, że Gabriel Rufián dąży do jedności pod własnym przywództwem, podczas gdy Irene Montero i Ione Belarra nie chcą zrezygnować ze swoich miejsc. Raportuje również, że PSOE rozpowszechniło listę prowincji, w których podzielona lewica może spaść poniżej progu procentowego potrzebnego do zdobycia mandatu.

Pierwsze sto dni w Andaluzji

Rząd Andaluzji zakończył pierwsze 100 dni pod rządami koalicji PP-Vox, co felieton w "ABC" opisuje jako okres w dużej mierze spokojny. Aby zawrzeć porozumienie, PP zaakceptowała postulaty Vox, takie jak "priorytet narodowy" i Agenda 2030. Najbardziej napięty moment nastąpił, gdy rząd regionalny zatwierdził 25 mln euro na wsparcie nieletnich w Ceucie, czemu sprzeciwił się Vox. Gavira z Vox wyraził swój sprzeciw wprost.

„Gdyby kompetencje należały do tego skromnego radnego, sprzeciwilibyśmy się temu.”

Felieton wskazuje, że uwaga rządu skupiła się następnie na przygotowaniu budżetu, który uznaje za najpoważniejszy sprawdzian dla każdego rządu.