Mina wydaje 9 października album archiwalny Dilettevoli inedite eccedenze

Wybór archiwalny i nowy materiał studyjny

Włoska piosenkarka Mina wyda swój nowy album, Dilettevoli inedite eccedenze, 9 października 2026 roku nakładem wytwórni PDU. Dziesięcioutworowa kolekcja jest trzecim tomem serii archiwalnej, która wydobywa z archiwów piosenkarki niepublikowane nagrania i odłożone na półkę materiały. Podczas gdy poprzednie tomy gromadziły dżingle reklamowe, rzadkości i strony B, to wydanie zawiera dziewięć wcześniej niepublikowanych interpretacji oraz jeden odrestaurowany utwór z katalogu. Materiał obejmuje ponad pięć dekad pracy studyjnej, od nagrania z 1974 roku po sesję z wiosny 2026 roku. Nagrania nie przeszły ponownego miksowania ani nowoczesnych cyfrowych przeróbek, a inżynierowie ograniczyli ingerencję techniczną do usunięcia defektów i szumu taśmy magnetycznej.

Mediolański przedpremierowy odsłuch

6 października 2026 roku producent Massimiliano Pani Mazzini zaprezentował płytę podczas przedpremierowego odsłuchu w przestrzeni Voce wewnątrz Triennale di Milano. Pani Mazzini, który latem 2025 roku oficjalnie dodał nazwisko matki do swojego, oparł spotkanie na nagranym katalogu Miny.

Jesteście tu, aby posłuchać artystki, która od pięćdziesięciu lat nie pojawia się publicznie, a mimo to jej wiarygodność pozostaje nienaruszona: dziełem jej życia jest muzyka.

86-letnia artystka, która wycofała się z koncertów na żywo i występów telewizyjnych w 1978 roku, utrzymuje aktywną produkcję studyjną. Wydaniu fizycznemu towarzyszy książeczka zawierająca dwanaście wcześniej niepublikowanych fotografii archiwalnych, wyselekcjonowanych przez Minę i fotografa Mauro Balletti.

Repertuar przez dekady i języki

Lista utworów obejmuje szeroki zakres stylistyczny, łącząc standardy popowe, tradycję ludową i materiał obcojęzyczny bez trzymania się formuł nastawionych na listy przebojów. Zawiera Canzone triste, nagrane w 1974 roku i od tego czasu przechowywane w archiwum, obok dwóch kompozycji Pino Daniele: Yes I Know My Way z 1981 roku oraz Vento di passione, utworu z 2007 roku nagranego przez Minę wiosną 2026 roku. Wśród utworów ludowych i tradycyjnych znalazły się pieśń w dialekcie sycylijskim Carrettieri, skomponowana przez Alfonso Gibilaro i nagrana w 1949 roku przez Beniamino Gigli, oraz Viernu, napisana w 1945 roku przez Vincenzo Acampora. Pani wyjaśnił filozofię artystyczną stojącą za wyborem nieznanych utworów do wydania.

Płyty z coverami Miny to nie tylko hit za hitem, ale także piosenki, które nie odniosły sukcesu, a według niej powinny były go odnieść.

Album zawiera również zwycięski utwór z festiwalu z 1967 roku La mia serenata Jimmy'ego Fontany, Dans mon île Henriego Salvadora, flamenco interpretację Eleanor Rigby zespołu The Beatles oraz utwór Fausto Leali z 1980 roku A costo di morire, który został odtworzony podczas pokazu Giorgio Armani 1 marca 2026 roku. Jedynym wcześniej wydanym wyborem jest Settembre autorstwa Ivano Fossatiego, pierwotnie wydany jako bonus na edycji deluxe ich wspólnego albumu z 2019 roku i przywrócony po wyczerpaniu nakładu.

Skala kariery i aktywna produkcja

W trakcie swojej kariery Mina opublikowała 1427 piosenek i wydała 107 albumów. Pani Mazzini zauważył, że każdego roku nadal analizuje od 3000 do 4000 niezamówionych zgłoszeń utworów, kontaktując się bezpośrednio z autorami, gdy materiał przyciągnie jej uwagę. Jej bieżący harmonogram studyjny obejmuje również współpracę z młodszymi artystami, takimi jak jej dawny duet z Blanco, co odzwierciedla aktywną rutynę wykluczającą przejście na emeryturę.