Sąd w Paryżu skazuje Lakhdara Matouga na 27 lat za zamordowanie i poćwiartowanie żony Assii

Wyrok i kara

Lakhdar Matoug, lat 53, został skazany na 27 lat więzienia przez Sąd Przysięgłych w Paryżu w piątek 10 lipca 2026 roku za zamordowanie swojej żony Assii. Kara odpowiadała żądaniu prokuratury, a przewodniczący sędzia oświadczył: „Pogłębiłeś swoją zbrodnię świętokradztwem”. Pięciodniowy proces rozpoczął się w poniedziałek 6 lipca.

Morderstwo

30 stycznia 2023 roku Matoug udusił swoją małżonkę podczas kłótni w ich mieszkaniu w Montreuil. Biegli medycyny sądowej ustalili, że duszenie trwało kilka minut, obalając jego twierdzenie, że trwało kilka sekund. Następnego dnia, 31 stycznia, kupił szlifierkę kątową i poćwiartował jej ciało. Powiedział swoim trójce dzieci, że ich matka jest chora i nie powinny jej przeszkadzać.

Zatuszowanie i odkrycie

Matoug zapakował części zwłok w plastikowe worki i rozrzucił je wśród zielonych odpadów w parku Buttes-Chaumont w północno-wschodnim Paryżu. Tułów został później wyrzucony na pusty plac w Bobigny. Zgłosił zaginięcie żony i wysyłał wiadomości na jej telefon, który wciąż posiadał. Piętnaście dni po zabójstwie przyznał się podczas trzeciego przesłuchania w policyjnej izbie zatrzymań i zaprowadził śledczych na miejsca.

Argumenty procesowe

Prokurator Sylvie Kachaner argumentowała, że przedłużony ucisk szyi dowodził zamiaru zabójstwa, a nie przypadkowej śmierci. Zauważyła, że ofiara powiedziała mu „Aïe, aïe, robisz mi krzywdę”, a on mimo to kontynuował.

Powiedziała: Aj, aj, robisz mi krzywdę. A mimo to nadal ściskał.

Adwokaci obrony, Dominique Beyreuther i Gérard Tcholakian, twierdzili, że Matoug nie miał zamiaru zabić, powołując się na opinie biegłych o „derealizacji” lub „dysocjacji psychicznej”.

Czy chciał tego śmiertelnego gestu, czy go pragnął? Nie, to była mechaniczna asfiksja.

Pełnomocnik ofiary, Marie Monsef, zapytała: „Dlaczego Assia umarła? Za podniesienie głosu? Umarła za nic.”

Tło związku

Para, pochodząca z Algierii, mieszkała od lat w trzypokojowym mieszkaniu socjalnym w Montreuil w departamencie Seine-Saint-Denis, obciążona długami i wyobcowaniem. Ofiara wniosła o rozwód. Prokurator opisał ich jako „mieszkających w tym samym mieszkaniu, ale już ze sobą nie rozmawiających, komunikujących się tylko za pomocą wiadomości”, porównując ich do Simone Signoret i Jeana Gabina w filmie „Le Chat”. Nie zgłoszono wcześniej przemocy fizycznej, ale prokuratura podkreśliła przemoc psychiczną poprzez przedłużające się milczenie.

Oś czasu sprawy

Ciąg wydarzeń obejmował okres od morderstwa 30 stycznia 2023 roku do wyroku 10 lipca 2026 roku. Kluczowe momenty to zakup szlifierki kątowej, rozrzucenie szczątków, zgłoszenie zaginięcia i ostateczne przyznanie się. Proces trwał pięć dni.