Marlaska staje przed furią kongresu w sprawie śmierci strażników i powiązań z „aferą Leire”; opozycja domaga się dymisji

Tragiczna kolizja na morzu

Śmierć dwóch żandarmów 8 maja nastąpiła podczas – jak to określił minister spraw wewnętrznych Fernando Grande‑Marlaska – „rutynowej operacji przeciwko handlowi narkotykami”. Dwie łodzie patrolowe Służby Morskiej w Huelvie zderzyły się około 150 kilometrów od wybrzeża, powodując ofiary śmiertelne i rannych. Zderzenie, określane jako „gwałtowne uderzenie”, zabiło Germána (55 l.) i Jerónima (56 l.) na miejscu lub w trakcie transportu do szpitala; dwóch innych funkcjonariuszy, Cristian i Vicente, zostało rannych. Śledztwo prowadzone przez Sąd Krajowy i prokuratorów antynarkotykowych jest w toku; minister zapewnia, że jego resort działa z „maksymalną starannością, aby wyjaśnić fakty i ustalić odpowiedzialność”.

Wroga sesja parlamentarna

Stawając w środę przed Kongresem, Grande‑Marlaska spotkał się z falą krytyki nie tylko za niepowodzenie operacyjne, ale także za uwikłanie jego ministerstwa w tak zwaną aferę Leire. Posłanka PP Ana Vázquez oskarżyła ministra o zaprzeczanie wielokrotnym spotkaniom między dyrektor Żandarmerii Cywilnej Mercedes González a byłą socjalistyczną działaczką Leire Díez, która jest rzekomo objęta śledztwem w sprawie kampanii oszczerstw przeciwko sędziom i prokuratorom badającym otoczenie PSOE. Vázquez oświadczyła, że minister jest „znacznie gorszy niż Leire”, twierdząc, że zdradził swoją przeszłość sędziego i powinien podać się do dymisji. Minister ripostował, że opozycja „instrumentalizuje ból ofiar” i poświęcił swoje przemówienie chwaleniu się statystykami antynarkotykowymi, zamiast odnieść się do skandalu.

Obrona statystykami

Marlaska wskazał na dane ze swojej kadencji od 2018 roku: ponad 48 000 operacji policyjnych, 31 000 aresztowań lub śledztw, 2,2 mln kilogramów skonfiskowanych narkotyków, 3 000 sztuk broni palnej, 125 mln euro w gotówce, 9 700 pojazdów i 2,2 mln litrów paliwa. Przeciwstawił to cięciom, które – jego zdaniem – miały miejsce za poprzedniego rządu PP, oskarżając byłego ministra Jorge Fernándeza Díaza o priorytetowe traktowanie „ukrywania korupcji swojej partii”. Rzeczniczka PP Vázquez ripostowała, że ogólna przestępczość wzrosła o 15 %, a przestępstwa na tle seksualnym o 30 % za rządów Pedra Sáncheza, bagatelizując liczby jako puste, podczas gdy rodziny opłakują zmarłych.

Widmo afery Leire

Postać Leire Díez – byłej działaczki partyjnej podejrzanej o organizowanie ataków na śledztwa sądowe – ciążyła na sesji. Vázquez naciskała na ministra, czy poinformował premiera Sáncheza o spotkaniach Gonzáleza z Díez, nazywając dyrektor Żandarmerii Cywilnej „wrogiem do zneutralizowania”. Marlaska unikał tematu, wychwalając „niezwykłą pracę” Gonzáleza i potępiając to, co nazwał normalizacją „złośliwego wykorzystywania cudzego żalu”. Vox również włączył się do dyskusji, wzmacniając apele PP o dymisję ministra.

Jest pan znacznie gorszy niż Leire. Leire nigdy nie była sędzią. Leire nigdy nie walczyła z przestępczością. Leire nigdy nie uosabiała regeneracji; pan to robił. Leire od początku była kanałem. Pan sprzedał się kanałowi, a ceną, jaką był pan gotów zapłacić, była zdrada wszystkiego, kim pan kiedyś był. Niech pan wstanie i odejdzie, panie ministrze.

Rosnąca presja

Pięć dni po incydencie Marlaska wygwizdano podczas uroczystości ślubowania flagi nowych rekrutów w Baezie. Rząd później przyznał, że popełnił błąd, nie wysyłając przedstawicieli najwyższego szczebla na pogrzeb agentów. Wraz z Junts domagającym się przedterminowych wyborów i oddzielnym skandalem, w którym funkcjonariusz prewencji kopnął protestującą nauczycielkę w Walencji, wystąpienie ministra stało się punktem zapalnym dla szerszego niezadowolenia. Śledztwo w sprawie kolizji w Huelvie jest wciąż na wczesnym etapie, ale polityczna burza wokół Marlaski nie wykazuje oznak słabnięcia.