Manolo Solo, zdobywca nagrody Goya i aktor znany z „Tarde para la ira” oraz „La isla mínima”, zmarł w wieku 62 lat

Informacja o śmierci

Hiszpański aktor Manolo Solo zmarł w wieku 62 lat, co potwierdziła w czwartek 30 lipca 2026 roku Hiszpańska Akademia Filmowa. Według dziennika „El Mundo” przyczyną śmierci była choroba nowotworowa. Urodzony jako Manuel Fernández Serrano w Algeciras w 1964 roku, Solo zbudował karierę obejmującą ponad 50 filmów i liczne seriale telewizyjne, stając się jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy hiszpańskiego kina.

Kariera zwieńczona nagrodą Goya

Solo otrzymał nagrodę Goya dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w thrillerze Raúla Arévalo z 2016 roku „Tarde para la ira” (Gniew cierpliwego człowieka). Był nominowany do tej nagrody jeszcze czterokrotnie: za filmy „B, la película” (2015), „Dobry szef” (2020) Fernando Leóna de Aranoi, „Zamknij oczy” (2023) Víctora Erice oraz „Una quinta portuguesa” (2025) Aveliny Prat. Jego filmografia obejmuje takie tytuły jak „Celda 211” (2009), „Stare grzechy mają długie cienie” (2014) oraz „Labirynt fauna” (2006). W telewizji wystąpił w ponad 40 produkcjach, w tym w „El ministerio del tiempo”, „Arde Madrid” oraz „Amar en tiempos revueltos”. Niewydany jeszcze film „La desconocida” w reżyserii Gabe'a Ibáñeza znajduje się w fazie postprodukcji.

1. 1964Urodzony w Algeciras w Hiszpanii jako Manuel Fernández Serrano.
2. 2003Pierwszy występ w filmie.
3. 2009Występ w uznanym dramacie więziennym „Celda 211”.
4. 2014Zdobywa szersze uznanie za rolę w thrillerze „Stare grzechy mają długie cienie”.
5. 2016Zdobywa nagrodę Goya dla najlepszego aktora drugoplanowego za „Tarde para la ira”.
6. 2020Nominacja do nagrody Goya za film „Dobry szef”.
7. 2023Nominacja do nagrody Goya za film „Zamknij oczy” w reżyserii Víctora Erice.
8. 2025Główna rola w „Una quinta portuguesa”, piąta nominacja do nagrody Goya.
9. 2026Śmierć w wieku 62 lat po walce z chorobą nowotworową.

Muzyka i wczesne lata

Przed rozpoczęciem kariery aktorskiej Solo zajmował się muzyką. Grał na basie i gitarze, nagrywał albumy i występował na wspólnych koncertach z zespołem Héroes del Silencio. Pseudonim „Manolo Solo” przyjął w czasach rockowych, co było nawiązaniem do wczesnej śmierci ojca, gdy miał 14 lat. Później założył grupę Manolo Solo & Also Starring, wykonującą utwory związane z kinem. Studiował nauki o edukacji na Uniwersytecie w Sewilli i uczęszczał do Sewilskiego Instytutu Teatralnego, którego nie ukończył, jednak nigdy nie pracował jako nauczyciel.

Reakcje i wspomnienia

Filmowiec Santiago Segura napisał na platformie X, że jest „bardzo zasmucony śmiercią Manolo Solo, wielkiego aktora (i wspaniałego człowieka), zdobywcy nagrody Goya za rolę w 'Tarde para la ira'. Spotkałem go na planie 'El gran Vázquez', gdzie wcielił się w genialnego Francisco Ibáñeza”. Akademia Filmowa również oddała mu hołd, nazywając go jednym z najczęściej nagradzanych artystów swojego pokolenia.

Słowa aktora o późnym sukcesie

W wywiadzie dla „El Mundo” z 2025 roku Solo podsumował swoją karierę:

Przez długi czas zatruwałem sobie życie, ponieważ część mnie uważała, że zasługuję na więcej. Żyłem w lęku przed byciem odkrytym, przed tym, że ktoś mnie zauważy i powie: 'Widzę w tobie coś, czego inni nie dostrzegają'

. Dodał, że z czasem stwardniał i zaakceptował swoją ścieżkę, choć z pewnym żalem. Ten sam wywiad podkreślał jego zwrot ku bardziej świetlistym rolom w ostatnich filmach, a Solo przyznał:

Wzrusza mnie, że ktoś dostrzega we mnie światło

.