Watykan ekskomunikuje sześciu biskupów lefebrystów po nielegalnych konsekracjach w Szwajcarii, ostrzega wiernych przed tą samą karą

Konsekracja

1 lipca 2026 roku Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X (FSSPX) konsekrowało czterech nowych biskupów podczas pięciogodzinnej ceremonii w swoim seminarium w Écône w Szwajcarii. Głównym konsekratorem był hiszpański biskup Alfonso de Galarreta, asystowany przez szwajcarskiego biskupa Bernarda Fellaya. Czterema mężczyznami wyniesionymi do godności biskupiej byli: Pascal Schreiber (Szwajcar), Michael Goldade (Amerykanin), Michel Poinsinet de Sivry (Francuz) i Marc Hanappier (Francuz). Około 15 000 osób uczestniczyło osobiście, a tysiące więcej oglądało transmisję strumieniową. Liturgia odbyła się według Mszału Trydenckiego z 1570 roku, w całości po łacinie, z kapłanem zwróconym twarzą do ołtarza.

Papież Leon XIV wysłał osobisty list w przeddzień ceremonii, błagając grupę o zatrzymanie się.

„Błagam was z całego serca: zawróćcie!”

List ostrzegał, że kontynuowanie będzie stanowić akt schizmatycki. FSSPX kontynuowało mimo to.

Reakcja Watykanu

Niecałe 24 godziny później, 2 lipca, Dykasteria Nauki Wiary opublikowała dekret potwierdzający ekskomunikę latae sententiae (automatyczną) wszystkich sześciu duchownych. Dokument, podpisany przez prefekta kardynała Víctora Manuela Fernándeza, stwierdzał, że konsekracje zostały przeprowadzone „bez mandatu papieskiego i wbrew woli Najwyższego Papieża”. Dekret rozszerzył również ostrzeżenie na duchowieństwo i wiernych świeckich.

„Napominamy duchownych i wiernych świeckich, aby nie przyłączali się do schizmy Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X, gdyż ipso facto popadną w karę ekskomuniki latae sententiae.”

Późniejsze wyjaśnienie sprecyzowało, że nie wszyscy członkowie są automatycznie ekskomunikowani, ale ci, którzy „habitualnie uczestniczą” w celebracjach FSSPX i „formalnie podzielają jego stanowiska doktrynalne”.

Historyczne echo

To drugi raz, gdy bractwo wywołało schizmę w związku z konsekracjami biskupimi. W 1988 roku założyciel, arcybiskup Marcel Lefebvre, konsekrował czterech biskupów bez zgody papieża, co doprowadziło do ekskomuniki przez Jana Pawła II. Kary te zostały zniesione przez Benedykta XVI w 2009 roku. Galarreta i Fellay to dwaj żyjący biskupi z tamtej ceremonii w 1988 roku. Grupa, założona w 1970 roku, odrzuca Sobór Watykański II i Mszę Novus Ordo, nalegając na liturgię przedsoborową.

Reakcja bractwa

FSSPX wydało oświadczenie, w którym wyraziło ubolewanie, że jego przełożony generalny nie mógł spotkać się osobiście z papieżem, aby wyjaśnić „poważne powody” konsekracji.

„Bractwo szczerze ubolewa, że z powodu wyjątkowych okoliczności konsekracje te musiały zostać udzielone bez zezwolenia Ojca Świętego.”

Oświadczenie dodało, że „głęboka radość” nowych biskupów nie może zostać przyćmiona i określiło ich jako „bardzo wielką łaskę dla samego Bractwa i dla całego Kościoła”.

Droga do pojednania

Watykan wysłał również instrukcje do biskupów na całym świecie, jak przyjmować kapłanów, którzy chcą opuścić FSSPX. Kapłan pragnący pojednania musi napisać osobisty list do papieża, znaleźć biskupa diecezjalnego lub przełożonego zakonnego gotowego przyjąć go na okres próbny oraz podpisać wyznanie wiary obejmujące akceptację Soboru Watykańskiego II, legalność Mszy Novus Ordo i Kodeksu Prawa Kanonicznego. Ta sama procedura dotyczy wiernych świeckich, którzy formalnie przystąpili do schizmy.