Rząd · Marsylia i Fréjus

Francuski wymiar sprawiedliwości uznaje łapanki w Starym Porcie w Marsylii z 1943 roku za zbrodnię przeciwko ludzkości

Francuska prokuratura antyterrorystyczna po siedmioletnim śledztwie formalnie uznała policyjne łapanki i zniszczenia w Marsylii ze stycznia 1943 roku za zbrodnię przeciwko ludzkości.

Tekst AI na podstawie relacji Notícias ao Minuto, 20minutes, RTBF i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Marsylia, Fréjus · Francja
Jak do tego doszło
  1. luty 1943Władze okupacyjne rozpoczynają wysadzanie 1500 budynków w Saint-Jean
  2. 2019Prawnik Pascal Luongo i 19 ocalałych składają skargę do śledczych ds. zbrodni wojennych
  3. 30.09Francuska prokuratura formalnie klasyfikuje łapanki jako zbrodnię przeciwko ludzkości

Klasyfikacja sądowa

Francuskie organy sądowe 30 września 2026 roku formalnie zaklasyfikowały łapanki w Starym Porcie w Marsylii jako zbrodnię przeciwko ludzkości. Krajowy prokurator antyterrorystyczny Olivier Christen udał się do drugiego co do wielkości miasta Francji, aby przedstawić ustalenia bezpośrednio ostatnim żyjącym ofiarom i ich rodzinom. Śledztwo wykazało, że masowe aresztowania, powszechne grabieże i systematyczne wyburzanie dzielnicy Saint-Jean spełniają wszelkie prawne kryteria zbrodni przeciwko ludzkości. Christen stwierdził podczas konferencji prasowej, że wydarzenia te pozostają stosunkowo mało znane wśród Francuzów, mimo ogromnej skali działań policji. Prokurator wyjaśnił, że okrucieństwa celowo wymierzono w mieszkańców, których władze okupacyjne traktowały jako populację niższą.

„Łapanka przeprowadzona w Marsylii, w dzielnicy Saint-Jean, 23 i 24 stycznia 1943 roku, a także grabież i zniszczenie dzielnicy od lutego 1943 roku, bez wątpienia stanowią zbrodnię przeciwko ludzkości.”

Olivier Christen

Łapanki i wyburzenia w 1943 roku

Nazistowskie władze okupacyjne zarządziły operację Sultan między 22 a 24 stycznia 1943 roku, którą francuska policja wykonała pod kierownictwem sekretarza generalnego policji rządu Vichy, René Bousqueta. Operacja ta była jedną z największych masowych łapanek w okupowanej Francji, przeprowadzona sześć miesięcy po łapance Vel d'Hiv w Paryżu. Władze skupiły działania na Saint-Jean za Starym Portem, robotniczej dzielnicy nazywanej małym Neapolem, zamieszkanej przez dużą społeczność włoskich imigrantów. Niemieccy dowódcy i urzędnicy Vichy określali gęsto zaludnioną dzielnicę mianem chlewu i centrum sieci oporu. Od lutego 1943 roku siły okupacyjne systematycznie grabiły całą dzielnicę, a następnie wysadziły w powietrze 1500 budynków mieszkalnych.

Internowanie i deportacje do obozów zagłady

Operacja Sultan zmusiła 20 000 osób do opuszczenia domów w całym obszarze Starego Portu. Władze przewiozły tysiące wysiedlonych mieszkańców pod strażą do ośrodka internowania we Fréjus w sąsiednim departamencie Var. Śledczy sądowi potwierdzili, że 1600 osób zostało następnie deportowanych do obozów koncentracyjnych w całej Europie. Wśród deportowanych około 800 żydowskich mieszkańców aresztowanych w pobliskiej dzielnicy Opera zostało przetransportowanych bezpośrednio do nazistowskich obozów zagłady. Antoine Mignemi, który podczas łapanki miał pięć lat, a obecnie ma 89 lat, wspominał, jak matka budziła go w przerażeniu o szóstej rano, ponieważ francuska policja była pod ich drzwiami, żądając natychmiastowego wyjazdu.

„To coś niezwykłego, że francuski wymiar sprawiedliwości w końcu uznaje tragedię portu w Marsylii.”

Antoine Mignemi
Zarejestrowane ofiary operacji Sultan w Marsyliiosoby
Wysiedleni mieszkańcy
20000 osoby
Łączna liczba deportowanych
1600 osoby
Deportowani Żydzi
800 osoby

Dane z tekstu artykułu

Śledztwo zainicjowane przez ocalałych

Orzeczenie sądu kończy siedmioletnie śledztwo prowadzone przez Centralne Biuro ds. Zwalczania Zbrodni przeciwko Ludzkości. Marsylski prawnik Pascal Luongo zainicjował sprawę w 2019 roku, składając formalną skargę wraz z 19 ocalałymi i potomkami ofiar. Sędzia potwierdził, że szeroko zakrojone dochodzenia nie pozwoliły na odnalezienie żadnych żyjących sprawców ani urzędników zaangażowanych w operację Sultan, którzy mogliby stanąć przed sądem karnym. Choć proces karny nie może się odbyć ze względu na upływ ponad 83 lat, strony cywilne przyjęły formalne uznanie jako istotne potwierdzenie kolaboracji państwa i cierpienia ludności cywilnej.

„To uznanie zbrodni przeciwko ludzkości ma wartość zadośćuczynienia moralnego.”

Pascal Luongo

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar