Raport: 25 tys. Koreańczyków z Północy buduje drony w rosyjskich fabrykach

Montaż dronów w Tatarstanie

Wielostronny Zespół Monitorujący Sankcje opublikował raport szczegółowo opisujący, w jaki sposób Korea Północna wysyła tysiące przymusowych robotników do rosyjskich fabryk wojskowych. Nawet 25 000 obywateli Korei Północnej pracuje w rosyjskim sektorze produkcji dronów, w tym w obiektach wytwarzających drony uderzeniowe Gierań-2 w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Ałabuga w Tatarstanie. Personel z Korei Północnej wjeżdża do Rosji na wizach studenckich, aby obejść międzynarodowe ograniczenia handlowe i pracownicze. Robotnicy ci pracują w systemie zmianowym trwającym od 12 do 18 godzin dziennie, często przez siedem dni w tygodniu pod stałym nadzorem rządowym. Władze Korei Północnej ograniczają przemieszczanie się pracowników i zakazują kontaktu z osobami z zewnątrz, aby zapobiec ucieczkom z terenów przemysłowych.

Zagraniczne zarobki i finansowanie zbrojeń

System pracy za granicą zapewnia znaczne środki w walutach obcych bezpośrednio rządowi w Pjongjangu. Grupa monitorująca ustaliła, że operacje te wygenerowały dla Korei Północnej od 450 mln do 800 mln dolarów w 2025 roku.

W 2025 roku północnokoreańscy pracownicy zagraniczni nielegalnie wygenerowali łącznie od 450 mln do 800 mln dolarów dla rządu KRLD. Szacunki wskazują, że większość tych środków została zarobiona przez północnokoreańskich specjalistów IT pracujących za granicą.

W Rosji północnokoreańscy robotnicy otrzymują średnio 7500 dolarów rocznie, co stanowi kwotę około pięciokrotnie wyższą niż wynagrodzenia za równoważną pracę w Chinach. Reżim Kim Dzong Una przejmuje od 80% do 90% zarobków pracowników, aby finansować priorytety państwowe, w tym rozwój pocisków balistycznych i programy broni jądrowej. W kilku przypadkach udokumentowanych przez obserwatorów kwoty konfiskaty państwowej przewyższały zarobione wynagrodzenie, co wpędzało pracowników w długi wobec rządu Korei Północnej.

Globalne sieci pracy i sankcje

Koalicja monitorująca zidentyfikowała od 35 600 do 101 280 północnokoreańskich robotników pracujących w co najmniej 17 krajach, przy czym 38 państw gościło pracowników z Korei Północnej od 2019 roku. Chiny pozostają największym krajem przyjmującym, zatrudniając od 20 000 do 70 000 Koreańczyków z Północy w regionach przygranicznych, przemyśle tekstylnym, rolnictwie i komercyjnych flotach rybackich. Rosja jest drugim co do wielkości pracodawcą, z 15 000 do 30 000 północnokoreańskich pracowników aktywnych w leśnictwie, budownictwie i przemyśle obronnym. W szerszym ujęciu regionalnym, rozmieszczenie w Azji koncentruje się na technologiach informatycznych, produkcji i budownictwie, podczas gdy w Afryce personel składa się głównie z pracowników medycznych i budowlanych.

Monitorowanie instytucjonalne i powiązania z frontem

Rozmieszczenie to narusza rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z 2017 roku, która wymagała od wszystkich państw członkowskich repatriacji północnokoreańskich pracowników do końca 2019 roku. 11-osobowy Wielostronny Zespół Monitorujący Sankcje, w skład którego wchodzą Stany Zjednoczone, Niemcy i Korea Południowa, został utworzony w październiku 2024 roku po tym, jak Rosja zawetowała przedłużenie mandatu panelu ekspertów ONZ. Rozmieszczenie siły roboczej przebiega równolegle do bezpośredniej pomocy wojskowej między Moskwą a Pjongjangiem. Pod koniec 2024 roku Korea Północna wysłała do 15 000 żołnierzy w rejon Kurska, aby wesprzeć rosyjskie działania przeciwko siłom ukraińskim, gdzie zginęło do 3000 północnokoreańskich żołnierzy. W 2025 roku Rosja ukończyła kompleks mieszkalny w strefie Ałabuga, aby zakwaterować przybywających zagranicznych pracowników.